บทสรุปย่อเคสศึกษา: วิบากกรรมล่ามโซ่ตรวนขังนักโทษ สู่โรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงขยับตัวไม่ได้ บรรเทาด้วยบุญถวายยานพาหนะและรถเข็นผู้ป่วย
ชายหนุ่มวัย 35 ปี ประสบภาวะกล้ามเนื้อแขนขาอ่อนแรงอย่างรวดเร็ว ปลายนิ้วมือชา เดินเซ จนกระทั่งลีบเกร็งนอนติดเตียง ไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้ แพทย์วินิจฉัยเป็นโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงจากเซลล์ประสาทเสื่อม (MND/ALS) ระยะลุกลาม ตรวจดูกฎแห่งกรรมพบว่าในอดีตชาติเคยเป็นพัศดีผู้คุมคุกที่มีจิตใจโหดเหี้ยม ชอบล่ามโซ่ตรวนเหล็กขนาดใหญ่ที่ข้อเท้าและข้อมือของนักโทษ บังคับให้นอนคว่ำหน้าในห้องขังมืดแคบเป็นเวลานานจนนักโทษหลายคนแขนขาลีบพิการถาวร แต่ในชาติตัจจุบันครอบครัวได้ช่วยกันสร้างมหาทานบารมี ถวายรถตู้พยาบาลแด่วัด และบริจาครถเข็นวีลแชร์ ไม้เท้า แก่ผู้ป่วยอนาถา บุญแห่งการมอบยานพาหนะและอิสรภาพในการสัญจรจึงช่วยชะลอโรคร้ายและฟื้นฟูกำลังแขนขาให้กลับมาขยับได้อีกครั้ง
1. มรสุมโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงในวัยสร้างครอบครัว
หัวหน้าครอบครัวหนุ่มวัย 35 ปี เป็นเสาหลักของบ้าน มีบุตรสาววัยกำลังน่ารัก อยู่มาวันหนึ่งเริ่มรู้สึกว่าปลายนิ้วมืออ่อนแรง ยกแก้วน้ำแล้วหลุดมือ เดินสะดุดบ่อยครั้ง ภายในเวลาไม่กี่เดือน อาการทรุดลงอย่างรวดเร็วจนกล้ามเนื้อต้นแขนและต้นขาลีบลงอย่างเห็นได้ชัด กล้ามเนื้อกระตุกเป็นระลอก ไม่สามารถก้าวขาเดินหรือยกแขนขึ้นหวีผมได้ ต้องนอนติดเตียงและพึ่งพาคนในครอบครัวป้อนข้าวป้อนน้ำ
ผลการตรวจคลื่นกล้ามเนื้อและตรวจทางระบบประสาทอย่างละเอียด แพทย์วินิจฉัยว่าเป็นโรคเซลล์ประสาทนำคำสั่งเสื่อม (Motor Neuron Disease) ซึ่งทางการแพทย์ระบุว่าเป็นโรคที่ไม่มีทางรักษาให้หายขาด มีแนวโน้มที่กล้ามเนื้อการกลืนและการหายใจจะล้มเหลวในเวลาอันสั้น สร้างความโศกเศร้าแก่ภรรยาและครอบครัวอย่างยิ่ง
2. ชาติต้นเหตุ: พัศดีเหล็กผู้พันธนาการนักโทษจนพิการ
เมื่อตรวจดูสายใยแห่งวิบากกรรม พบว่าในอดีตชาติหนึ่ง เขาเคยเกิดเป็นนายทหารผู้คุมคุกหลวงในยุคโบราณ เป็นผู้มีอุปนิสัยดุดัน เคร่งครัดอย่างไร้ความเมตตา เมื่อมีนักโทษทั้งคดีการเมืองและคดีทั่วไปถูกนำตัวมาคุมขัง เพื่อป้องกันการหลบหนีอย่างเด็ดขาด เขาจึงสั่งให้ช่างตีโซ่ตรวนเหล็กกล้าขนาดใหญ่และหนักเป็นพิเศษ ล่ามตรึงข้อเท้าและข้อมือของนักโทษติดกับเสาไม้และผนังหิน
นักโทษเหล่านั้นต้องนอนในท่าที่ขยับเขยื้อนไม่ได้ภายในห้องขังใต้ดินที่ชื้นแฉะ มืดมิด ไร้แสงแดดเป็นเวลานานแรมปี การถูกล่ามโซ่ตรวนที่กดทับเส้นเลือดและเส้นประสาทอย่างต่อเนื่อง ทำให้นักโทษจำนวนมากเกิดอาการกล้ามเนื้อลีบ ขยับแขนขาไม่ได้ กลายเป็นคนพิการถาวร และบางคนต้องเสียชีวิตในตรวนเหล็กนั้นอย่างน่าเวทนา วิบากกรรมจากการพันธนาการผู้อื่น ลิดรอนอิสรภาพในการเคลื่อนไหว และทำให้ผู้อื่นต้องกลายเป็นอัมพาต ได้ตามมาส่งผลให้เส้นประสาทและกล้ามเนื้อของเขาต้องหยุดการทำงานในชาตินี้
3. ปลดเปลื้องพันธนาการด้วยบุญถวายยานพาหนะและรถเข็น
เมื่อทราบถึงวิบากกรรม ครอบครัวได้รีบนำตัวเขามากราบขอขมาต่อพระรัตนตรัย และร่วมกันตั้งกองทุนสร้างมหาทานบารมีเพื่อ “ปลดเปลื้องพันธนาการและฟื้นฟูการสัญจร” โดยรวบรวมทุนทรัพย์จัดซื้อรถตู้พยาบาลฉุกเฉินพร้อมอุปกรณ์ช่วยชีวิตครบชุด ถวายแด่โรงพยาบาลสงฆ์และวัด เพื่อใช้รับส่งพระภิกษุสามเณรอาพาธไปโรงพยาบาล
นอกจากนี้ ยังได้จัดซื้อรถเข็นวีลแชร์ วอล์กเกอร์ และไม้เท้าช่วยเดิน แจกจ่ายให้แก่คนพิการและผู้ป่วยยากไร้ตามโรงพยาบาลชุมชนนับร้อยคัน อานิสงส์แห่งการให้ยานพาหนะ (ยานโท สุขโท โหติ – ผู้ให้ยานพาหนะ ย่อมชื่อว่าให้ความสุข) และการปลดปล่อยให้ผู้อื่นสามารถเคลื่อนไหวสัญจรได้ ได้ส่งผลให้เกิดกระแสบุญอันทรงพลังเข้ามาตัดรอนวิบากกรรม กล้ามเนื้อที่เคยลีบหยุดการฝ่อตัว เซลล์ประสาทเริ่มฟื้นฟูสัญญาณไฟฟ้าอย่างน่าอัศจรรย์ เขาสามารถกลับมาลุกนั่ง ทานอาหารเองได้ และเริ่มฝึกก้าวเดินโดยใช้วอล์กเกอร์ได้อีกครั้ง รอดพ้นจากภาวะการหยุดหายใจอย่างปาฏิหาริย์
