อานิสงส์ของการเป็นสะพานบุญ (การชักชวนผู้อื่นร่วมสร้างความดี)

บุคคลผู้บำเพ็ญทานด้วยตนเองและชักชวนผู้อื่นร่วมบำเพ็ญทานด้วย ย่อมได้อานิสงส์อันบริบูรณ์ทั้ง "โภคสมบัติ" (ความพรั่งพร้อมด้วยทรัพย์ศฤงคาร) และ "บริวารสมบัติ" (ความพรั่งพร้อมด้วยกัลยาณมิตร มิตรสหายที่ซื่อสัตย์ และบริวารเกื้อหนุน) ไม่ว่าจะบังเกิดในภพชาติใด ย่อมเป็นที่เคารพนับถือในหมู่คณะ ไม่โดดเดี่ยว และมีความเจริญรุ่งเรืองอย่างมั่นคง

อุปมาหยาดน้ำที่ตกลงทีละหยด ย่อมทำภาชนะให้เต็มได้ฉันใด

การสั่งสมกุศลธรรมแม้เพียงวันละเล็กน้อย เมื่อกระทำอย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอ ย่อมยังจิตใจให้ผูกพันอยู่กับกระแสแห่งบุญ (จาคานุสสติ) สภาพจิตที่ผ่องใสย่อมเป็นเกราะคุ้มครองปิดกั้นอบายภูมิ ดุจดั่งอุปมาโบราณที่ว่า "ตอไม้ที่จมอยู่ใต้น้ำ หากปริมาณน้ำลดลง ตอย่อมปรากฏฉันใด วิบากกรรมที่คอยส่งผล หากบุคคลหมั่นเติมกระแสน้ำคือบุญกุศลให้เปี่ยมล้นอยู่เสมอ วิบากกรรมย่อมไม่อาจตามส่งผลได้ทันฉันนั้น"

คุณค่าแห่งการสละทรัพย์ เพื่อเป็นเสบียงบุญข้ามภพชาติ

ทรัพย์สมบัติทางโลกียวิสัยทั้งปวง เมื่อถึงคราวละโลกย่อมไม่อาจนำติดตัวไปได้แม้แต่น้อย ทว่ากุศลเจตนาและบุญกุศลอันเกิดจากการสละทรัพย์นั้น ย่อมแปรสภาพเป็น "อริยทรัพย์" อันเป็นเสบียงทิพย์ติดตามดวงจิตไปตลอดในสัมปรายภพ การสละทรัพย์แม้เพียงเล็กน้อยด้วยจิตอันบริสุทธิ์และเลื่อมใสในพระรัตนตรัย จึงมีคุณค่าอันประมาณมิได้ในโลกเบื้องหน้า