บทสรุปเรื่องราวกฎแห่งกรรม: กรณีศึกษา อานิสงส์การถวายภัตตาหารเป็นสังฆทาน
กรณีศึกษาอานิสงส์ของการตั้งใจจัดเตรียมภัตตาหารอันประณีตถวายแด่พระภิกษุสงฆ์หมู่ใหญ่ (สังฆทาน) ถือเป็นการต่ออายุพระศาสนา ส่งผลให้ผู้ทำบุญอุดมสมบูรณ์ไปด้วยโภคทรัพย์ อาหารการกิน และมีชีวิตที่มั่งคั่งอย่างยาวนาน
๑. ผู้ให้อาหาร ชื่อว่าให้กำลังและชีวิต
ภัตตาหารคือสิ่งหล่อเลี้ยงชีวิต การถวายอาหารแด่พระภิกษุสงฆ์ผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ ถือเป็นการมอบ “เรี่ยวแรง” ให้ท่านได้มีกำลังในการสวดมนต์ นั่งสมาธิ และเผยแผ่ธรรมะ บุญนี้จึงถือเป็นการต่ออายุพระพุทธศาสนาโดยตรง ผู้ที่ให้ชีวิต ย่อมได้รับชีวิตที่ยืนยาวและสมบูรณ์เป็นรางวัล
๒. อานิสงส์แห่งความอุดมสมบูรณ์
- ไม่อดอยาก ไม่ยากจน: ในทุกภพทุกชาติที่เกิดมา จะมีกินมีใช้ไม่อดอยาก ไปที่แห่งใดก็มีอาหารการกินอุดมสมบูรณ์รอต้อนรับเสมอ จะไม่มีวันรู้จักคำว่า “ไม่มี” หรือ “หิวโหย”
- ร่างกายแข็งแรง สมส่วน: อาหารที่ประณีตส่งผลให้มีร่างกายที่แข็งแรง สมบูรณ์ สมส่วน ผิวพรรณเปล่งปลั่ง มีเรี่ยวแรงและพละกำลังมหาศาล
- มั่งคั่งด้วยโภคทรัพย์สมบัติ: อานิสงส์จากการสละทรัพย์ทำทาน จะดึงดูดโภคทรัพย์สมบัติมากมายให้ไหลมาเทมา ทำธุรกิจการค้าใดก็เจริญรุ่งเรือง เป็นเศรษฐี มหาเศรษฐี
- บริวารดีและครอบครัวอบอุ่น: จะมีบริวาร ลูกหลาน และเพื่อนฝูงที่ซื่อสัตย์คอยดูแลเอาใจใส่ แวดล้อมไปด้วยความรักและความอบอุ่น
๓. ข้อแนะนำจากหลวงพ่อธัมมชโย
ควรจัดเตรียมอาหารด้วยความประณีต ถูกหลักโอนามัย และถวายเป็น “สังฆทาน” (ไม่เจาะจงพระภิกษุรูปใดรูปหนึ่ง) เพราะสังฆทานมีอานิสงส์มากกว่าการถวายแบบเจาะจง ก่อนถวาย ขณะถวาย และหลังถวาย ต้องทำใจให้ปลื้มปีติ และอธิษฐานจิตขอให้มีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่อง เพื่อไว้ใช้สร้างบารมีในชาติต่อๆ ไป
