บทสรุปเรื่องราวกฎแห่งกรรม: กรณีศึกษา วิบากกรรมยักยอกเงินบริจาคของมูลนิธิเด็กกำพร้า
กรณีศึกษาจากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ตีแผ่ความมืดมิดของจิตใจที่ฉ้อฉล การยักยอกเงินบริจาคที่มหาชนตั้งใจมอบให้เด็กกำพร้าหรือผู้ยากไร้ จะส่งผลให้ผู้กระทำต้องพบกับความพินาศ สิ้นเนื้อประดาตัว และเกิดมาพิการอดอยากในทุกภพชาติ
1. ปล้นอนาคตของผู้ไร้ทางสู้
ในอดีตชาติ หญิงคนนี้ทำงานเป็นผู้บริหารในมูลนิธิช่วยเหลือเด็กกำพร้าและเด็กยากไร้ เธอได้รับความไว้วางใจจากสังคมให้จัดการเงินบริจาคจำนวนมหาศาล แต่ด้วยความโลภที่ครอบงำ เธอได้แอบทำบัญชีปลอมและ “ยักยอกเงินบริจาค” ก้อนใหญ่เข้ากระเป๋าตัวเอง เพื่อนำไปใช้ชีวิตหรูหรา ซื้อของแบรนด์เนม โดยปล่อยให้เด็กกำพร้าตาดำๆ ต้องทนกินอาหารบูดเบี้ยว ขาดแคลนยารักษาโรค และสูญเสียโอกาสทางการศึกษา การขโมยเงินที่ผู้คนตั้งใจทำทาน (อทินนาทาน) และปล้นปัจจัยยังชีพของเด็กที่ไม่มีทางสู้ ถือเป็นบาปกรรมที่หนักหนาสาหัสและเลือดเย็นอย่างที่สุด
2. ผลแห่งกรรมที่ตามสนอง
- เกิดเป็นเปรตที่หิวโหยและทุกข์ทรมาน (เปรตวิสัย): ทันทีที่ละสังขาร กายละเอียดของเธอไม่ได้ไปสวรรค์ แต่ร่วงหล่นไปเกิดเป็น “เปรต” ที่มีรูปร่างผอมโซ พุงโร ปากเท่ารูเข็ม ต้องทนทุกข์ทรมานจากความหิวโหยอย่างแสนสาหัสยาวนานนับพุทธันดร ไม่สามารถกินอะไรได้เลย เพื่อชดใช้กรรมที่ไปแย่งอาหารและเงินของเด็กกำพร้า
- ล้มละลาย สิ้นเนื้อประดาตัว (สมบัติวิบัติ): เมื่อเศษกรรมเบาบางจนได้เกิดเป็นมนุษย์ วิบากกรรมจะรอเช็คบิลเธออย่างสาสม ไม่ว่าเธอจะหาเงินได้มากแค่ไหน สุดท้ายจะถูกคนใกล้ชิดโกงจนหมดเนื้อหมดตัว ธุรกิจล้มละลาย ต้องกลายเป็นคนจรจัด ไร้บ้าน ไม่มีแม้แต่เงินจะซื้อข้าวกิน
- เกิดมาพิการและถูกทอดทิ้ง: กรรมที่ทำร้ายผู้ไร้ที่พึ่ง จะส่งผลให้เธอเกิดมามีร่างกายที่ “พิการแต่กำเนิด” และจะถูกพ่อแม่ทอดทิ้งให้เป็นเด็กกำพร้า ต้องเร่ร่อนขอทานด้วยความยากลำบาก ไม่มีใครเหลียวแลหรือให้ความช่วยเหลือเลย
3. วิธีแก้ไขและข้อคิด
หลวงพ่อธัมมชโยสอนเตือนใจว่า เงินบริจาคคือน้ำพักน้ำแรงที่ผู้คนสละมาด้วยจิตที่เป็นกุศล การนำเงินสาธารณกุศลไปใช้ผิดวัตถุประสงค์ หรือยักยอกเข้ากระเป๋าตนเอง เป็นกรรมที่ทำให้เกิดวิบัติทั้งในชาตินี้และชาติหน้า เงินเหล่านั้นคือก้อนถ่านเพลิงที่เผาผลาญชีวิต ผู้ใดที่เคยพลั้งเผลอยักยอกเงินส่วนรวม โกงเงินบริจาค หรือกินเปอร์เซ็นต์จากเงินทำบุญ ต้องรีบนำเงินจำนวนนั้น (พร้อมดอกเบี้ย) ไปคืนหรือบริจาคกลับคืนสู่สังคมทันที สมาทานศีลข้อ 2 อย่างเคร่งครัด และตั้งใจทำมาหากินด้วยความสุจริต เพื่อหนีจากบ่วงกรรมเปรตที่กำลังรัดคออยู่
