Tag: วิธีปฏิบัติธรรม

ใจมันคิดทั้งเรื่องดีและไม่ดีแต่ตอนนั่งสมาธิดันไปจับแต่เรื่องไม่ดี ที่เป็นอย่างนี้เพราะใจยังไม่ชินกับการหยุดนิ่ง ให้ทำสบายๆ ใจคิดก็รู้ว่าคิดแล้วปล่อยไปอย่าจับไว้อย่าด่า ค่อยๆ ฝึกไปใจจะค่อยๆ หยุดคิดเอง อย่าคาดหวังว่าต้องนั่งแล้วสงบให้นั่งไปเรื่อยๆ ทำไปเรื่อยๆ ใจจะค่อยๆ สงบเองตามธรรมชาติ

ที่อึดอัดหายใจไม่ออกเป็นเพราะเอาใจไปจ่ออยู่ที่จุดเดียวแน่นเกินไป ใจเกร็งร่างกายก็เกร็งตาม ให้ทำแบบเบาๆ สบายๆ ใจลอยก็ชักกลับมาเบาๆ อย่าตีหัวมัน การดูเฉยๆ ทำแล้วรู้สึกเป็นปกตินั่นแหละใช่เลย ไม่ต้องบังคับไม่ต้องเกร็งใจจะค่อยๆ สงบเอง

สมาธิเปลี่ยนนิสัยคนได้จริงแต่ต้องทำอย่างสม่ำเสมอ ใจมีนิสัยเดิมๆ ฝังอยู่ต้องใช้สมาธิขัดเกลาไปเรื่อยๆ จนนิสัยไม่ดีเบาบางลงแล้วนิสัยดีจะค่อยๆ เกิดขึ้นมาแทน สมาธิเป็นเหมือนไฟส่องทางทำให้รู้เห็นตัวเองชัดขึ้น ไม่ใช่เสกอะไรให้ได้แต่ทำให้เห็นตัวเองแล้วเปลี่ยนแปลง

จิตของผู้ที่เข้าถึงธรรมกายแล้วสามารถส่งพลังใจไปช่วยให้คนอื่นเข้าถึงธรรมกายได้ แต่ถ้าคนนั้นใจปิดไม่เชื่อไม่ศรัทธาหรือจงใจต่อต้านก็ไม่มีผลอะไร สิ่งสำคัญที่สุดคือตัวเราเองต้องทำใจให้ผ่องใสทำสมาธิอย่างสม่ำเสมอ ใจเปิดรับได้มากเท่าไหร่ก็เข้าถึงธรรมกายได้เร็วเท่านั้น

ตอนแผ่เมตตาใจสงบเพราะใจอยู่ที่เดียวไม่คิดฟุ้งซ่าน ใจจดจ่ออยู่กับการแผ่เมตตา แต่ตอนนั่งสมาธิธรรมดาใจชอบคิดไปเรื่อยเพราะยังไม่ชินกับการหยุดนิ่ง ให้พยายามอย่าบังคับใจ ดูใจไปเรื่อยๆ ใจคิดก็รู้ว่าคิด ค่อยๆ ฝึกไปใจจะค่อยๆ สงบเอง

การปลุกพระที่ถูกต้องต้องทำด้วยใจที่บริสุทธิ์ ตั้งใจนั่งสมาธิให้ใจหยุดนิ่ง ระลึกถึงพระคุณพระพุทธเจ้า ตั้งนะโม ๓ จบ แล้วอธิษฐานจิต สิ่งสำคัญที่สุดคือใจของเราเอง ถ้าใจสงบพระองค์นั้นก็มีพลัง ถ้าใจฟุ้งซ่านเต็มไปด้วยกิเลสพระองค์นั้นก็ไม่มีพลังอะไร