Case Study กรณีศึกษา วิบากกรรมกดขี่แรงงานและเบี้ยวค่าจ้าง

1. หยาดเหงื่อที่ถูกปล้น

ในอดีตชาติ ชายคนนี้เป็นนายจ้างที่ร่ำรวยและมีอำนาจ แต่เขามีจิตใจที่โหดเหี้ยมและเอาเปรียบ เขาบังคับให้ลูกจ้างทำงานหนักเกินขีดจำกัดของร่างกายโดยไม่มีวันหยุด ซ้ำร้ายยังมักจะหาข้ออ้างหักเงินเดือน เบี้ยวค่าแรง หรือจ่ายค่าจ้างไม่ครบตามที่ตกลงไว้ ทำให้ลูกจ้างต้องอดมื้อกินมื้อ ทนทุกข์ทรมานและเต็มไปด้วยความแค้น การปล้นหยาดเหงื่อแรงงานของผู้ที่ไม่มีทางสู้ ถือเป็นอทินนาทาน (การลักทรัพย์) ที่แฝงไปด้วยความอำมหิตอย่างยิ่ง

2. ผลแห่งกรรมที่ตามสนอง

• เกิดเป็นสัตว์ใช้งาน (วัว ควาย ม้า): เมื่อตายไป เศษกรรมจะดึงดูดให้เขาต้องไปเกิดเป็นสัตว์เดรัจฉานประเภทสัตว์ใช้งาน เช่น วัว ควาย หรือม้าลากรถ เขาจะต้องถูกเจ้าของใช้แรงงานอย่างหนักตั้งแต่เช้าจรดค่ำ ถูกเฆี่ยนตีอย่างทารุณเมื่อหมดแรง และสุดท้ายก็ถูกส่งเข้าโรงฆ่าสัตว์เพื่อชดใช้กรรมที่เคยกดขี่ผู้อื่น
• ทำงานหนักสายตัวแทบขาดแต่ยากจน: เมื่อพ้นจากภพเดรัจฉานและได้เกิดเป็นมนุษย์ วิบากกรรมจะส่งผลให้เขาเกิดในครอบครัวที่ยากจนข้นแค้นที่สุด เขาจะต้องทำงานหนักอาบเหงื่อต่างน้ำ (เหมือนสัตว์ใช้งาน) แต่กลับถูกนายจ้างคดโกง เบี้ยวค่าแรง หรือมีเหตุให้เงินหายไปหมด ไม่เคยได้สัมผัสความสุขสบายเลยตลอดชีวิต
• มหานรกขุมที่ 3 (สังฆาฏนรก): หากตายในขณะที่จิตเศร้าหมองและเต็มไปด้วยความตระหนี่ กายละเอียดจะถูกฉุดลงสู่มหานรกขุม 3 นายนิรยบาลจะบังคับให้เขาแบกก้อนเหล็กร้อนแดงที่หนักอึ้งเดินขึ้นภูเขาไฟ หากเดินช้าก็จะถูกเฆี่ยนตีด้วยแส้เหล็กไฟ ต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส

3. วิธีแก้ไขและข้อคิด

หลวงพ่อธัมมชโยสอนว่า หยาดเหงื่อของลูกจ้างคือชีวิตและเลือดเนื้อของครอบครัวเขา การเอาเปรียบหรือเบี้ยวค่าแรงคือการสร้างหนี้กรรมที่หนักหน่วง ทรัพย์ที่ได้มาจากการกดขี่จะกลายเป็นไฟเผาผลาญชีวิต ผู้ที่เคยก้าวพลาด ต้องรีบนำเงินไปคืนและชดเชยให้ลูกจ้างอย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย ขออโหสิกรรมอย่างจริงใจ หันมาเป็นนายจ้างที่มีเมตตา (มีพรหมวิหาร 4) และตั้งใจทำบุญตักบาตร ถวายสังฆทาน ปล่อยสัตว์ใหญ่ (เช่น ไถ่ชีวิตโคกระบือ) เพื่ออุทิศบุญกุศลล้างวิบากกรรมแห่งการกดขี่ให้หมดไป