คำถาม: อุปสรรคในยุคบุกเบิกสร้างวัดพระธรรมกาย
มีคำถามส่งเข้ามาว่า: “หลวงพ่อครับ ในระยะเริ่มต้นสร้างวัดพระธรรมกาย (ศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรม) หลวงพ่อและหมู่คณะต้องเผชิญกับอุปสรรคอะไรบ้าง และเอาชนะมาได้อย่างไรครับ?”
หลวงพ่อทัตตชีโว ตอบ
การสร้างวัดพระธรรมกายเมื่อกว่า 50 ปีก่อน บนผืนนาฟ้าหยาด (ทุ่งนาที่อาศัยเพียงน้ำฝน) ขนาด 196 ไร่ ที่ตำบลคลองสาม จังหวัดปทุมธานี นั้น ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยครับ อุปสรรคที่เราต้องเผชิญในยุคบุกเบิกมีมากมายสาหัส แต่หลวงพ่อขอสรุปเป็น 3 ประการหลักๆ ดังนี้ครับ
1. ความแห้งแล้งและกันดารอย่างหนัก
พื้นที่ดินที่ได้รับบริจาคมานั้น เป็นดินเปรี้ยวจัด ปลูกอะไรก็แทบไม่ขึ้น น้ำประปาไม่มี ไฟฟ้าเข้าไม่ถึง เวลาฝนตกก็แฉะเป็นโคลน หน้าแล้งก็ดินแตกระแหง หมู่คณะบุกเบิก (ซึ่งส่วนใหญ่เป็นนิสิตนักศึกษาที่ทิ้งความสบายนอกวัด) ต้องลงมือขุดดิน พรวนดิน ขุดคลอง และปลูกต้นไม้ด้วยสองมือเปล่า ต้องอาบน้ำในคลองที่เต็มไปด้วยปลิง และทนต่อยุงชุมที่กัดจนเป็นไข้มาลาเรียกันถ้วนหน้า
2. ทุนทรัพย์ที่ขาดแคลน
หลวงพ่อธัมมชโย (คุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง เป็นประธาน) เริ่มต้นสร้างวัดด้วยเงินทุนเพียง 3,200 บาท ซึ่งไม่พอยาไส้สำหรับการสร้างวัดขนาดใหญ่ เราต้องประหยัดมัธยัสถ์สุดขีด อาหารการกินก็อาศัยข้าวที่บิณฑบาตมาได้ บางวันมีเพียงข้าวเปล่ากับน้ำพริก แต่ทุกคนก็เบิกบานใจ ไม่เคยมีใครปริปากบ่น เพราะมีเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่กว่าความหิว
3. ความไม่เข้าใจของคนรอบข้าง
ในยุคนั้น การที่คนหนุ่มสาวบัณฑิตจบใหม่ ทิ้งอนาคตทางโลกมาขุดดินสร้างวัด เป็นเรื่องที่สังคมไม่เข้าใจ มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์และข่าวลือต่างๆ นานา บางคนหาว่าเป็นพวกคอมมิวนิสต์ซ่องสุมกำลัง บางคนหาว่าเพี้ยน เราต้องเผชิญกับแรงเสียดทานทางสังคมอย่างหนัก
เราเอาชนะอุปสรรคเหล่านี้มาได้อย่างไร?
เคล็ดลับมีเพียงข้อเดียว คือ “การยึดมั่นในคำสอนของคุณยายอาจารย์ฯ และมีธรรมะเป็นที่พึ่ง” คุณยายท่านสอนเสมอว่า “ยายจะสร้างวัดให้เป็นวัด สร้างพระให้เป็นพระแท้ สร้างคนให้เป็นคนดี” พวกเราทุกคนจึงรวมใจกันเป็นหนึ่งเดียว อาศัยการนั่งสมาธิเจริญภาวนาเป็นแหล่งพลังใจ เมื่อใจเราใสสว่าง อุปสรรคภายนอกก็กลายเป็นเพียงบททดสอบเล็กๆ ท้ายที่สุด ด้วยความอดทน (ขันติ) และความสามัคคี วัดพระธรรมกายจึงหยั่งรากลึกและเติบโตมาจนถึงทุกวันนี้ครับ
📚 อ้างอิงข้อมูล
พระภาวนาวิริยคุณ (เผด็จ ทตฺตชีโว) – หลวงพ่อตอบปัญหา ทาง DMC
