บทสรุปเรื่องราวกฎแห่งกรรม: กรณีศึกษา วิบากกรรมวางยาสัตว์และใช้สารพิษ
กรณีศึกษาจากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ตีแผ่ความน่ากลัวของกรรมปาณาติบาตทางอ้อม การใช้สารเคมีหรือยาพิษสังหารสรรพสัตว์อย่างโหดร้าย จะส่งผลให้ผู้กระทำต้องทรมานกับโรคร้ายที่กัดกินจากภายใน ร่างกายเปี่ยมไปด้วยพิษในทุกภพชาติ
1. มัจจุราชไร้เงา
ในอดีตชาติ ชายคนนี้ทำอาชีพเกษตรกรรม แต่เขามีความมักง่ายและโหดเหี้ยม เมื่อมีแมลง นก หรือสัตว์เล็กสัตว์น้อยมากัดกินพืชผล เขาเลือกที่จะใช้ “ยาพิษ” และสารเคมีที่มีความรุนแรงสูง ฉีดพ่นและคลุกอาหารวางล่อให้สัตว์เหล่านั้นมากิน สัตว์นับพันนับหมื่นตัวต้องตายอย่างทุรนทุราย ชักดิ้นชักงอ เลือดออกทวารทั้งเจ็ด นอกจากนี้เขายังเคยแอบวางยาสุนัขของเพื่อนบ้านที่มาเห่ารบกวน การสังหารหมู่สรรพสัตว์ด้วยยาพิษ เป็นกรรมที่เต็มไปด้วยความทรมานและเลือดเย็น
2. ผลแห่งกรรมที่ตามสนอง
- โรคร้ายที่กัดกินจากภายใน (ภูมิแพ้รุนแรงและมะเร็ง): ในชาตินี้ วิบากกรรมดึงดูดให้ร่างกายของเขาต่อต้านตัวเอง เขาป่วยเป็นโรคภูมิแพ้ขั้นรุนแรง (แพ้ภูมิตัวเอง) แพ้อาหาร แพ้อากาศ และลุกลามกลายเป็นโรคมะเร็งที่กัดกินอวัยวะภายใน ทำให้เขารู้สึกปวดแสบปวดร้อน ทุรนทุราย เหมือนมีสารเคมีกัดกร่อนอยู่ข้างในตลอดเวลา
- แพ้ยาและรักษาไม่หาย: เมื่อล้มป่วยและไปหาหมอ กรรมจะบังตาทำให้หมอวินิจฉัยผิด หรือเมื่อได้รับยา ร่างกายของเขาก็จะ “แพ้ยา” อย่างรุนแรงจนชักเกร็งและน้ำลายฟูมปาก คล้ายกับอาการของสัตว์ที่เคยถูกเขาวางยาพิษในอดีต
- มหานรกขุมที่ 1 (สัญชีวนรก): เมื่อละสังขาร กายละเอียดจะถูกลากลงสู่มหานรกขุม 1 นายนิรยบาลจะจับเขากรอกด้วยน้ำกรดสีดำที่ร้อนระอุ เมื่อน้ำกรดไหลลงคอ อวัยวะภายในจะละลายและทะลักออกมาทางปากและทวาร ต้องขาดใจตายซ้ำแล้วซ้ำเล่าาวนานนับกัป
3. วิธีแก้ไขและข้อคิด
หลวงพ่อธัมมชโยสอนว่า การฆ่าสัตว์ด้วยยาพิษ เป็นการพรากชีวิตที่สร้างความทรมานอย่างแสนสาหัสให้แก่เหยื่อ วิบากกรรมนี้จึงส่งผลให้ร่างกายของผู้ทำเต็มไปด้วยโรคภัยที่ทุกข์ทรมาน ผู้ที่เคยก้าวพลาด ต้องรีบหยุดการใช้สารเคมีฆ่าสัตว์ทุกชนิด หันมาทำบุญปล่อยสัตว์ให้เป็นอิสระ (โดยเฉพาะสัตว์ที่จะถูกฆ่า) บริจาคค่ายารักษาโรคแก่ภิกษุอาพาธหรือโรงพยาบาลสงฆ์ และแผ่เมตตาให้สรรพสัตว์ที่เคยล่วงเกิน เพื่อใช้น้ำแห่งบุญไปเจือจางพิษแห่งกรรมในร่างกายให้เบาบางลง
