Meditation

การปฏิบัติธรรมไม่จำเป็นต้องเริ่มต้นด้วยการรอว่า วันนี้เราจะเห็นอะไร เพราะจุดเริ่มต้นที่สำคัญกว่าคือการทำใจให้สบาย และอยู่กับสิ่งที่กำลังทำอยู่ในปัจจุบันเมื่อเรานั่งสมาธิอย่างสบาย ไม่เกร็ง และไม่กังวลว่าภาพจะต้องเกิดอย่างไร ใจจะค่อย ๆ มีโอกาสสงบลงเอง การไม่คอยคาดหวังประสบการณ์ในอนาคตจึงช่วยให้เราไม่เพิ่มภาระให้กับใจบางครั้งช่วงแรกเราอาจยังไม่รู้สึกถึงความสุขหรือความละเอียดมากนัก ก็ไม่จำเป็นต้องรีบตัดสินว่าการปฏิบัติไม่ได้ผล เพียงรักษาความสบาย ความสงบ และความสม่ำเสมอไว้ การฝึกที่ดีคือการค่อย ๆ ทำเหตุให้ถูกต้องวันนี้ยังไม่เห็นอะไรไม่เป็นไร ขอเพียงเราได้นั่งอย่างสบายและรักษาใจให้ดี การเดินทางภายในก็ยังดำเนินต่อไป

ง่ายแต่ลึก 2 |EP.33| : อย่ารอวันที่ใจพร้อม ค่อยฝึกการปฏิบัติธรรมไม่ได้มีเฉพาะวันที่ใจสงบ วันที่มีกำลังใจ หรือวันที่เรารู้สึกว่าทำได้ดี วันที่ใจฟุ้ง วันที่เหนื่อย วันที่ไม่อยากนั่ง ก็เป็นส่วนหนึ่งของการฝึกเช่นกันวันที่ใจไม่พร้อม ก็ยังเริ่มได้เราไม่จำเป็นต้องชนะความฟุ้งซ่านก่อนจึงจะนั่งสมาธิได้ เพียงรู้ว่าใจวันนี้เป็นอย่างไร แล้วค่อย ๆ กลับมาสู่สิ่งที่เราฝึก โดยไม่ตำหนิตัวเอง การกลับมาได้ครั้งหนึ่งก็คือการฝึกครั้งหนึ่งอย่าตั้งเงื่อนไขว่าต้องรู้สึกพิเศษการฝึกที่ดีไม่จำเป็นต้องมีภาพ นิมิต หรือความรู้สึกพิเศษทุกครั้ง บางวันเราเพียงนั่งได้ต่อเนื่อง บางวันใจวางลงได้เพียงเล็กน้อย บางวันรู้ตัวเร็วขึ้นเมื่อใจเผลอ...

อย่าทอดทิ้งความเพียร ทำไปทุกวัน... แม้ว่าในช่วงนี้ เราอาจจะมีความรู้สึกว่า ผลการปฏิบัติยังไม่เกิดขึ้นชัดเจน คือยังเข้าไม่ถึงพระรัตนตรัยในตัว หรือยังมืดมัวอยู่ อย่าไปวิตกกังวล

ถ้าเราติดภาพนิมิตเลื่อนลอย มันจะอยู่แค่นั้น มันไม่ไปไหน ยิ่งไปสนใจมากเข้า เดี๋ยวดับหายไปเลย... ให้ทำเฉยๆ รู้ทำเป็นไม่ชี้ ทำเหมือนเด็กนักเรียนอนุบาล ดูไปเรื่อยๆ

ง่ายแต่ลึก 2 EP.30: ลูกไก่เจาะกระเปาะไข่ — อย่าไปรำคาญ อย่าไปตีโพยตีพายว่าเราคงจะไม่มีบุญวาสนาได้เห็นธรรมะกับเขา... ความจริงเรามีบุญมาก แต่เรายังทำไม่ถูกวิธี เหมือนลูกไก่ที่อยู่ในกระเปาะไข่

ง่ายแต่ลึก 2 EP.29: ยากพอสู้ง่ายพอดี — ยากตอนแรก ที่ทำอย่างไรใจกลับมาอยู่กับเนื้อกับตัว... คำว่า 'ยาก' ในที่นี้ มันไม่ใช่ว่ายากมาก หรือยากจนทำไม่ได้ อยู่ในระดับยากพอสู้ ง่ายพอดี