๑. ที่มาแห่งพระสูตร (สุชาตสูตร)

ในสมัยพุทธกาล ณ พระวิหารเชตวัน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงปรารภถึง “นางสุชาดา” ซึ่งเป็นลูกสาวของอนาถบิณฑิกเศรษฐี และเป็นสะใภ้ในบ้านของท่านวิสาขามหาอุบาสิกา นางสุชาดาเป็นคนมีตระกูลสูง เย่อหยิ่ง ดุร้าย ไม่เคารพพ่อแม่สามีและไม่เกรงใจสามี วันหนึ่งเมื่อพระพุทธองค์เสด็จมาเสวยภัตตาหารที่บ้าน อนาถบิณฑิกเศรษฐีได้ทูลขอให้พระองค์ทรงช่วยอบรมสั่งสอนนางสุชาดา

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงทรงเรียกนางสุชาดามาเข้าเฝ้า แล้วตรัสถามว่า “สุชาดา! ภรรยาในโลกนี้มีอยู่อีก ๗ ประเภท เธอเป็นภรรยาประเภทไหนใน ๗ ประเภทนี้?” คำถามนี้ทำให้นางสุชาดากลับได้สติ และตั้งใจฟังพระธรรมเทศนาเรื่อง “ภรรยา ๗ ประเภท”

๒. อานิสงส์และผลลัพธ์ของการเป็นกุศลภรรยา

พระพุทธองค์ทรงสรุปว่า ภรรยา ๓ ประเภทแรก (วธกาภรรยา, โจรภรรยา, อัยยาภรรยา) ย่อมนำความทุกข์เดือดร้อนมาสู่ครอบครัว เมื่อล่วงลับไปย่อมไปเกิดในอบายภูมิ นรก หรือกำเนิดเดียรัจฉาน ในตรงกันข้าม ภรรยา ๔ ประเภทหลัง (มาตาภรรยา, ภคินีภรรยา, สขีภรรยา, ทาสีภรรยา) ย่อมสร้างสิริมงคลให้แก่ครอบครัว เมื่อล่วงลับไปย่อมไปเกิดในสุคติโลกสวรรค์

๓. การกลับใจของเทวีสุชาดา

เมื่อนางสุชาดาฟังพระธรรมเทศนาจบลง เกิดความน้อมใจและละอายต่อบาป ได้ทูลต่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ข้าพระองค์ขอสมาทานตนเป็น ‘ทาสีภรรยา’ (ภรรยาผู้มีความอดทนและเคารพสามี) ของสามีตลอดชีวิต”

๔. บทสรุป: เข็มทิศชีวิตคู่ในยุคปัจจุบัน

หลักธรรมเรื่องภรรยา ๗ ประเภท คือกระจกเงาส่องใจของผู้หญิงทุกคน ให้ไตร่ตรองความประพฤติของตนเองและปรับปรุงตนเองให้กลายเป็นกุศลภรรยา เพื่อเนรมิตให้ครอบครัวเปี่ยมด้วยสิริมงคลและความสุขยั่งยืน