บทสรุปเรื่องราวกฎแห่งกรรม: กรณีศึกษา วิบากกรรมทิ้งเด็กทารกแรกเกิดหรือนำทารกไปทิ้งถังขยะ
กรณีศึกษาจากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ตีแผ่ความอำมหิตของการตัดช่องน้อยแต่พอตัว การนำทารกแรกเกิดสายเลือดของตนเองไปทิ้งถังขยะหรือทิ้งข้างถนน จะส่งผลให้ผู้กระทำต้องถูกทอดทิ้งอย่างโดดเดี่ยว เกิดมาเป็นเด็กกำพร้าไร้คนเหลียวแล และต้องตายอย่างน่าเวทนาในทุกภพชาติ
1. ตัดเลือดก้อนเน่าเพื่อหนีปัญหา
ในอดีตชาติ หญิงคนนี้เป็นวัยรุ่นที่รักสนุกและขาดความยั้งคิด เมื่อเธอพลาดพลั้งตั้งครรภ์และคลอดบุตรออกมา ด้วยความรักความสบายและกลัวพ่อแม่จะรู้ เธอจึงตัดสินใจอย่างเลือดเย็น นำ “ทารกแรกเกิด” สายเลือดแท้ๆ ของตนเอง ใส่ถุงดำและแอบนำไป “ทิ้งในถังขยะ” ปล่อยให้สายเลือดของตนเองต้องเผชิญกับความหนาวเหน็บ หายใจไม่ออก หิวโหย และถูกมดแมลงกัดต่อยจนขาดใจตายอย่างโดดเดี่ยว การพรากชีวิตทารกที่บริสุทธิ์และไม่มีทางสู้ เพียงเพื่อรักษาหน้าตาและอิสรภาพของตนเอง ถือเป็นกรรมปาณาติบาตและอนันตริยกรรมทางอ้อมที่อำมหิตผิดมนุษย์อย่างที่สุด
2. ผลแห่งกรรมที่ตามสนอง
- มหานรกขุมที่ 1 (สัญชีวนรก): ทันทีที่ตาย กายละเอียดถูกลากลงสู่มหานรกขุม 1 เธอถูกนายนิรยบาลจับใส่ลงไปในหลุมขยะเหล็กแดงเดือดที่มีเปลวไฟพุ่งขึ้นมาแผดเผา และถูกฝูงสุนัขนรกและแร้งกายสิทธิ์ รุมทึ้งกัดกินเนื้อสดๆ ร้องโหยหวนด้วยความทรมาน ตายแล้วฟื้นขึ้นมาถูกทิ้งและรุมทึ้งซ้ำแล้วซ้ำเล่า
- เกิดเป็นเด็กกำพร้า ถูกทิ้งในกองขยะ: เมื่อพ้นกรรมมาเกิดเป็นมนุษย์ กงกำกงเกวียนจะหมุนกลับมาเช็คบิลอย่างสาสม เธอจะถูกพ่อแม่แท้ๆ นำไป “ทิ้งในถังขยะ” หรือทิ้งข้างถนนตั้งแต่แรกเกิด ต้องสัมผัสกับความเหน็บหนาว ความหวาดกลัว และความหิวโหยอย่างแสนสาหัส เหมือนกับที่ตนเคยทำกับลูกไว้
- ชีวิตไร้ค่า ถูกทอดทิ้งตลอดชีวิต: หากรอดชีวิตมาได้ วิบากกรรมจะทำให้เธอต้องเติบโตมาในสถานสงเคราะห์ด้วยความรู้สึกที่ “ไร้ค่าและไม่เป็นที่ต้องการ” เมื่อโตขึ้น ไม่ว่าจะรักใครหรือสร้างครอบครัวกับใคร สุดท้ายเธอก็จะถูกคนรัก “ทิ้งขว้าง” อย่างไร้เยื่อใย ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว ไร้คนรัก ไร้ที่พึ่งพิงไปตลอดชีวิต
3. วิธีแก้ไขและข้อคิด
หลวงพ่อธัมมชโยสอนย้ำว่า “ลูกคือแก้วตาดวงใจ ไม่ใช่ขยะที่จะโยนทิ้งได้” การทอดทิ้งทารกคือการฆ่าคนทั้งเป็น บาปกรรมนี้จะย้อนกลับมาทำให้ชีวิตของผู้เป็นแม่ไม่มีวันพบกับความอบอุ่นเลย ผู้ที่เคยก้าวพลาด ทำแท้ง หรือทอดทิ้งบุตรของตนเอง ต้องหยุดสร้างบาปเพิ่ม รีบสำนึกผิดอย่างสุดหัวใจ เร่งทำบุญใหญ่บริจาคเงินช่วยเหลือมูลนิธิเด็กอ่อน เด็กกำพร้า และสมาทานศีล 5 อย่างเคร่งครัด หมั่นนั่งสมาธิแผ่เมตตาอุทิศบุญขออโหสิกรรมต่อดวงวิญญาณของลูก เพื่อให้หยาดน้ำตาแห่งความสำนึกผิดนี้ ไปเจือจางวิบากกรรมแห่งการถูกทอดทิ้งให้เบาบางลง
