บทสรุปเรื่องราวกฎแห่งกรรม: กรณีศึกษา วิบากกรรมลักลอบทิ้งสารเคมีและปล่อยน้ำเสียลงแม่น้ำ
กรณีศึกษาจากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ตีแผ่กรรมหนักของนายทุนผู้มักง่าย ผู้ที่เห็นแก่ตัวลักลอบปล่อยสารพิษหรือน้ำเสียจากโรงงานลงสู่แม่น้ำสาธารณะ จะส่งผลให้ต้องตกนรก เกิดมาป่วยเป็นโรคเลือดหรือมะเร็งต่อมน้ำเหลือง และต้องทนทุกข์ทรมานจากร่างกายที่เต็มไปด้วยพิษร้ายในทุกภพชาติ
1. นายทุนผู้เพาะปลูกความตายในสายน้ำ
ในอดีตชาติ ชายคนนี้เป็นเจ้าของโรงงานอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ที่มีความโลภและเห็นแก่ตัวอย่างรุนแรง เพื่อประหยัดงบประมาณในการบำบัดน้ำเสีย เขาได้สั่งให้ลูกน้อง “ลักลอบต่อท่อปล่อยน้ำเสียและสารเคมีมีพิษ (Toxic Waste) ทิ้งลงสู่แม่น้ำลำคลองสาธารณะ” ในยามวิกาล การกระทำของเขาทำให้ระบบนิเวศพังพินาศ ปลาและสัตว์น้ำตายเกลื่อน และที่เลวร้ายที่สุดคือ ชาวบ้านที่ต้องใช้น้ำจากแม่น้ำนั้นในการอุปโภคบริโภคพากันล้มป่วยด้วยโรคมะเร็งและโรคผิวหนังอย่างรุนแรง การเจตนาวางยาพิษในแหล่งน้ำของมหาชนเพื่อลดต้นทุนของตนเอง เป็นปาณาติบาตทางอ้อมที่ฆ่าคนและสัตว์ตายอย่างเลือดเย็นจำนวนมหาศาล
2. ผลแห่งกรรมที่ตามสนอง
- มหานรกขุมที่ 1 และยมโลก (สัญชีวนรก): ทันทีที่ตาย กายละเอียดถูกดึงดูดลงสู่มหานรก เขาถูกนายนิรยบาลจับกดน้ำในบ่อกรดสีดำเดือดพล่าน ที่มีกลิ่นเหม็นเน่าและมีฤทธิ์กัดกร่อนรุนแรง น้ำกรดนั้นกัดกินผิวหนังและอวัยวะภายในของเขาจนละลายแหลกเหลว เขาต้องว่ายตะเกียกตะกายอย่างทรมาน ตายแล้วฟื้นขึ้นมารับการทรมานใหม่ยาวนานนับกัป ชดใช้กรรมที่เคยวางยาพิษในสายน้ำ
- ป่วยเป็นโรคเลือด มะเร็งต่อมน้ำเหลือง และน้ำเหลืองเสีย: เมื่อพ้นกรรมมาเกิดเป็นมนุษย์ วิบากกรรมแห่งการปล่อยน้ำเสีย จะเข้าไปทำลายระบบของเหลวในร่างกายของเขา เขาจะเกิดมาพร้อมกับ “โรคเลือดผิดปกติ มะเร็งต่อมน้ำเหลือง (Lymphoma) หรือโรคน้ำเหลืองเสียขั้นรุนแรง” ร่างกายจะมีแผลพุพอง เน่าเปื่อย และมีสารพิษสะสมอยู่ในร่างกายตลอดเวลา ไม่ว่าจะรักษาด้วยยาดีแค่ไหนก็ไม่หายขาด
- อาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยมลพิษ: กงกำกงเกวียนแห่งการทำลายสิ่งแวดล้อม จะดึงดูดให้เขาต้องไปเกิดและอาศัยอยู่ใน “แหล่งเสื่อมโทรม สลัม หรือพื้นที่ที่มีมลพิษทางน้ำและอากาศขั้นรุนแรง” เขาจะไม่สามารถย้ายหนีไปไหนได้ ต้องสูดดมและบริโภคสารพิษเข้าไปทุกวัน จนร่างกายทรุดโทรมและอายุสั้นในที่สุด
3. วิธีแก้ไขและข้อคิด
หลวงพ่อธัมมชโยเตือนสติว่า “สารเคมีที่คุณแอบปล่อยลงแม่น้ำในวันนี้ คือมะเร็งร้ายที่จะกัดกินระบบเลือดของคุณในชาติหน้า” การทำลายสิ่งแวดล้อมและวางยาพิษในแหล่งน้ำสาธารณะ เป็นบาปกรรมที่สร้างความวิบัติอย่างกว้างขวาง ผู้ที่กำลังทำธุรกิจที่ก่อมลพิษ ต้องรีบหยุดพฤติกรรมมักง่าย ติดตั้งระบบบำบัดน้ำเสียที่ได้มาตรฐาน สมาทานศีลข้อ 1 และ 2 อย่างเคร่งครัด และต้องเร่ง “บริจาคทรัพย์สร้างระบบประปา กรองน้ำดื่มให้โรงเรียนในถิ่นทุรกันดาร ปล่อยปลาให้ชีวิตเป็นทาน และเป็นอาสาสมัครเก็บขยะทำความสะอาดแม่น้ำ” เพื่อหวังให้บุญแห่งการฟื้นฟูความบริสุทธิ์นี้ ไปช่วยฟอกเลือดและชำระล้างสารพิษในวิบากกรรมของตนเอง
