บทสรุปย่อเคสศึกษา: วิบากกรรมลวกหมูด้วยน้ำร้อน กับอานิสงส์ขุดบ่อน้ำเย็นถวายวัด ดับไฟวิบากโรคผิวหนังพุพอง
วิบากกรรมจากการใช้น้ำร้อนเดือดพล่านราดรดและถอนขนสัตว์เพื่อการค้า ส่งผลให้ชาตินี้ต้องทนทุกข์ทรมานกับโรคผิวหนังอักเสบพุพอง แสบร้อนคันคะเยอตลอดตัว แต่ด้วยอานิสงส์แห่งการขุดบ่อน้ำใสบริสุทธิ์และติดตั้งระบบกรองน้ำเย็นถวายวัด ช่วยดับเปลวเพลิงแห่งวิบากกรรมให้เย็นสนิท ผิวพรรณกลับมาเกลี้ยงเกลางดงาม
1. ทรมานด้วยโรคผิวหนังแสบร้อนคัน: ร่างกายดุจถูกไฟลวกทั้งเป็น
ชายวัยกลางคนท่านหนึ่งต้องเผชิญกับโรคร้ายทางผิวหนังมานานกว่าสิบปี ผิวหนังทั่วแผ่นหลัง แขน และขา มักเกิดตุ่มหนองพุพอง แตกเป็นแผลสด แดงก่ำ และมีอาการแสบร้อนเหมือนมีไฟสุมอยู่ใต้ผิวหนังตลอดเวลา ยามใดที่เหงื่อออกหรืออากาศร้อน ความคันคะเยอและปวดแสบจะทวีความรุนแรงจนนอนไม่หลับ ต้องอาบน้ำเย็นจัดวันละหลายๆ รอบเพื่อประคองชีวิต แพทย์ตรวจพบว่าเป็นโรคผื่นผิวหนังอักเสบเรื้อรังรุนแรงที่ไม่ตอบสนองต่อยาทาหรือยารับประทานใดๆ
ด้วยความทุกข์ทรมานแสนสาหัส เขาจึงส่งเรื่องราวกราบขอความเมตตาจากพระเดชพระคุณหลวงพ่อ เพื่อไขปริศนากฎแห่งกรรมว่าเหตุใดผิวหนังของเขาจึงร้อนรุ่มดั่งถูกน้ำร้อนลวกอยู่เสมอ
2. บุพกรรมในอดีต: พ่อค้าหมูใช้น้ำเดือดราดรดถอนขนสัตว์ทั้งเป็น
พระเดชพระคุณหลวงพ่อได้เปิดเผยบันทึกแห่งกรรมในอดีตชาติ พบว่าในชาตินั้นเขาประกอบอาชีพค้าเนื้อสัตว์และโรงชำแหละ ในการเตรียมหมูส่งตลาด เขาต้องการความรวดเร็วและประหยัดเวลา จึงมักใช้น้ำเดือดจัดในกระทะใบบัวเทราดลงบนตัวหมูในขณะที่หมูบางตัวยังไม่หมดลมหายใจดี เพื่อให้ถอนขนได้ง่ายและรวดเร็ว สัตว์เหล่านั้นต่างดิ้นรนกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดทรมานแสนสาหัสจากน้ำร้อนลวกจนขาดใจตาย
กระแสความเจ็บปวดเคียดแค้นของสัตว์เหล่านั้น ผนวกกับบาปปาณาติบาตและกรรมทรมานสัตว์ ได้ก่อตัวเป็นคลื่นวิบากกรรมวิบากดำ ฝังลึกอยู่ในดวงจิต เมื่อกาลเวลาสุกงอม กรรมนั้นจึงส่งผลให้เกิดโรคผิวหนังพุพอง แสบร้อนทรมานประดุจถูกราดด้วยน้ำเดือดตลอดเวลา
3. อานุภาพถวายบ่อน้ำเย็นและเครื่องกรองน้ำ: ดับพิษร้อน คืนความเย็นชุ่มฉ่ำสู่ผิวพรรณ
เมื่อทราบเหตุแห่งกรรม พระเดชพระคุณหลวงพ่อจึงได้แนะทางออกแห่งบุญ คือให้เขาตั้งจิตขอขมาต่อสรรพสัตว์ที่เคยล่วงเกิน ละเว้นการฆ่าสัตว์ตัดชีวิตอย่างเด็ดขาด และให้สร้างมหาทานบารมีด้วยการเป็นประธานจัดสร้างบ่อน้ำบาดาล ขุดลอกสระน้ำสะอาด พร้อมติดตั้งเครื่องกรองน้ำดื่มน้ำใช้ถวายแก่วัดในถิ่นทุรกันดาร เพื่อให้พระภิกษุสามเณรและสาธุชนได้ใช้น้ำเย็นใสบริสุทธิ์ดับกระหายและคลายร้อน
เขาได้ทุ่มเททำบุญถวายน้ำดื่มน้ำใช้อย่างต่อเนื่อง พร้อมทั้งน้อมนำใจหยุดนิ่ง ณ ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 นึกถึงหยาดน้ำแห่งบุญอันเย็นฉ่ำแผ่ซึมซาบไปทั่วเรือนร่าง อานิสงส์แห่งทานบารมีสายน้ำเย็นบริสุทธิ์ได้เข้าไปหล่อเลี้ยงธาตุขันธ์ ดับพิษร้อนของวิบากกรรม แผลพุพองและอาการแสบร้อนตามผิวหนังค่อยๆ ยุบตัวและสมานสนิท ผิวพรรณที่เคยหยาบกร้านกลับกลายเป็นผิวที่สะอาด เนียนเรียบ และมีสุขภาพดีอย่างน่าอัศจรรย์
