บทสรุปเรื่องราวกฎแห่งกรรม: กรณีศึกษา วิบากกรรมทิ้งสารพิษลงแม่น้ำและทำลายสิ่งแวดล้อม
กรณีศึกษาจากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ตีแผ่กรรมของการเห็นแก่ตัว มักง่าย และทำลายทรัพยากรส่วนรวม การปล่อยสารพิษลงสู่แม่น้ำลำคลอง จะส่งผลให้ร่างกายของผู้กระทำเต็มไปด้วยมลพิษและโรคร้ายที่กัดกินจากภายใน
1. มลพิษแห่งความเห็นแก่ตัว
ในอดีตชาติ ชายคนนี้เป็นเจ้าของโรงงานอุตสาหกรรมที่เห็นแก่กำไรส่วนตัว เพื่อลดต้นทุนในการบำบัดน้ำเสีย เขาได้แอบต่อท่อปล่อยน้ำเสียและสารเคมีมีพิษลงสู่แม่น้ำสายหลักของชุมชนในยามวิกาล ส่งผลให้ระบบนิเวศพังทลาย ปลาตายเกลื่อน และชาวบ้านที่ต้องใช้น้ำอาบและดื่มกินต่างพากันเจ็บป่วย เป็นผื่นคัน และเป็นโรคร้ายแรง การทำลายแหล่งน้ำอันเป็นเส้นเลือดใหญ่ของมหาชน เป็นบาปกรรมที่สร้างความเดือดร้อนเป็นวงกว้าง
2. ผลแห่งกรรมที่ตามสนอง
- โรคเกี่ยวกับเลือดและน้ำเหลืองเสีย: ในชาตินี้ วิบากกรรมส่งผลให้ระบบของเหลวในร่างกายของเขา (เปรียบเสมือนแม่น้ำ) เต็มไปด้วยพิษ เขาป่วยเป็นโรคเลือด โรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว หรือน้ำเหลืองเสียขั้นรุนแรง มีแผลพุพองและมีน้ำเหลืองไหลซึมตลอดเวลา ต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส
- เกิดในสภาพแวดล้อมที่เสื่อมโทรม: กรรมที่ทำลายสิ่งแวดล้อม จะดึงดูดให้เขาต้องไปเกิดและอาศัยอยู่ในแหล่งสลัมที่สกปรก มีแต่น้ำเน่าเหม็น เต็มไปด้วยมลพิษและเชื้อโรค ไม่สามารถหาที่อยู่ที่มีอากาศบริสุทธิ์หรือน้ำสะอาดได้เลย
- มหานรกขุมที่ 6 (ตาปนนรก): เมื่อเสียชีวิต กายละเอียดจะถูกดูดลงสู่มหานรกขุม 6 นายนิรยบาลจะจับเขากดจมลงไปในบ่อกรดและน้ำเหล็กเดือดที่ร้อนระอุและมีกลิ่นเหม็นเน่ารุนแรง ร่างกายจะถูกกรดกัดกร่อนละลายหายไป และประกอบขึ้นใหม่เพื่อรับโทษซ้ำๆ ยาวนานนับกัป
3. วิธีแก้ไขและข้อคิด
หลวงพ่อธัมมชโยสอนว่า ธรรมชาติและแหล่งน้ำคือสมบัติส่วนรวม การทำลายสิ่งเหล่านี้ก็เท่ากับเบียดเบียนเพื่อนมนุษย์และสรรพสัตว์จำนวนมหาศาล ผู้ที่เคยก้าวพลาด ต้องรีบกลับตัวกลับใจ หันมาทำกิจกรรมอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ช่วยเก็บขยะ ทำความสะอาดแม่น้ำลำคลอง เป็นเจ้าภาพซื้อเครื่องกรองน้ำถวายวัดหรือโรงเรียน และหมั่นปฏิบัติธรรมให้ใจใสสะอาด เพื่อนำกระแสบุญไปฟอกธาตุขันธ์และล้างวิบากกรรมในร่างกายให้เจือจางลง
