บทสรุปย่อเคสศึกษา: วิบากกรรมปล่อยสัตว์เลี้ยงอดโซจนเคี้ยวหญ้าแห้ง สู่การถวายภัตตาหารบุฟเฟต์พระสงฆ์และจัดตั้งโรงทาน คลายโรคกลืนลำบากและหลอดอาหารตีบ
การเปิดทางหลอดอาหาร คืนความอิ่มเอมสู่ชีวิต มีอานิสงส์ช่วยชำระล้างวิบากกรรมเก่าที่เคยขังม้าและวัวไว้ในคอกหินแห้งแล้ง ปล่อยให้อดโซจนต้องแทะเปลือกไม้แข็ง..
วิบากกรรมจากการขังสัตว์ใช้งานไว้ในคอกแห้งแล้ง ปล่อยให้อดอยากจนต้องแทะเคี้ยวกิ่งไม้แห้งและหญ้าแข็งประทังชีวิต ส่งผลให้ชาตินี้ต้องทนทุกข์กับโรคหลอดอาหารไม่คลายตัว (Esophageal Achalasia) หลอดอาหารบีบเกร็งตีบตัน กลืนอาหารไม่ได้ สำลักและขย้อนออก แต่เมื่อได้เป็นเจ้าภาพถวายภัตตาหารบุฟเฟต์อันประณีตแด่พระสงฆ์และเปิดโรงทานเลี้ยงมหาชน หลอดอาหารพลันคลายตัว กลืนอาหารได้คล่องคอ ร่างกายกลับมาอุดมสมบูรณ์
1. ทุกขเวทนาจากหลอดอาหารที่ตีบตัน: กลืนข้าวไม่ลง ขย้อนออกจนซูบผอม
อาจารย์หนุ่มท่านหนึ่งต้องเผชิญกับโรคหลอดอาหารไม่คลายตัวขั้นรุนแรง (Severe Esophageal Achalasia) กล้ามเนื้อหูรูดส่วนปลายของหลอดอาหารเกิดการหดเกร็งตีบตันอย่างถาวร และหลอดอาหารสูญเสียการบีบตัว อาหารและน้ำที่กลืนลงไปไม่สามารถเคลื่อนผ่านเข้าสู่กระเพาะอาหารได้ เกิดการคั่งค้างอยู่ที่หลอดอาหารจนแน่นหน้าอก หายใจไม่ออก และต้องขย้อนอาหารออกมาทุกครั้ง แม้แต่น้ำเปล่าเพียงจิบเดียวก็ยังกลืนไม่ลง ร่างกายขาดสารอาหารอย่างหนักจนซูบผอมเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก น้ำหนักตัวลดลงไปกว่า 20 กิโลกรัม การส่องกล้องขยายบอลลูนหลอดอาหารช่วยได้เพียงชั่วคราวแล้วก็กลับมาตีบตันซ้ำอีกจนแพทย์แนะนำให้ผ่าตัดตัดกล้ามเนื้อหลอดอาหาร
ด้วยความทุกข์ทรมานที่ลำคอและหลอดอาหารปิดกั้นการมีชีวิตรอด เขาจึงได้กราบเรียนถามพระเดชพระคุณหลวงพ่อ เพื่อแสวงหาสาเหตุแห่งวิบากกรรมในอดีตชาติ
2. บุพกรรมในอดีต: ขังม้าและวัวไว้ในคอกหินแห้งแล้ง ปล่อยให้อดโซจนต้องแทะเปลือกไม้แข็ง
พระเดชพระคุณหลวงพ่อได้เมตตาตรวจดูในสมาธิธรรมกาย พบว่าในอดีตชาติ ชายคนนี้เคยเป็นเจ้าของคอกม้าและวัวเทียมเกวียนที่มีนิสัยละเลย ไม่ดูแลสัตว์เลี้ยง ในช่วงหน้าแล้งที่มีอาหารขาดแคลน เขาไม่ยอมสละทรัพย์ซื้อหญ้าสดมาให้สัตว์กิน แต่กลับขังม้าและวัวเหล่านั้นไว้ในคอกศิลาที่แห้งแล้ง ปล่อยให้สัตว์อดโซหิวโหยเป็นเวลานานหลายสัปดาห์ สัตว์เหล่านั้นหิวกระหายจนแสบท้อง ต้องฝืนแทะเคี้ยวกิ่งไม้แห้ง เปลือกไม้แข็ง และก้อนหินเพื่อประทังชีวิต เศษไม้แข็งทิ่มแทงลำคอและหลอดอาหารของสัตว์จนอักเสบ บวม และกลืนสิ่งใดไม่ลงด้วยความทุกข์ทรมาน
วิบากกรรมจากการปล่อยให้สัตว์ต้องอดอยากจนคอแห้งผากและหลอดอาหารบาดเจ็บจากการกลืนของแข็ง ได้กลั่นตัวเป็นวิบากกรรมส่งผลให้เส้นประสาทควบคุมหลอดอาหารของเขาในชาตินี้เสื่อมสภาพ กล้ามเนื้อหลอดอาหารหดเกร็งตีบตัน ไม่ยอมเปิดรับอาหาร
3. อานิสงส์ถวายภัตตาหารบุฟเฟต์และตั้งโรงทาน: เปิดทางหลอดอาหาร คืนความอิ่มเอมสู่ชีวิต
พระเดชพระคุณหลวงพ่อได้แนะนำให้เขาเร่งสร้างมหากุศลด้านมหาทานบารมีเพื่อความอิ่มหนำสำราญของสรรพชีวิต โดยเป็นประธานจัดภัตตาหารถวายพระภิกษุสามเณรแบบบุฟเฟต์อันเลิศรสและประณีต มีอาหารคาวหวานและน้ำปานะหลากหลายชนิดอย่างอุดมสมบูรณ์ พร้อมทั้งจัดตั้งโรงทานแจกจ่ายอาหารปรุงสุก สะอาด รสชาติอร่อย ให้แก่ผู้ยากไร้และสาธุชนที่มาวัดอย่างไม่จำกัด
เขาได้ทุ่มเททำบุญด้วยความปีติยินดีอย่างยิ่ง เห็นผู้คนและพระสงฆ์ได้ฉันและรับประทานอาหารอย่างอิ่มหนำสำราญ ใจของเขาผ่องใสเบิกบาน ในขณะทำสมาธิได้วางใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 นึกเห็นท่อแก้วใสบริสุทธิ์เปิดกว้างในทรวงอก อัศจรรย์แห่งมหากุศลส่งผลให้หูรูดหลอดอาหารที่เคยเกร็งแน่นคลายตัวออกอย่างเป็นธรรมชาติ หลอดอาหารกลับมาบีบรูดอาหารได้ตามปกติ เขาสามารถกลืนน้ำและอาหารได้อย่างคล่องคอโดยไม่มีอาการขย้อนอีกเลย ร่างกายฟื้นฟู น้ำหนักเพิ่มขึ้น และกลับมามีสุขภาพที่แข็งแรงสมบูรณ์ในที่สุด
