บทสรุปเรื่องราวกฎแห่งกรรม: กรณีศึกษา วิบากกรรมดักจับปลาในเขตอภัยทานและสระน้ำวัดไปขาย
กรณีศึกษาจากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ตีแผ่กรรมหนักของผู้ละเมิดเขตอภัยทาน ผู้ที่แอบทอดแห ดักลอบ หรือวางยาเบื่อขโมยปลาในสระน้ำวัดและท่าน้ำเขตอภัยทานไปขายเป็นอาหาร จะส่งผลให้ต้องตกนรก ถูกเบ็ดเหล็กนรกเกี่ยวคอและปาก เกิดมาปากแหว่งเพดานโหว่ เป็นโรคหอบหืดรุนแรง และจมน้ำขาดใจตายในทุกภพชาติ
1. มหาโจรผู้ปล้นชีวิตสัตว์ในเขตคุ้มครองของพระรัตนตรัย
ในอดีตชาติ ชายคนนี้เป็นชาวประมงที่มีความโลภและไร้ความเคารพในเขตพุทธาวาส เมื่อเห็นปลาในสระน้ำของวัดและท่าน้ำหน้าวัดซึ่งเป็น “เขตอภัยทาน” ที่สาธุชนนำปลามาปล่อยทำบุญสะสมกันเป็นฝูงใหญ่และไม่มีคนเฝ้าในยามค่ำคืน เขาได้ “แอบนำตาข่าย แห และลอบดักปลา เข้าไปขโมยทอดจับปลาในสระน้ำวัด และบางครั้งถึงขั้นเทยาเบื่อปลาเพื่อให้ปลาลอยคอตายเกลื่อนสระ แล้วนำไปเร่ขายในตลาดเพื่อเอาเงินเข้ากระเป๋าตัวเอง” การฆ่าสัตว์ในเขตอภัยทานและขโมยทรัพย์ของสงฆ์ (ปาณาติบาตและอทินนาทานต่อพระรัตนตรัย) เป็นการทำลายเจตนารมณ์แห่งความเมตตาของมหาชน และสร้างมหาบาปที่ส่งผลกระทบต่อระบบทางเดินหายใจและช่องปากโดยตรง
2. ผลแห่งกรรมที่ตามสนอง
- มหานรกขุมที่ 1 และยมโลกขุมเบ็ดเหล็กนรก: ทันทีที่สิ้นลม กายละเอียดถูกดึงดูดสู่ขุมนรก เขาถูกนายนิรยบาลจับโยนลงในแม่น้ำนรกที่เดือดพล่าน แล้วมี “เบ็ดเหล็กนรกเผาไฟแดงเดือดขนาดใหญ่เกี่ยวเข้าที่กระพุ้งแก้ม ลิ้น และลำคอ แล้วกระชากลากขึ้นมาเหนือน้ำ” แขวนห้อยโตงเตง ดิ้นทุรนทุราย เลือดทะลักปาก สำลักอากาศร้อนทรมานนานนับล้านปี
- เกิดมาปากแหว่งเพดานโหว่ และโรคในช่องปาก (Cleft Lip & Palate): เมื่อพ้นกรรมมาเกิดเป็นมนุษย์ เขาจะ “เกิดมามีภาวะปากแหว่ง เพดานโหว่ ลิ้นไก่สั้น หรือริมฝีปากฉีกขาดตั้งแต่กำเนิด” ต้องผ่าตัดหลายครั้ง พูดไม่ชัด และมีอาการปวดแสบปวดร้อนในช่องปากตลอดเวลา
- ป่วยเป็นโรคหอบหืดรุนแรง และจมน้ำเสียชีวิต (Drowning): วิบากกรรมที่ทำให้ปลาขาดน้ำตาย จะทำให้เขา “ป่วยเป็นโรคหอบหืด ถุงลมโป่งพอง หายใจไม่ออก” และในที่สุดจะต้องประสบอุบัติเหตุเรือล่ม จมน้ำ หรือสำลักน้ำขาดใจตาย ทุรนทุรายเหมือนปลาที่ถูกจับขึ้นมาบนบก
3. วิธีแก้ไขและข้อคิด
หลวงพ่อธัมมชโยเตือนสติว่า “ปลาในสระวัดที่คุณขโมยไปขายในวันนี้ คือเบ็ดเหล็กนรกที่จะเกี่ยวทะลุคอหอยคุณในชาติหน้า” เขตอภัยทานคือเขตแห่งความปลอดภัยสูงสุด การละเมิดมีโทษมหันต์ ใครที่เคยทำต้องกราบขอขมาพระรัตนตรัย เลิกทำเด็ดขาด สมาทานศีลข้อ 1 และ 2 และต้องเร่ง “ไถ่ชีวิตปลาหน้าเขียงปล่อยลงสู่แหล่งน้ำธรรมชาติที่ปลอดภัย ปล่อยสัตว์น้ำเป็นประจำ และถวายยารักษาโรคระบบทางเดินหายใจแด่พระสงฆ์” เพื่อหวังปลดเบ็ดแห่งวิบากกรรมให้หลุดพ้นจากลำคอ
