หลวงพ่อทัตตชีโวตอบ: วัดพระธรรมกายนำอาหารมากมายมาจากไหนเพื่อเลี้ยงคนมาวัด?

Date:

Share post:

คำถาม: อาหารที่เลี้ยงสาธุชนจำนวนมากมาจากไหน?

มีคำถามส่งเข้ามาว่า: “วัดพระธรรมกายนำอาหารมาเลี้ยงคนที่มาวัด เอามาจากไหนมากมายครับ?”

หลวงพ่อทัตตชีโว ตอบ

ข้าวปลาอาหารที่จัดเลี้ยงญาติโยมนี้ ส่วนใหญ่ญาติโยมเขาขนมาทำบุญกันเองครับ

1. ญาติโยมร่วมใจกันนำมาทำบุญ
โยมบางท่านขนข้าวสารมาเลย 6 กระสอบ บางท่านขนน้ำมันพืชมาให้คราวละ 7-8 ปีบ วุ้นเส้นก็มี ผักเป็นคันรถ ไข่ไก่เป็นคันรถ บางคนมีกำลังน้อยก็ทำตามน้อย ตามกำลัง ขนมาถือมาเท่าที่พอจะเอามาทำบุญได้ ถ้ามาก่อนวันงานก็จะเอาไปส่งไว้ที่โรงทานครัวของวัด บางคนมาในวันงานเลย เขาก็อาจจะทำอาหารมามากเป็นพิเศษ นำมาถวายพระ แล้วแบ่งส่วนหนึ่งไว้รับประทาน อาหารจึงมีพอเผื่อแผ่สำหรับทุกคนที่มาทำบุญ แม้ว่าบางคนจะไม่ได้เตรียมอาหารอะไรมาเลยก็ตาม

2. ไม่ใช่อาหารอย่างเดียว ของใช้ก็มี
บางท่านไม่ค่อยถนัดด้านอาหาร เลยขนไม้กวาดทางมะพร้าวมาให้ 2,000 อัน ไม้กวาดอ่อนส่งมาให้ 500 อัน พอคำนวณเป็นเงินแล้วก็มากมาย แต่ว่าจะมาในรูปไหนก็ตาม ทางวัดพยายามรักษา ถนอมใช้อย่างดีที่สุด ให้เกิดประโยชน์สูงสุด เพื่อให้ญาติโยมได้บุญกันเต็มที่

3. เลี้ยงคนแล้ว ต้องเตรียมห้องน้ำด้วย
เรื่องอาหารนี้ เราคำนึงถึงทั้งอาหารใหม่และอาหารเก่าของคน คือให้เขากินอิ่มแล้วต้องให้ถ่ายออกด้วย วัดจึงต้องสร้างห้องน้ำเพิ่มขึ้น เพื่อรองรับญาติโยมให้กินง่าย ถ่ายสะดวก จนบางคนบอกว่าวัดพระธรรมกายมีส้วมมากที่สุดในประเทศไทย ก็มีที่มาจากการดูแลญาติโยมจำนวนมากอย่างนี้แหละครับ


📚 อ้างอิงข้อมูล

พระภาวนาวิริยคุณ (เผด็จ ทตฺตชีโว) – หลวงพ่อตอบปัญหา ทาง DMC

💡 สนใจศึกษาธรรมะเพิ่มเติมแบบเป็นระบบ?

มาร่วมอัปเกรดความสุขและเติมพลังใจไปกับ คอร์สเรียนธรรมะออนไลน์ (เรียนฟรี 100%) ที่ Volunteer’s Delight

👉 ดูคอร์สเรียนทั้งหมดคลิกที่นี่
spot_imgspot_img

Related articles

ความไม่แน่นอนของชีวิตกับการใช้ชีวิตอย่างไม่ประมาท

ชีวิตไม่แน่นอน แต่การไม่ประมาทคือการใช้เวลาที่มีอยู่อย่างมีความหมาย ทำวันนี้ให้ดี เตรียมใจให้พร้อม และไม่เลื่อนสิ่งที่ควรทำออกไป

เรียนรู้จากอดีตโดยไม่ต้องติดอยู่กับอดีต

อดีตสอนเราได้ แต่การจมอยู่กับอดีตทำให้เราใช้ชีวิตปัจจุบันไม่ได้ เรียนรู้วิธีเก็บบทเรียนจากอดีตโดยไม่ให้มันครอบงำใจ

เมื่อวันเวลาผ่านไป เราควรใช้ชีวิตอย่างไรให้มีความหมาย

เมื่ออายุมากขึ้นและเวลาผ่านไป หลายคนเริ่มตั้งคำถามกับคุณค่าของชีวิต เรียนรู้การมองเห็นความหมายของชีวิตตามหลักธรรม

เข้าใจความไม่เที่ยง แล้วเราจะใช้วันนี้อย่างไร

เมื่อเข้าใจว่าทุกสิ่งไม่เที่ยง เราจะไม่ใช้ชีวิตอย่างเผลอไผลอีกต่อไป เรียนรู้การนำความเข้าใจอนิจจังมาใช้ในแต่ละวัน