Case Study หลอดลมโป่งพอง: กรอกโคลนใส่ปากสัตว์ สู่ เครื่องพ่นละอองยา

1. ทุกขเวทนาทางกาย: โรคหลอดลมโป่งพอง ไอเสมหะหนองวันละเป็นถ้วย แน่นหน้าอก ติดเชื้อซ้ำซาก

ผู้ป่วยหญิงอายุ 53 ปี ป่วยด้วยโรคหลอดลมโป่งพองเรื้อรังขั้นรุนแรง (Severe Bronchiectasis) ผนังหลอดลมทั่วทั้งปอดเสียความยืดหยุ่น โป่งพองเป็นถุงขังเสมหะ (Saccular Bronchiectasis) มีเสมหะสีเขียวข้นปนหนองกลิ่นเหม็นสะสมในหลอดลมปริมาณมหาศาล ต้องไอขับเสมหะออกมาวันละนับถ้วยกาแฟ ไอจนเจ็บกล้ามเนื้อชายโครง แน่นหน้าอก หายใจมีเสียงวี้ด และเกิดการติดเชื้อปอดอักเสบรุนแรงซ้ำแล้วซ้ำเล่า ต้องทำกายภาพบำบัดเคาะปอดและพ่นยาขยายหลอดลมทุกวันอย่างทรมาน

2. บุพกรรมในอดีต: กรอกดินโคลนและน้ำสกปรกลงในปากและหลอดลมของสัตว์เลี้ยง

ในอดีตชาติ เธอเป็นเจ้าของคอกสัตว์ที่มีนิสัยเจ้าอารมณ์ เมื่อสัตว์เลี้ยง เช่น สุนัข หรือสุกร ไม่ยอมกินอาหารหรือส่งเสียงร้องหนวกหู เธอจะใช้กระบอกไม้ไผ่ตักดินโคลนเหลวๆ ผสมน้ำครำสกปรก กรอกใส่ปากและบังคับให้สัตว์กลืนลงไป ดินโคลนสำลักเข้าสู่หลอดลมและปอดของสัตว์ สัตว์สำลักอย่างรุนแรง ไอโขลกๆ มีเสมหะและโคลนทะลักออกทางปากและจมูก หายใจติดขัดทรมานแสนสาหัส

• การกรอกดินโคลนให้สำลักเข้าหลอดลมสัตว์ ส่งผลให้ผนังหลอดลมของตนเองโป่งพองและขังเสมหะหนองเรื้อรัง
• การทำให้สัตว์ไอทรมานและมีสิ่งสกปรกอุดกั้นทางเดินหายใจ แปรเปลี่ยนเป็นอาการไอเสมหะหนองวันละเป็นถ้วย
• ความโหดร้ายทารุณสัตว์ ทำให้ต้องทนทุกข์ทรมานกับการเคาะปอดดูดเสมหะและการติดเชื้อซ้ำซาก

3. การแก้ไขวิบากกรรมและอานิสงส์: ถวายเครื่องพ่นละอองยา เครื่องดูดเสมหะ เตียงเคาะปอด

เมื่อตระหนักรู้ถึงวิบากกรรม เธอได้จัดซื้อเครื่องพ่นละอองยาอัลตราโซนิก เครื่องดูดเสมหะระบบพกพา และเตียงสำหรับทำกายภาพบำบัดระบายเสมหะถวายแด่โรงพยาบาลสงฆ์และสถานพักฟื้นผู้ป่วยติดเตียง

• ถวายเครื่องพ่นยาและเครื่องดูดเสมหะช่วยระบายทางเดินหายใจแด่สงฆ์ ส่งผลให้เสมหะเหนียวข้นในปอดเจือจางลง ขับออกง่าย
• บริจาคยาปฏิชีวนะและน้ำเกลือล้างปอด ช่วยลดความถี่ในการติดเชื้อปอดอักเสบ
• รวมใจหยุดนิ่ง ณ ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 กำหนดดวงแก้วใสบริสุทธิ์สว่างไสว เคลียร์หลอดลมทุกแขนงให้โล่งเตียน สะอาดบริสุทธิ์