บทสรุปเรื่องราวกฎแห่งกรรม: กรณีศึกษา วิบากกรรมค้าสัตว์ป่าสงวนและลักลอบล่าสัตว์หายาก
กรณีศึกษาจากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ตีแผ่กรรมหนักของพรานป่าและพ่อค้าตลาดมืด ผู้ที่ลักลอบล่าสัตว์ป่าคุ้มครอง หรือค้าชิ้นส่วนสัตว์หายากเพื่อความมั่งคั่ง จะส่งผลให้ตกนรก เกิดเป็นสัตว์ที่ถูกตามล่า และเมื่อเกิดเป็นคนจะต้องถูกตามล่าเอาชีวิต หรือถูกลักพาตัวเพื่อนำไปขายอวัยวะในทุกภพชาติ
1. มัจจุราชแห่งพงไพรและตลาดมืด
ในอดีตชาติ ชายคนนี้เป็นหัวหน้าขบวนการลักลอบค้าสัตว์ป่าข้ามชาติที่มีความโหดเหี้ยม เขาจ้างพรานป่าไป “ล่าสัตว์ป่าสงวนและสัตว์หายาก” เช่น ตัดงาช้าง ถลกหนังเสือ ตัดนอแรด และจับนกหายากมาขังไว้ในกรงแคบๆ เพื่อส่งขายในตลาดมืดด้วยราคามหาศาล เขาไม่สนว่าสัตว์เหล่านั้นจะสูญพันธุ์ หรือลูกสัตว์จะต้องกำพร้าและอดตายในป่า การพรากชีวิตและพรากอิสรภาพของสัตว์ป่าเพื่อนำชิ้นส่วนมาทำเครื่องประดับหรือยาโด๊ป (ปาณาติบาตและอทินนาทาน) เป็นบาปกรรมที่สร้างแรงอาฆาตจากวิญญาณสัตว์ป่านับแสนตัวที่ต้องตายอย่างทรมาน
2. ผลแห่งกรรมที่ตามสนอง
- มหานรกขุมที่ 1 (สัญชีวนรก): ทันทีที่ตาย กายละเอียดถูกดึงดูดลงสู่มหานรก เขาถูกนายนิรยบาลที่มีศีรษะเป็นสัตว์ป่า ไล่ล่า จับมัด และใช้เลื่อยยนต์ตัดแขนตัดขาของเขาทั้งเป็น จากนั้นก็ถลกหนังของเขาออกมาชื่นชม ขณะที่เขายังมีชีวิตและกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดสุดขีด เขาต้องตายเกิดและถูกชำแหละชิ้นส่วนซ้ำแล้วซ้ำเล่ายาวนานนับกัป
- เกิดเป็นสัตว์สงวนที่ถูกไล่ล่าและฆ่าทิ้ง: เมื่อพ้นจากนรก เขาต้องไปเกิดเป็นสัตว์เดรัจฉาน โดยเฉพาะ “สัตว์ป่าหายากที่มีราคาแพง” เขาจะต้องใช้ชีวิตด้วยความหวาดผวา วิ่งหนีการไล่ล่าของพรานป่า และในที่สุดก็ถูกยิง ถูกตัดงา ตัดนอ หรือถูกจับขังในกรงแคบๆ จนตาย ชดใช้กรรมที่เคยทำกับพวกมัน
- ถูกลักพาตัว ค้ามนุษย์ และขโมยอวัยวะ: เมื่อเศษกรรมเบาบางจนมาเกิดเป็นมนุษย์ กงกำกงเกวียนแห่งการชำแหละชิ้นส่วนขาย จะย้อนกลับมาหาเขา เขาจะโชคร้าย “ตกเป็นเหยื่อของการค้ามนุษย์ หรือถูกลักพาตัวไปฆ่าเพื่อขโมยอวัยวะ (Organ Trafficking)” นำไปขายในตลาดมืด เขาจะต้องจบชีวิตลงด้วยความหวาดกลัวและเจ็บปวดแสนสาหัสที่สุด
3. วิธีแก้ไขและข้อคิด
หลวงพ่อธัมมชโยเตือนสติว่า “ชิ้นส่วนของสัตว์ป่าที่ประดับอยู่ในบ้าน คือใบสั่งฆ่าที่คุณเขียนให้ตัวเองในชาติหน้า” การสนับสนุนการค้าสัตว์ป่าสงวน หรือการบริโภคเมนูเปิบพิสดาร เป็นบาปกรรมที่ดึงดูดการถูกไล่ล่าและการถูกชำแหละ ผู้ที่เคยมีพฤติกรรมนี้ หรือทำงานในวงการค้าสัตว์ ต้องเลิกเด็ดขาด นำซากสัตว์ไปฝัง สมาทานศีลข้อ 1 อย่างเคร่งครัด และต้องเร่ง “บริจาคทุนทรัพย์สนับสนุนเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า ปล่อยสัตว์ให้ชีวิตเป็นทานอย่างสม่ำเสมอ และเจริญเมตตาภาวนา” เพื่อหวังให้มหาบุญแห่งการให้ชีวิตและอิสรภาพนี้ ไปช่วยคุ้มครองชีวิตและปกป้องอวัยวะในวิบากกรรมของตนเอง
