Case Study กล้ามเนื้ออ่อนแรง: วางยาเบื่อสัตว์ สู่ เครื่องช่วยหายใจ

1. ทุกขเวทนาทางกาย: โรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงเอแอลเอส แขนขาลีบ กลืนไม่ได้ หายใจล้มเหลว

ผู้ป่วยหญิงอายุ 52 ปี ป่วยเป็นโรคเซลล์ประสาทสั่งการเสื่อม (Amyotrophic Lateral Sclerosis – ALS) กล้ามเนื้อแขน ขา ลำตัว และใบหน้าลีบเล็กลงอย่างรวดเร็ว มีอาการกล้ามเนื้อเต้นพลิ้วใต้ผิวหนัง (Fasciculations) ไม่สามารถขยับแขนขาได้จนกลายเป็นอัมพาตทั้งตัว กลืนอาหารไม่ได้ พูดไม่ได้ ต้องเจาะคอใส่ท่อช่วยหายใจและต่อเครื่องช่วยหายใจตลอด 24 ชั่วโมง รับอาหารทางสายยาง โดยที่สติสัมปชัญญะและการรับรู้ยังสมบูรณ์ทุกประการ ประหนึ่งถูกขังอยู่ในร่างที่ตายแล้ว

2. บุพกรรมในอดีต: วางยาพิษอัมพาตให้ฝูงสุนัขจรจัดนอนหมดแรงขยับตัวไม่ได้

ในอดีตชาติ เธอเป็นเจ้าของคฤหาสน์ที่ไม่ชอบให้มีสุนัขจรจัดมาป้วนเปี้ยนใกล้รั้วบ้าน เธอจึงสั่งให้คนรับใช้ผสมยางไม้มีพิษที่มีฤทธิ์ทำให้กล้ามเนื้อเป็นอัมพาตลงในก้อนเนื้อ แล้วนำไปโยนให้สุนัขจรจัดกิน สุนัขกินเข้าไปแล้วเกิดอาการกล้ามเนื้ออ่อนแรง ล้มลงนอนนิ่ง ขยับแขนขาไม่ได้ หายใจรวยรินอย่างทรมาน โดยที่ตายังเบิกโพลงและรับรู้ทุกอย่างแต่ส่งเสียงร้องไม่ได้ ก่อนจะค่อยๆ ขาดใจตาย

• การวางยาพิษทำให้กล้ามเนื้อสัตว์เป็นอัมพาต ส่งผลให้เซลล์ประสาทสั่งการในสมองและไขสันหลังของตนเองเสื่อมสลาย
• การทำให้สัตว์นอนนิ่งขยับตัวไม่ได้แต่ยังรับรู้ทุกอย่าง แปรเปลี่ยนเป็นภาวะอัมพาตทั้งตัวในขณะที่สติยังแจ่มใส
• การทำให้สัตว์หายใจรวยรินจนขาดใจตาย ทำให้ตนเองต้องพึ่งพาเครื่องช่วยหายใจและท่อเจาะคอ

3. การแก้ไขวิบากกรรมและอานิสงส์: ถวายเครื่องช่วยหายใจ เตียงลม สวดมนต์เจริญภาวนา

แม้ขยับตัวไม่ได้ แต่เธอยังใช้สายตาสื่อสารและร่วมกับครอบครัวถวายเครื่องช่วยหายใจชนิดควบคุมแรงดัน เตียงลมป้องกันแผลกดทับ และเครื่องดูดเสมหะแด่โรงพยาบาลสงฆ์ พร้อมทั้งตั้งจิตสวดมนต์และทำสมาธิอย่างต่อเนื่องทุกวัน

• ถวายเครื่องช่วยหายใจต่อชีวิตผู้อื่น ช่วยให้ระบบการหายใจของตนเองราบรื่น ปราศจากภาวะปอดติดเชื้อแทรกซ้อน
• ถวายเตียงลมและอุปกรณ์พยาบาล ช่วยป้องกันแผลกดทับและลดความทรมานทางร่างกาย
• หยุดใจนิ่งสนิท ณ ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ใช้จิตที่เป็นอิสระจากกายเนื้อ สัมผัสความสุขสงบอันประณีตภายใน