Case Study โรคหนังแข็งลุกลาม: เทปูนขังมด สู่ สร้างถนนคอนกรีตวัด

1. ทุกขเวทนาทางกาย: โรคหนังแข็งลุกลาม ผิวตึงแข็งดั่งแผ่นไม้ มือหงิกงอ อ้าปากไม่ขึ้น

ผู้ป่วยหญิงอายุ 49 ปี ป่วยเป็นโรคหนังแข็งทั่วร่าง (Diffuse Systemic Sclerosis) ผิวหนังบริเวณใบหน้า แขน ขา และลำตัวหนาตัวและตึงแข็งราวกับแผ่นไม้กระดาน ใบหน้าตึงแน่นจนอ้าปากได้เพียงนิดเดียว ริมฝีปากบางและหุบลำบาก (Microstomia) นิ้วมือทั้งสองข้างแข็งเกร็ง งอคดเป็นกรงเล็บ (Claw Hand) ปลายนิ้วขาดเลือด ซีดขาวและกลายเป็นแผลเน่าเปื่อย (Digital Ulcers) มีอาการกลืนอาหารลำบากเนื่องจากหลอดอาหารแข็งตัว และพังผืดลุกลามเข้าสู่ปอดจนหายใจเหนื่อยหอบ

2. บุพกรรมในอดีต: ผสมปูนซีเมนต์เทราดอุดรังมดและรังปลวกทั้งรังจนแข็งตายคาที่

ในอดีตชาติ เธอเป็นเจ้าของที่ดินที่ต้องการปรับพื้นที่สร้างโกดังเก็บของ เมื่อเห็นจอมปลวกและรังมดขนาดใหญ่ตามพื้นดิน แทนที่จะใช้วิธีอื่นในการขับไล่ เธอได้สั่งให้คนงานผสมปูนซีเมนต์ที่เหนียวข้น เทราดลงไปในรูรังมดและรังปลวกจนมิด ปูนซีเมนต์แทรกซึมไปตามโพรงใต้ดินแล้วแห้งแข็งตัวเป็นก้อนหิน ปิดกั้นทางออกและทับร่างมดปลวกนับแสนตัวให้ถูกขังอยู่ในก้อนปูนจนขาดอากาศหายใจและแข็งตายคาที่

• การเทปูนซีเมนต์ให้แข็งทับร่างมดปลวก ส่งผลให้เนื้อเยื่อและผิวหนังของตนเองแข็งตึงดั่งแผ่นหิน
• การปิดกั้นทางเข้าออกของรังมด ทำให้ปากของตนเองหดแคบ อ้าปากกินอาหารไม่ได้ และหลอดอาหารแข็งตัว
• การทรมานสิ่งมีชีวิตให้แข็งตาย แปรเปลี่ยนเป็นอาการนิ้วมืองอแข็งเป็นกรงเล็บและปอดกลายเป็นพังผืด

3. การแก้ไขวิบากกรรมและอานิสงส์: เทปูนสร้างถนนคอนกรีตเข้าวัด ถวายน้ำมันทาผิวสงฆ์

เมื่อทราบเหตุแห่งกรรม เธอได้เปลี่ยนการใช้ปูนซีเมนต์จากการเบียดเบียนมาเป็นการสร้างประโยชน์ โดยเป็นประธานจัดซื้อปูนซีเมนต์เทสร้างถนนคอนกรีตเข้าสู่วัดป่าเพื่อให้พระสงฆ์และญาติโยมสัญจรสะดวก พร้อมทั้งถวายน้ำมันบำรุงผิวและยาสลายพังผืดแก่โรงพยาบาล

• สร้างถนนคอนกรีตอำนวยความสะดวกแก่พระสงฆ์ ส่งผลให้ผิวหนังที่แข็งตึงเริ่มมีความยืดหยุ่นและนุ่มลง
• ถวายเวชภัณฑ์ยารักษาหลอดเลือดและแผลปลายนิ้ว ช่วยให้เลือดกลับมาเลี้ยงปลายนิ้ว แผลเปื่อยสมานตัว
• รวมใจหยุดนิ่ง ณ ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 แผ่เมตตาจิตขออโหสิกรรม สลายความแข็งกระด้างในร่างกายให้กลายเป็นความผ่อนคลาย