บทสรุปเรื่องราวกฎแห่งกรรม: กรณีศึกษา วิบากกรรมทอดทิ้งพ่อแม่ไว้ที่โรงพยาบาลหรือข้างถนน
กรณีศึกษาจากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ตีแผ่กรรมหนักของลูกเนรคุณที่อกตัญญู ผู้ที่รังเกียจและทอดทิ้งพ่อแม่ที่แก่ชราหรือเจ็บป่วยไว้ที่โรงพยาบาล วัด หรือข้างถนน จะส่งผลให้ต้องตกนรกขุมลึก เกิดมาป่วยเป็นโรคอัลไซเมอร์ เดินหลงทาง และต้องตายอย่างโดดเดี่ยวไร้คนเหลียวแลในทุกภพชาติ
1. ลูกทรพีผู้ตัดขาดสายเลือด
ในอดีตชาติ ชายคนนี้เป็นผู้ที่มีฐานะหน้าที่การงานดี แต่กลับมีความเห็นแก่ตัวและอกตัญญูอย่างร้ายกาจ เมื่อพ่อและแม่ของเขาเข้าสู่วัยชรา ล้มป่วยเป็นโรคเรื้อรัง และช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ แทนที่เขาจะทดแทนบุญคุณดูแลปรนนิบัติ เขากลับมองว่าท่านทั้งสองเป็น “ภาระที่น่ารังเกียจ” เขาแกล้งพาพ่อแม่ไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลรัฐ แล้ว “ทิ้งท่านไว้ที่นั่นโดยไม่กลับไปรับและไม่ยอมจ่ายค่ารักษา” เปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์หนี บางครั้งก็นำท่านไปปล่อยทิ้งไว้ที่วัดหรือข้างถนน ปล่อยให้ผู้บังเกิดเกล้าต้องนอนร้องไห้ด้วยความตรอมใจ หวาดกลัว และเสียชีวิตลงอย่างโดดเดี่ยว การเนรคุณและทอดทิ้งพระอรหันต์ในบ้านผู้ให้กำเนิด เป็นอนันตริยกรรมทางอ้อมที่ตัดรอนความเจริญและทำลายรากฐานชีวิตของตนเองอย่างย่อยยับ
2. ผลแห่งกรรมที่ตามสนอง
- มหานรกขุมที่ 6 (ตาปนนรก): ทันทีที่ตาย ด้วยบาปกรรมที่ทำร้ายจิตใจพ่อแม่ กายละเอียดถูกดึงดูดลงสู่ตาปนนรก เขาถูกนายนิรยบาลจับตรึงไว้บนหลาวเหล็กแดงเดือดที่ลุกเป็นไฟ เขาต้องทนรับความร้อนรุ่มและเจ็บปวดแสนสาหัส ร้องโหยหวนขอความช่วยเหลือแต่ไม่มีใครสนใจ ต้องทนทุกข์ทรมานอย่างโดดเดี่ยวท่ามกลางทะเลเพลิงยาวนานนับกัป ชดใช้กรรมที่ทอดทิ้งผู้มีพระคุณ
- ป่วยเป็นโรคสมองเสื่อมและอัลไซเมอร์: เมื่อพ้นกรรมมาเกิดเป็นมนุษย์ วิบากกรรมจะทำลายระบบประสาทและความทรงจำของเขา เมื่อก้าวสู่วัยชรา เขาจะป่วยเป็น “โรคสมองเสื่อม หรือ อัลไซเมอร์ (Alzheimer’s Disease) ขั้นรุนแรง” เขาจะสูญเสียความทรงจำ จำใครไม่ได้ ควบคุมตัวเองไม่ได้ และต้องมีชีวิตอยู่อย่างสับสนวุ่นวาย เหมือนคนที่ไร้รากเหง้า
- เดินหลงทางและตายอย่างโดดเดี่ยวไร้คนเหลียวแล: กงกำกงเกวียนแห่งการทอดทิ้ง จะย้อนกลับมาหาเขา ลูกหลานของเขาจะรังเกียจและทอดทิ้งเขาเช่นกัน ในบั้นปลายชีวิต อาการหลงลืมจะทำให้เขา “เดินออกจากบ้าน หลงทางไปตามท้องถนน หาทางกลับไม่ได้” ต้องนอนข้างถนน หิวโหย หวาดกลัว และในที่สุด เขาจะต้อง “ตายอย่างโดดเดี่ยวอนาถา ไม่มีใครมาอ้างสิทธิ์รับศพ” สมกับที่เขาเคยทอดทิ้งพ่อแม่ของตนเอง
3. วิธีแก้ไขและข้อคิด
หลวงพ่อธัมมชโยเตือนสติว่า “ผู้ที่ทิ้งพระในบ้านไปตายข้างถนน คือผู้ที่จองตั๋วเที่ยวเดียวไปตายอย่างโดดเดี่ยวในนรก” การทอดทิ้งบิดามารดา เป็นบาปหนักที่ปิดประตูสวรรค์และปิดกั้นความเจริญในทุกด้านของชีวิต ผู้ที่กำลังมีพฤติกรรมรังเกียจพ่อแม่ หรือละเลยการดูแลท่าน ต้องรีบกลับใจกลับไปกราบขอขมา ดูแลปรนนิบัติท่านให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ หากท่านล่วงลับไปแล้ว ต้องเร่งแก้ไขด้วยการ “ทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ท่านอย่างสม่ำเสมอ บริจาคเงินสนับสนุนสถานสงเคราะห์คนชรา รับอุปการะผู้สูงอายุที่ถูกทิ้ง และหมั่นปฏิบัติธรรม” เพื่อหวังให้มหาบุญแห่งความกตัญญูและการให้ที่พักพิงนี้ ไปช่วยสมานรอยร้าวและบรรเทาความโดดเดี่ยวในวิบากกรรมของตนเอง
