ศาลาคลังคำสอนคุณยายอาจารย์จันทร์ ขนนกยูง
คำสอนธรรมะ ๒๑๗ ข้อ จัดเป็น ๑๔ หมวด พร้อมวันที่ที่ให้คำสอนในปี พ.ศ.
อ่านหน้านี้อย่างไร
หน้านี้เป็นดัชนีคำสอนของ คุณยายอาจารย์จันทร์ ขนนกยูง จำนวน ๒๑๗ ข้อ ที่ให้คำสอนไว้ระหว่างปี พ.ศ. ๒๕๑๘–๒๕๓๘ จัดไว้ตามหมวดเรื่อง ๑๔ หมวด ตามการจัดกลุ่มของผู้เรียบเรียง
แต่ละข้อเป็นคำย่อสรุปใจความ ไม่ใช่ถ้อยคำฉบับเต็มของต้นฉบับ หากต้องการอ่านฉบับเต็มและเวอร์ชันภาษาอังกฤษ ให้กดปุ่ม อ่านบทความฉบับเต็ม ท้ายแต่ละข้อ เพื่อไปยังบทความฉบับเต็มของคุณยายในเว็บไซต์นี้
ที่มาของข้อมูล: สรุปจากคำสอนของคุณยายอาจารย์จันทร์ ขนนกยูง หน้านี้จัดทำขึ้นเพื่อรวบรวมคำสอนทั้งหมดและเชื่อมโยงไปยังบทความฉบับเต็มทุกข้อในเว็บไซต์นี้
หมวดที่ ๑ · บุญ กรรม — ๕๐ คำสอนหมวดใหญ่ที่สุดของคำสอนคุณยายอาจารย์ เกี่ยวกับการสร้างบุญ การสะสมบุญ การใช้บุญให้เป็น และผลที่ตามมาจากกรรมที่ทำไว้ ๑) สะสมบุญการมาวัดวันหนึ่งก็ได้บุญไปช่วงหนึ่ง ถ้าไม่มาก็ได้ ถ้ามาแล้วก็ได้บุญ บุญจะสะสมทับทวีเหมือนกับเก็บออมสิน ให้คำสอนเมื่อ ๒๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๔ ๒) ใจบริสุทธิ์เวลาคุณยายคุยกับใคร ใจคุณยายบริสุทธิ์ จรดอยู่ในบุญ จรดอยู่ในธรรม ไม่มีโลภ โกรธ หลง คุณยายดูคนออกว่าใครเป็นโรคอะไร แล้วใจก็มีแต่เมตตาแนะนำไป เวรกรรมร้ายอย่างนี้ก็เตือนเขาไป คุณยายก็ได้บุญแล้ว แต่เขาจะทำตามหรือไม่ก็แล้วแต่เขา เป็นกรรมของเขาเอง ให้คำสอนเมื่อ ๑๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๔ ๓) หาบุญได้ ใช้บุญเป็นคุณยายมีแต่ความบริสุทธิ์ใจเท่านั้น คุณยายจะนึกถึงบุญ นึกถึงบารมีที่สั่งสมมาในอดีต นึกถึงบุญที่ทำในปัจจุบัน และบุญที่จะเกิดตามความตั้งใจสร้างความดีในอนาคต นึกรวมเอาบุญนี้แหละ เอาบุญมาสู้กับเขา นี่แหละเรียกว่าหาบุญได้ ใช้บุญเป็น ให้คำสอนเมื่อ ๒๔ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๔ ๔) แนวหน้าเราเอาบุญในครัวไปอย่างนี้แหละ แล้วชาติหน้าจะได้อยู่แนวหน้า อยากอยู่ข้างหน้า หรือข้างหลังล่ะ ให้คำสอนเมื่อ ๘ เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๔ ๕) มาเอาบุญให้ตามน้อง ๆ มาเอาบุญกันนะ สงสารกลัวว่าเขาจะตกนรก ตามเขามาเอาบุญกันเถอะ จะได้มีโอกาสไปสวรรค์ ไปนิพพานได้ ให้คำสอนเมื่อ ๒๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๔ ๖) สำเร็จด้วยบุญจะทำอะไรต่าง ๆ ให้นึกถึงบุญ ให้อยู่ในบุญ ถ้าเรามีบุญสิ่งนั้นก็จะสำเร็จได้ด้วยบุญ เรามีบุญเป็นที่พึ่ง ให้นึกถึงบุญให้มาก ๆ ทุกอย่างจะสำเร็จ ให้คำสอนเมื่อ ๔ เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๔ ๗) ดวงบุญ ดวงบาปเอาบุญไปเยอะ ๆ นะ เดี๋ยวชาติหน้าเกิดมาเจอคุณยาย คุณยายจะจำได้ กายหยาบ ๆ นี้มองไม่เห็นของละเอียด จึงไม่รู้ว่าบุญบาปมีจริง แต่พอตายไปแล้ว หลุดออกจากกายหยาบ ทีนี้ล่ะถึงเห็นดวงบุญดวงบาปของตัวเองว่ามีมากน้อยแค่ไหน ให้คำสอนเมื่อ ๕ เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๔ ๘) เอาบุญมาช่วยคุณยายนึกอยากจะตั้งโรงทานก็นึกถึงบุญเป็นใหญ่ เวลานั่งเข้าที่ก็อธิษฐานเอาบุญมาช่วยทำ ในที่สุดก็สำเร็จได้ด้วยบุญ คนมีบุญมากจะปกครองคนมีบุญน้อย ทุกอย่างต้องอาศัยบุญอย่างเดียว มนุษย์เป็นเพียงหุ่น ให้คำสอนเมื่อ ๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๔ ๙) ทำความดีให้สุดชีวิตเมื่อเราเข้าวัดก็มุ่งหวังอย่างเดียวคือเพื่อมาสร้างความดีให้มาก ๆ มาเอาบุญนั่นเอง มาเพื่อที่จะทำประโยชน์ให้แก่ตัวเองแท้ ๆ ต้องตั้งใจทีเดียวว่าเราจะต้องทำความดีให้สุดชีวิต เพราะเราได้เสียสละเวลา สละโอกาส ทุ่มเททุกอย่างมาแล้ว ก็ให้ตักตวงบุญกุศลให้เต็มที่ ให้คำสอนเมื่อ ๒๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๕ ๑๐) ใครทำ ใครได้เราเข้าวัดต้องเสียสละทุกสิ่งทุกอย่างทางโลก จึงเข้ามาอยู่วัดได้ เมื่อมาอยู่วัดแล้วต้องพยายามทำความดี ต้องทำความดีสุดชีวิตของเราทีเดียว งานทุกอย่างต้องช่วยกันทำ อย่าละเลยหน้าที่ คิดเสียว่าเป็นงานของเราทั้งนั้น เราทำเราก็ได้ คนอื่นก็ไม่ได้ เราทำก็เป็นสมบัติติดตัวเราไปข้ามภพข้ามชาติ ให้คำสอนเมื่อ ๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๔ ๑๑) อย่ายอมแพ้ยอมแพ้อะไรก็ยอมเถิด แต่อย่ายอมแพ้เรื่องบุญ ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ (มีหมายเหตุ ๑๑ กุมภาพันธ์ ในเนื้อคำสอน) ๑๒) ตั้งใจมาก ได้บุญมากพวกเรายังหนุ่มยังสาวมีกำลัง ช่วยกันทำงานให้พระศาสนา ทำกันแล้วก็อธิษฐานให้ได้บุญเยอะ ๆ ใครตั้งใจมากก็ได้บุญมาก ใครตั้งใจน้อยก็ได้บุญน้อย ชาติหน้าคุณยายจะดูหน้าคนแล้วระลึกชาติว่าใครทำอะไรมา ให้คำสอนเมื่อ ๒๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ ๑๓) สร้างบุญถึงที่สุด แล้วจะเป็นผู้ชนะถ้าเราอยู่ในธรรม เราดูคนทางธรรมให้ออก แล้วเราก็จะสามารถดูคนทางโลกออกได้ไม่ยากเลย เพราะโลกหยาบกว่าธรรม ให้สร้างบุญในชาตินี้ให้มาก ให้หนักกว่าเดิม ให้สร้างความบริสุทธิ์กาย วาจา ใจ ในตัวเราให้หนักยิ่งขึ้น แล้วเราจะเป็นผู้ชนะ ให้คำสอนเมื่อ ๒๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๒ ๑๔) นึกถึงบุญได้ ได้บุญมากเราอย่าคิดนะว่าอยู่ใกล้คุณยายแล้วจะได้บุญมาก คนที่จะได้บุญมากคือคนที่นึกถึงบุญได้เท่านั้น เราต้องพึ่งบุญ พึ่งอย่างอื่นไม่สำเร็จหรอก ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ ๑๕) ใจสะอาด จึงได้ใกล้ยายผู้ที่จะสร้างบารมีไปกับคุณยาย หรือไปเกิดร่วมกัน สร้างบารมีร่วมกันได้ตลอด ต้องเป็นผู้มีใจสะอาด คือทำอะไรก็ตาม ก็ตั้งใจเอาบุญจริง ๆ คนใจสะอาดเท่านั้นจึงจะอยู่ใกล้คุณยายได้ ถ้าใจสกปรกก็อยู่ด้วยกันไม่ได้ เหมือนน้ำอยู่รวมกับน้ำมันไม่ได้ ให้คำสอนเมื่อ ๒๐ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๒ ๑๖) การส่งผลของบุญบุญในอดีตเรามีมากหรือน้อย จะส่งผลให้เป็นไปในปัจจุบันนี้ ทำมา ๑๐ ก็ส่งผล ๑๐ ทำมา ๑๐๐ ก็ส่งผล ๑๐๐ ส่วนบุญที่ทำในปัจจุบันนี้ส่งผลในปัจจุบันเพียง ๑๐–๒๐% ของบุญที่ทำ แต่จะส่งผลเต็มที่ในอนาคต เมื่อได้มากขึ้นก็ให้วางใจเป็นอุเบกขา อย่าโลภ ให้คำสอนเมื่อ ๑๖ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๒ ๑๗) เกิดมาสร้างบารมีคุณยายไม่อยากอยู่บนสวรรค์นานเกินไป อยากเกิดมาในโลกมนุษย์เร็ว ๆ เพื่อจะได้สร้างบารมีมาก ๆ ต่อไป ให้คำสอนเมื่อ ๓ มกราคม พ.ศ. ๒๕๒๐ ๑๘) มีบุญสำเร็จทุกอย่างถ้าเรามีบุญมากแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างที่ปรารถนาก็สำเร็จ ที่จะทำก็สำเร็จทุก ๆ อย่าง ใครมาขวางไม่ได้ด้วยอำนาจบุญ การมีบุญมากเป็นสิ่งที่ดีที่สุด จะทำสิ่งใดก็ทำได้ทุก ๆ อย่าง แล้วก็สำเร็จทุกอย่างด้วย ให้คำสอนเมื่อ ๓๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๑๙ ๑๙) น้ำหยดทีละติ๋งยังเต็มตุ่มเราต้องปฏิบัติไปเรื่อย ๆ มีบุญอะไรก็พยายามทำเรื่อยไป สักวันหนึ่งคงเต็มด้วยบุญ เหมือนน้ำหยดทีละติ๋งยังเต็มตุ่มได้ ถ้าไม่ปฏิบัติก็เหมือนกับไม่มีน้ำสักหยด เราต้องทำให้ตัวเองมาก ๆ เพราะเวลาเราตายแล้วใครก็ช่วยเราไม่ได้ นอกจากเราจะช่วยตัวเองเอง ให้คำสอนเมื่อ ๒ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๑๘ ๒๐) จงเป็นใหญ่ด้วยบุญคนเราจะทำอะไรต้องนึกถึงฐานะตัวเอง ดูบุญของตัวเอง อย่าให้เกินฐานะ ถ้าอยากเป็นใหญ่ต้องใหญ่ด้วยบุญ อย่าเป็นใหญ่ด้วยกิเลส ถ้าเป็นใหญ่ด้วยบุญถึงจะเป็นใหญ่ได้อย่างแท้จริง แต่ถ้าเป็นใหญ่ด้วยกิเลสจะต้องหกคะเมนตกลงมา ให้คำสอนเมื่อ ๑๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๑๘ ๒๑) แม้ป่วย ก็อยู่ในบุญแม้คุณยายป่วยก็อยู่ในบุญมาก ไม่ทิ้งบุญเลย วันหนึ่งป่วยใหม่ ๆ คุณยายมองดูธรรมะของคุณยายแล้วเห็นพระธรรมกายใสมาก ๆ ใสที่สุด สว่างที่สุด ก็มองธรรมะไปเรื่อย ๆ พอลืมตามองดูโลกตอนกลางวันยังเห็นว่ากลางวันมืดเลย ให้คำสอนเมื่อ ๒๐ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๕ ๒๒) อยู่ในบุญเมื่อเกิดเรื่องหนัก ๆ คุณยายจะนึกถึงบุญ นึกถึงบารมีตลอดเวลา นึกถึงความดีที่เคยสร้างมาจะกี่ภพกี่ชาติก็ตาม นึกถึงบุญทั้งหมดให้มาช่วย คุณยายอยู่ในบุญเสมอ เหมือนกับว่าในครัวขาดข้าวของเครื่องใช้ คุณยายก็อยู่ในบุญตามสมบัติตลอดเวลา ให้คำสอนเมื่อ ๔ เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๒ ๒๓) กำลังบุญทุกสิ่งทุกอย่างขึ้นอยู่กับกำลังบุญ มีบุญอย่างเดียวอะไร ๆ ก็สำเร็จทั้งหมด เกิดมาในชีวิตนี้คุณยายตั้งใจจะสร้างบารมีให้ดีที่สุด คุณยายกลัวอยู่อย่างเดียวคือกลัวว่าบุญจะน้อยกว่าคนอื่นเขา จึงตั้งใจมาก มีความเพียรมาก ไม่อยากอยู่ข้างหลังเขา อยากอยู่แนวหน้าของการสร้างความดี ให้คำสอนเมื่อ ๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๒ ๒๔) ใช้บุญให้เป็นการทำทานเป็นเสบียง การทำสมาธิทำให้หลุดพ้น ต้องทำให้มาก ๆ กว่าจะได้บุญ ต้องมีความเพียรพยายาม กว่าจะได้บุญต้องมีศรัทธา มีเนื้อนาบุญ มีทุกสิ่งทุกอย่างพร้อม จึงจะทำบุญได้ ใช้บุญให้เป็น เพราะบุญจะนำเราไปสู่ความสุขได้ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๒ (ต้นฉบับไม่ระบุวัน) ๒๕) ยึดบุญเป็นที่พึ่งคุณยายยึดบุญเป็นใหญ่ คุณยายรักบุญ รักบุญมากที่สุด เพราะบุญช่วยคุณยายได้ คนยังมีกิเลส เดี๋ยวก็ดีบ้างเดี๋ยวก็ร้ายบ้าง คุณยายยึดบุญของคุณยายเป็นที่พึ่ง ให้คำสอนเมื่อ ๒๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕๓๔ ๒๖) บุญ…ไม่ทำไม่ได้กว่าจะได้เกิดมาเป็นคนน่ะ ยากนะ เกิดมาแล้วก็ให้ทำบุญเยอะ ๆ มีมากก็ทำมาก มีน้อยก็ทำน้อย ทำตามกำลัง อย่าให้เดือดร้อน จะยังไงคุณยายก็ทำบุญ ไม่ทำไม่ได้ คุณยายไม่รู้หนังสือ แต่คุณยายก็สร้างวัดเสร็จ ทำบุญมากขนาดที่ว่า ทั้งบุญหยาบ บุญละเอียด ให้คำสอนเมื่อ ๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๓ ๒๗) เอาทั้งบุญหยาบ บุญละเอียดบางคนคิดจะนั่งธรรมะอย่างเดียว งานหยาบไม่อยากทำ คุณยายจึงสอนว่ายายเอาหมดทั้งบุญหยาบ บุญละเอียด บุญหยาบเราก็จะได้ฝึกตัว บุญละเอียดก็จะสอนตัวเองได้ แต่ถ้าเราเข้าถึงธรรมกาย งานหยาบ ๆ ก็จะสำเร็จง่ายขึ้น ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ ๒๘) ทำอย่างไร ได้อย่างนั้นคนเราจะหนีสิ่งที่ตนเองทำไว้ไม่ได้ จะวิ่งหนีบุญก็หนีไม่พ้น จะวิ่งหนีบาปก็หนีไม่พ้น เพราะทั้งบุญและบาปติดที่ศูนย์กลางกายของเรา ใครสั่งสมอย่างไรก็ได้ผลอย่างนั้น สร้างความดี สร้างกุศลก็ได้บุญ ได้ความสุข ให้คำสอนเมื่อ ๒๓ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๒ ๒๙) แบกบุญ แบกบาปใครทำกรรมไว้ก็แบกเอาไปเองนั่นแหละ ใครทำบุญก็แบกบุญไป ใครทำบาปก็แบกบาปไป ใครทำอะไรกับเราเขาก็แบกเอาไปเอง ใครเขาว่า เจ็บ ๆ แสบ ๆ เราอย่าไปถือเขา อย่าไปโกรธเขา อโหสิกรรมให้เขาซะ มันก็หมดเรื่อง ให้คำสอนเมื่อ ๑๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๕ ๓๐) มองการณ์ไกลคุณยายมองการณ์ไกล คนเราตายแล้วเอาอะไรไปไม่ได้ เอาไปได้แต่บุญกับบาป ให้เราทำแต่ความดี สะสมเอาไว้เยอะ ๆ ใครเขาจะว่าอย่างไรให้เฉย ๆ มันจะรู้ตอนตาย คนเราตายแล้วต้องเกิดใหม่ ตายแล้วไม่สูญ ให้คำสอนเมื่อ ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๕ ๓๑) ใคร ๆ ก็อยางคบหาเราต้องสร้างบุญของเราให้มาก ๆ สร้างบุญให้เป็นภูเขา ใครเขาจะยังไงเราก็สร้างบุญของเราไป สร้างความดีของเราไป คนอื่นเขาไม่เห็นก็ไม่เป็นไร คนที่สร้างความดี ใคร ๆ เขาก็อยากคบหา ให้คำสอนเมื่อ ๑๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๕ ๓๒) ทำแต่กรรมดีให้เราสร้างแต่กรรมดี สิ่งที่ไม่ดีให้ภพชาตินี้เป็นชาติสุดท้ายที่จะเอามันออกให้หมด แล้วภพชาติต่อไปเราจะมีแต่กรรมดี แต่เราต้องมาเกิดอีกเพราะกิเลสเรายังไม่หมด ให้คำสอนเมื่อ ๑๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๒๕ ๓๓) บุญทำความสะอาดธรณีสงฆ์คนที่ทำความสะอาดธรณีสงฆ์ ไม่ว่าจะไปอยู่สวรรค์ชั้นใดก็ตาม จะใสสว่าง ผิวพรรณวรรณะก็ผุดผ่องกว่าเทวดาองค์อื่น ๆ คนที่จะมาทำความสะอาดอย่างนี้มีน้อย เทวดาที่จะมีผิวพรรณสว่างใสวอย่างนั้นก็มีน้อย ถ้าเรามีแรงเราก็ทำไปนะ ให้คำสอนเมื่อ ๒๙ มกราคม พ.ศ. ๒๕๒๖ ๓๔) คนมีบุญมากปกครองคนมีบุญน้อยคนมีบุญน้อยไปเองไม่ได้ ต้องเข้ามาอาศัยบารมีของคนมีบุญมาก คนมีบุญน้อยจะไปสวรรค์ก็ไปเองไม่ได้ ต้องอาศัยคนมีบุญมากคอยฉุดไป คนที่จะไปช่วยพ่อขึ้นมาจากนรกได้น่ะมีน้อยนะ แทบจะไม่มีเลย ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ (มีหมายเหตุ ๒๒ พฤศจิกายน ๒๕๒๔ ในเนื้อคำสอน) ๓๕) บุญเก่า บุญใหม่คุณยายสงสารทั้งคนจนคนรวย คนรวยทำบุญเก่าไว้ดีจึงมีสมบัติ ถ้าเราไม่ชวนเขาทำบุญ บุญเก่าเขาก็จะหมด ภพชาติต่อไปก็จะจนและลำบาก คนจนบุญเก่าทำมาน้อย ถ้าเราไม่ชวนเขาทำบุญ ภพชาติต่อไปเขาจะจนยิ่งกว่านี้อีก เราต้องชวนเขาทำบุญ จะได้มีสมบัติติดตัวไป ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ ๓๖) ช่วยคนอื่นได้ ต้องมีบุญมากคุณยายสงสารคน อยากจะช่วยเหลือคน คนที่จะช่วยคนอื่นได้ต้องมีบุญมาก คุณยายจึงเร่งสร้างบุญให้กับตัวเอง ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ ๓๗) ได้บุญทุกวันคนที่สร้างวัดย่อมได้บุญมาก เพราะทำให้คนที่มาอยู่มาใช้ได้รับความสุขสบาย ตราบใดที่วัดยังอยู่ อาคารแต่ละหลังยังไม่พังทลาย ผู้สร้างย่อมได้รับบุญไปทุกวัน ๆ ให้คำสอนเมื่อ ๑๖ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๔ ๓๘) ได้ตามที่ตั้งใจไว้คุณยายอธิษฐานผ้าป่าที่จะทอดวันมาฆบูชา พ.ศ. ๒๕๓๔ น้อมใจมาไว้ที่ศูนย์กลางกาย รุกขเทวดา อากาศเทวดา ภุมมเทวดา เทวดา ๖ ชั้น พรหม ๑๖ ชั้น อรูปพรหม ๔ ชั้น ตลอดแสนโกฏิจักรวาล อนันตจักรวาล ให้มารับรู้อนุโมทนาบุญที่คุณยายจะทอดผ้าป่า ใครตั้งใจมากก็ได้มาก ตั้งใจน้อยก็ได้น้อย ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ (มีหมายเหตุ ๑๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๔ ในเนื้อคำสอน) ๓๙) ทำบุญไม่สูญคุณยายเดินทางไปเชิญชวนสาธุชนมาร่วมบุญทอดผ้าป่ามาฆบูชา พ.ศ. ๒๕๓๓ ที่ศูนย์กัลยาณมิตร จังหวัดอุบลราชธานี เชียงใหม่ พิษณุโลก คุณยายพูดให้ธรรมะว่า บุญเอาติดตัวไปได้ มีน้อยทำน้อย ทำบ่อย ๆ ก็มากเอง เหมือนเก็บเงินใส่กระปุก ถ้าเราทำบุญ สมบัติก็เป็นของเรา ติดตัวเรา ข้ามภพข้ามชาติ ทำบุญไม่สูญเปล่า ให้คำสอนเมื่อ ๑๓ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๓๒ ๔๐) เพราะบุญคุณยายบอกบุญเพราะคุณยายรักบุญ บุญคือความดี จะทำให้คุณยายพ้นทุกข์ คุณยายอยากได้บุญเพราะภพชาติต่อไปคุณยายต้องเกิดอีก ที่เขายากจนเพราะเขาไม่ทำทาน บอกบุญเขาเขาก็ได้บุญ เราก็ได้บุญ ไปกันเป็นหมู่คณะ ภพชาติต่อไปจะได้พบกันอีก ไม่ต้องเจอคนพาล ให้คำสอนเมื่อ ๑๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๓๒ ๔๑) บุญช่วยสาธุชนท่านหนึ่งกราบเรียนถามคุณยายว่า เวลาพบอุปสรรคและอยู่ห่างไกลจากคุณยายจะขอบารมีคุณยายให้ช่วยจะทำอย่างไร คุณยายตอบว่าให้นึกถึงบุญกุศลที่เราทำบุญทำทาน เรียกบุญช่วย บุญจะช่วยเราได้ ถ้าเราคบคนพาล คนพาลก็ช่วยเราไม่ได้ บุญจะทำให้เราได้พบกับคนดี ๆ ที่จะช่วยเราได้ ให้คำสอนเมื่อ ๑๓ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๓๒ ๔๒) อายุน้อยไม่เป็นไร ขอให้บุญเยอะไม่ต้องกลัว อายุน้อยไม่เป็นไร ขอให้บุญเยอะก็แล้วกัน บุญเป็นคนคุม ไม่ใช่อายุ ตัวเราเป็นหุ่น บุญเป็นคนทำ ถ้าบุญเรามากก็เป็นหัวหน้าในที่นั้น ให้คำสอนเมื่อ ๒๓ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๔ ๔๓) อายุสั้น อายุยืนคนเราอายุสั้นเพราะในอดีตฆ่าเบียดเบียนสัตว์มามาก ต้องใช้กรรมเลยอายุสั้น คนอายุยืนอย่างคุณยาย เพราะในอดีตคุณยายไม่ค่อยฆ่าเบียดเบียนสัตว์ ต้องทำใจว่าทุกคนก็ต้องตายทั้งนั้น จะช้าหรือเร็วเราเองก็ต้องตาย ให้คำสอนเมื่อ ๒๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๓๔ ๔๔) สร้างบุญให้มากในตัวเรามีดวงบุญกับดวงบาป เราต้องสร้างบุญของเราให้มาก ๆ คุณยายสู้ทุกอย่าง มีอะไรเกิดขึ้นคุณยายดู แก้ปัญหา ไม่ถอย เวลาจะช่วยเหลือใครเราก็ต้องมองดูตัวเราก่อน แล้วดูตัวเขาว่าเราช่วยเขาไหวไหม ถ้าไม่ไหวก็วางอุเบกขา ให้คำสอนเมื่อ ๙ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๔ ๔๕) เอาไปได้แต่บุญบาปคนมียศมีตำแหน่งเวลาเข้าวัด ยศให้วางทิ้งไว้ มันเป็นเรื่องของโลก เวลาตายไปก็เอาติดตัวไปด้วยไม่ได้ ที่จะเอาติดตัวไปได้ก็คือบุญกับบาปเท่านั้น คนมียศก็คือคนสวมหัวโขน พอถอดหัวโขนออกก็ไม่มีใครสนใจ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับบุญและบาป ให้คำสอนเมื่อ ๑๓ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๓๒ ๔๖) อำนาจบุญบุญเป็นของกลาง ต้องทำเอง ใครตักตวงได้มากเท่าไหร่ก็เป็นบุญของคนนั้น แม้จะเป็นคนมีอำนาจหรือร่ำรวยก็ตาม พอเวลาหมดบุญแล้วใครโจมตีก็ล้มลงได้ ถ้ายังมีบุญอยู่ใครจะทำอย่างไรก็ล้มไม่ลง ให้คำสอนเมื่อ ๑๓ กันยายน พ.ศ. ๒๕๒๗ ๔๗) ฆ่าตัวตายคุณอย่าทำลายสังขารตัวเองเลยนะ อีกไม่นานเราก็ต้องตายทุกคนอยู่แล้ว เกิดมาเป็นคนนี้ยากนะ ถ้าเราทำลายสังขารของเราเอง พอไปเกิดชาติต่อ ๆ ไป เมื่อถึงเวลาอายุเท่านี้ เราก็ต้องฆ่าตัวตายอย่างนี้อีก ๕๐๐ ชาติ ให้คำสอนเมื่อ ๒๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๕ ๔๘) ดวงบุญดวงบาปใจเป็นของละเอียด ลึกซึ้ง เวลาคิดถึงบุญใจจะเข้ามาอยู่ในดวงบุญ เวลาจะทำบาปใจจะซึมแทรกไปอยู่ในดวงบาป ทั้งบุญและบาปอยู่ที่เดียวกันคือที่ศูนย์กลางกายของเรา คิดเรื่องบุญบ่อย ๆ ดวงบุญก็โตขึ้น ๆ บุญจะสะสมมากเข้า ๆ ก็เป็นภูเขาได้เหมือนกัน ให้คำสอนเมื่อ ๑๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๖ ๔๙) บุญและบาปสอนให้คิดทุกอย่างในโลกนี้มีบุญเป็นเครื่องตัดสิน มีบุญเป็นต้นเหตุ ทุกอย่างจะสำเร็จหรือชนะได้ก็อาศัยบุญเท่านั้น บุญเป็นเครื่องสอนตัวเอง ใครมีบุญมาก บุญในตัวก็จะสอนให้ทำถูก ให้ทำในสิ่งที่เกิดความสุขความเจริญแก่ตนเอง ถ้าใครมีบุญน้อยบาปมาก สอนตัวเองได้น้อย ก็จะทำให้ตัดสินใจพลาด ให้คำสอนเมื่อ ๓ เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๔ ๕๐) แหล่งกลางอะไรที่ไม่ดีอย่าไปทำ อย่าไปคิดว่าทำผิดเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่เป็นไร ไม่มีใครรู้ แต่ตัวเราเห็น พอตายไปเรารู้กันว่าที่เราทำผิดไว้แก้ไขไม่ได้เสียแล้ว เพราะตายไปเป็นกายละเอียดไม่สามารถแก้ไขได้ ต้องเป็นกายมนุษย์หยาบนี้เท่านั้นจึงจะแก้ไขตัวเองได้ เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๓ (ต้นฉบับไม่ระบุวัน) |
|---|
หมวดที่ ๒ · ธรรม — ๒๗ คำสอนเกี่ยวกับการปฏิบัติธรรม ความมีสติ ความลับของธรรมะ และการใช้ธรรมะเป็นเครื่องมือแก้ปัญหาทั้งปัจจุบันและในอนาคต ๑) ตั้งสติก่อนพูดคนเราทำงานด้วยกัน เวลาคิดอะไรไม่ออกต้องหลบออกไปหาที่เงียบ ๆ สักพักหนึ่ง หลับตาทำใจให้หยุดนิ่ง เดี๋ยวเรื่องต่าง ๆ จะโผล่ขึ้นมาสอนเราว่าจะทำอย่างไร แล้วค่อยตั้งสติไปพูด ถ้าคิดว่าพูดแล้วจะขาดทุนก็อย่าเพิ่งพูด ให้กลับไปนั่งสมาธิใหม่จนใจสบายแล้วค่อยกลับมาพูด เพราะชีวิตเดี๋ยววันเดี๋ยวคืน จะทำอะไรก็ให้รีบทำตั้งหลักให้ดี ให้คำสอนเมื่อ ๙ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๔ ๒) สมาธิช่วยเวลาเราคิดอะไรไม่ออก ให้หลบไปเงียบ ๆ ไปนั่งสมาธิ เอาใจรวมเข้าไปในตัว แล้วรวมงานทั้งหมดของเราเข้าไปไว้ในตัวด้วย เราจะคิดออก จะจัดแผนงานได้ว่าจะต้องทำอะไร ทำยังไง จะเห็นชัด นั่งสมาธิทำให้เกิดปัญญา คุณยายใช้วิธีนี้เหมือนกัน งานในครัวมีปัญหาตรงไหนก็กลับเข้าไปในกุฏินั่งเงียบ ๆ สักพัก แล้วก็จะคิดวางแผนออกว่าควรจะแก้ปัญหายังไง ให้คำสอนเมื่อ ๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๔ ๓) นิ่งเงียบเหมือนแพ้แต่ชนะไม่ว่าใครจะว่ายาย เถียงยาย หรือทะเลาะกับยาย จะเป็นลูกศิษย์ใกล้ชิดหรือผู้ใหญ่กว่า เวลามีอารมณ์ก็ว่ายายต้องอย่างนั้น คุณยายจะเงียบ ยอมแพ้เขาไปก่อน ให้เขาพูดและว่าไป พอเหนื่อยก็หยุดเอง ปล่อยให้เขาโกรธมีอารมณ์ว่าไปคนเดียว คุณยายเงียบอย่างเดียว คุณยายเอาชนะทุกคนแบบนี้มาทั้งนั้น ให้คำสอนเมื่อ ๑๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๓๔ ๔) รู้จริงไม่อวดใครคนอวดรู้มัวแต่สู้กัน คนที่รู้จริงไม่ต้องอวดกับใคร จึงชนะในที่สุด ให้คำสอนเมื่อ ๑๗ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ ๕) รู้ทันหมดคุณยายเป็นคนแรกที่คิดสร้างวัดตั้งแต่เริ่มต้น เพราะคิดว่าเริ่มไว้แล้วต้องเอาให้ดี เอาให้ได้ตลอด เรื่องไม่ดีแต่ละเรื่องที่เกิดขึ้นคุณยายต้องนั่งเข้าที่แก้แทบแย่ ยิ่งอายุมากก็ยิ่งเหนื่อยมาก เรื่องทุกอย่างคุณยายรู้ทันหมด เพียงแต่จะถึงเวลาพูดหรือไม่พูดเท่านั้น คุณยายบอกว่าในโลกนี้ไม่มีความลับ เพียงแต่เรายังไม่สนใจเท่านั้นเอง ให้คำสอนเมื่อ ๑๐ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๒๕ ๖) ห่วงธรรมะมาอยู่วัดปากน้ำทำวิชชากับหลวงพ่อ คุณยายไม่ได้หนีไปไหนเลย คนอื่นเขากลับบ้านบ้าง เดี๋ยวไปโน่นไปนี่บ้าง แต่คุณยายห่วงธรรมะ รักธรรมะ ไม่เคยหนีไปไหนเลย คนอื่นจึงรู้ไม่เท่าคุณยาย ให้คำสอนเมื่อ ๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๒ ๗) ธรรมะเป็นเรื่องสำคัญการนั่งธรรมะเป็นเรื่องสำคัญที่สุดในชีวิต เราต้องคิดอยู่เสมอว่าต้องเข้าถึงธรรมะให้ได้ ต้องหมั่นนึกถึงบ่อย ๆ ทุกเวลา ไม่ว่าจะเดิน ขับรถ หรือทำอะไรก็ตาม เมื่อมีเวลาก็ให้นึกถึงให้มาก ๆ เหมือนคุณยายที่ยังไม่เห็นธรรมะก็พยายามนั่ง ขยันนั่งจนเห็นธรรมะ แล้วก็ไปขาดรู้ ถ้าเราไม่หาความสุขในชาตินี้ ชาติหน้าก็หาไม่พบ ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ (มีหมายเหตุ ๑๐ พฤษภาคม ๒๕๓๕ ในเนื้อคำสอน) ๘) หน้าที่ที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเราต้องมีความเพียรที่จะนั่งธรรมะให้ยิ่ง ๆ ขึ้นไป สมัยก่อนคุณยายยังไม่เห็นธรรมะก็พยายามนึกทั้งเดินและนั่ง พอทำไปทำไปใจก็หยุด เข้าถึงธรรมได้ การเข้าถึงธรรมะนี่แหละเป็นหน้าที่ที่สำคัญที่สุด ให้คำสอนเมื่อ ๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๕ ๙) กำปั้นทุบขี้ดินการนั่งธรรมะก็เหมือนกำปั้นทุบขี้ดิน เพราะทุกอย่างต้องอาศัยดิน ดินจึงเป็นสิ่งสำคัญมาก เวลาปฏิบัติธรรมอย่านึกว่าเราจะไม่รู้ไม่เห็น จะทำไม่เป็นอย่างคนอื่นเขา ทุกคำภาวนาว่าสัมมาอรหังก็ได้บุญทุกคำ หลับตาทีไรก็ได้บุญทุกที อยู่ทางธรรมอย่าประมาท ต้องทำไปเรื่อย ๆ ไม่ต้องกลัวใครจะด่า ให้คำสอนเมื่อ ๑๙ มกราคม พ.ศ. ๒๕๑๘ ๑๐) สร้างบารมีให้ดี ต้องติดธรรมะชีวิตนี้เกิดมาสร้างบารมี ต้องพยายามทำความดีให้เต็มที่ ถ้าจะสร้างบารมีให้ได้ดีจริง ๆ ต้องติดธรรมะ อย่าติดบุคคล แล้วจะสร้างบารมีไปได้ตลอด จะนำความเจริญมาสู่ตัวเองและหมู่คณะ ถ้าติดบุคคลแล้วจะสร้างบารมีไปไม่ได้ตลอด จะเดือดร้อนในภายหลัง ถ้าติดธรรมะมีธรรมะเป็นที่พึ่ง จะได้บุญที่สะอาดบริสุทธิ์ติดตัวไปทุกวัน ให้คำสอนเมื่อ ๑๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ ๑๑) ธรรมะเท่านั้นที่ช่วยเราได้ทั่วแสนโกฏิจักรวาล อนันตจักรวาล ไม่มีใครช่วยเราให้พ้นทุกข์ได้ นอกจากธรรมะเท่านั้น เกาะธรรมะให้แน่น ๆ เวลาคุณยายนั่งธรรมะ ใจก็จรดที่ศูนย์กลางกาย ผ่านกายต่าง ๆ เข้าไปเรื่อย ๆ จนถึงพระนิพพาน แต่พอจะพูดกับใคร ใจมันก็หยาบ อายตนะหยาบก็เกาะ กิเลสมันก็เกาะ ถ้ารักธรรมะจริงก็ไม่ต้องนึกถึงคนอื่น ให้นึกแค่ตัวเอง ให้คำสอนเมื่อ ๑๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๔ ๑๒) หยุด เท่านั้นคือตัวสำเร็จสำเร็จหมดทั้งทางโลกทางธรรม แต่ทางธรรมต้อง “หยุด” ถ้าไม่หยุดก็ไปไม่ได้ ยิ่งหยุดเท่าไรก็ยิ่งไปเร็วเท่านั้น อย่างเรื่ององคุลีมาลที่วิ่งไปตัดนิ้วพระพุทธเจ้า วิ่งไปก็ร้องว่าสมณะหยุด พระพุทธเจ้าตรัสตอบว่าสมณะหยุดแล้ว ท่านสิยังไม่หยุด “หยุด” คำนั้นแหละคือตัวสำเร็จ ให้คำสอนเมื่อ ๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๔ ๑๓) อย่างอื่นทิ้งให้หมดทำสมาธิ สัมมาอรหังก็ได้บุญแล้ว การได้ธรรมกายไม่ใช่ของง่าย ๆ ใจเรามันวิ่งไปทั่วรอบโลก ต้องดึงมันเข้ามาให้หยุดให้นิ่งอยู่ที่ศูนย์กลางกาย เหนือสะดือ ๒ นิ้ว เรื่องอื่นอย่าไปคิด ทิ้งมันไปให้หมด พอใจหยุดใจนิ่ง มันก็จะสว่างในท้อง ทำใจให้หยุดให้นิ่ง นึกถึงองค์พระให้ใส ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ ๑๔) บุกธรรมะอย่างเดียวเรื่องธรรมะคุณยายทำจนรู้หมดทุกสิ่งทุกอย่างว่าอะไรเป็นอะไร อยู่ที่ไหน เวลาเข้าที่แล้วทิ้งทุกอย่างหมด เอาแต่ธรรมะอย่างเดียว บุกธรรมะอย่างเดียว ถอยออกจากธรรมะละเอียดทีละชั้น จากกายพระอรหัตจนถึงกายมนุษย์หยาบ เพราะยังอาศัยโลกอยู่จึงต้องถอยมาหยาบ พอเรื่องข้างนอกเรียบร้อยก็ทิ้ง เอาธรรมะคืน ให้คำสอนเมื่อ ๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๔ ๑๕) ไม่ต้องให้ใครมาโอ๋พวกเราอย่าน้อยใจ เราต้องเข้าใจว่าหลวงพ่อมีงานมาก ไม่ได้มาโอ๋ คุณยายไม่ชอบให้ใครมาโอ๋เลย แต่คนบางพวกแก่งแย่งชิงดีกัน อะไร ๆ ก็อยากให้หลวงพ่อโอ๋ แย่งกันไปแย่งกันมา ธรรมะก็เลยไม่ก้าวหน้า ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ (มีหมายเหตุ ๑๗ พฤศจิกายน ๒๕๒๕ ในเนื้อคำสอน) ๑๖) เกาะรถให้ดีศูนย์พุทธจักรฯ นี้เปรียบเหมือนภูเขา คนที่ไม่กล้าปีนคือคนที่เห็นระเบียบวินัยของวัดแล้วไม่อยากทำตาม อยากฝืนระเบียบวินัย เกาะรถให้ดี ๆ นะหลานนะ อย่าให้ตกลงไปเด็ดขาด ต้องนั่งธรรมะให้มาก พยายามทำจิตทำใจทำตัวให้เป็นบุญ แล้วทำสัมมาอะระหังไปเรื่อย ๆ ให้คำสอนเมื่อ ๒๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ ๑๗) รับศึกได้ธรรมะของคุณยายรับศึกได้เป็นร้อย เรื่องนี้ไม่มีใครเข้าใจ แต่ตัวคุณยายเองเข้าใจดีว่าอะไรเป็นอะไร เพราะได้ปฏิบัติธรรมมามากและหวังพึ่งธรรมะในตัวเอง ถึงเอาตัวรอดได้อย่างนี้ ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ ๑๘) ไม่รู้จะบอกว่ามากเท่าไรคุณยายทำความดีมาตลอดเป็นเวลาหลายสิบปี อยู่ทำวิชชากับหลวงพ่อวัดปากน้ำมาตลอด ได้รับวิชชาถ่ายทอดจากหลวงพ่อโดยตรง ความรู้ที่ได้รับถ่ายทอดมานี้มากมายจนไม่รู้จะบอกว่ามากเท่าไร เมื่อได้ที่ดินใหม่ ๆ ๒๐๐ ไร่ มองแล้วก็นึกว่าเนื้อที่ใหญ่โตมาก ไม่พอที่จะใส่ความรู้ของคุณยายได้หมด ให้คำสอนเมื่อ ๑๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ ๑๙) ไม่รู้จริงเรื่องธรรมะของหลวงพ่อวัดปากน้ำ คุณยายรู้ดี รู้มากที่สุด เพราะอยู่ทำวิชชากับหลวงพ่อมาตลอดไม่ได้ไปไหนเลย ตั้งแต่สมัยก่อนสงครามโลกจนถึงสงครามโลกเลิกแล้วก็ยังทำวิชชาอยู่ คนที่เอาวิชชาของหลวงพ่อไปพูดท่าโน้นท่านี้ แสดงว่าไม่รู้จริง แต่อยากทำตัวเป็นคนมีชื่อเสียง ให้คำสอนเมื่อ ๑๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ ๒๐) ละเอียดจริง ๆที่ว่าธรรมะละเอียดนั้น ละเอียดจริง ๆ ขนาดว่ากินข้าวก็รู้เลยว่าสัตว์กินสัตว์ ดูในตัวเอง เวลากินก็ดูในไส้ตัวเอง เห็นคนกินคน เพราะสัตว์ที่กินเข้าไปก็คนเหมือนกับเรานี่แหละ เพียงแต่ไปสวมขันธ์ที่เป็นหมู เป็ด ไก่ ตามกรรมของมันเท่านั้น ให้คำสอนเมื่อ ๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๒ ๒๑) ความลับไม่มีในโลกธรรมะของคุณยายละเอียดมาก ละเอียดจนเห็นทุกสิ่งทุกอย่าง เหมือนอย่างที่โบราณว่าความลับไม่มีในโลก นี่เรื่องจริง เพราะไม่มีความลับสำหรับผู้ที่มีธรรมะละเอียดมาก ๆ จะปิดบังได้แต่เฉพาะผู้มีกิเลสเท่านั้น ให้คำสอนเมื่อ ๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๒ ๒๒) รักธรรมะมากที่สุด จึงได้ดีคุณยายสังเกตหมอปิยะ หมอคว้าน หมอเจริญ แต่ละหมอที่รักษาคุณยายก็เก่งคนละอย่าง ชำนาญไม่เหมือนกัน คนเราจะทำอะไรเก่งก็อาศัยที่ว่ารักในสิ่งที่ทำนั้น ๆ เหมือนคุณยายรักธรรมะมากรักเป็นที่สุด ธรรมะของคุณยายจึงละเอียดตลอดเวลาและเชี่ยวชาญ ให้คำสอนเมื่อ ๑๒ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๐ ๒๓) รักธรรมะจริง ๆคุณยายปฏิบัติธรรมมาก ในสมัยสงครามโลกต้องนั่งธรรมะเวลากลางวัน ๖ ชั่วโมง กลางคืน ๖ ชั่วโมง แม้ไม่ได้ทำวิชชารุ่นแรก แต่ก็มาทันทำวิชชาละเอียด ๆ เพราะหลวงพ่อเริ่มทำวิชชาละเอียดตอนที่คุณยายเข้ามาอยู่ในโรงงาน ธรรมะของคุณยายจึงเชี่ยวชาญมาก เพราะในชีวิตของคุณยาย คุณยายรักธรรมะจริง ๆ ให้คำสอนเมื่อ ๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๒ ๒๔) ทำวิชชาได้เพราะคุณยายเป็นคนบริสุทธิ์กาย วาจา ใจ มีศีล มีสัจจะ และรักธรรมะมากที่สุด เมื่อมาถึงหลวงพ่อวัดปากน้ำก็ได้ทำวิชชาเลย ปกติคนที่จะทำวิชชาได้ต้องสอบแล้วสอบอีก สอบกันมากมายก่อน ถ้าผ่านจึงเข้าทำวิชชาได้ ให้คำสอนเมื่อ ๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๒ ๒๕) ความลับแม้เส้นผมก็ไม่มีความลับไม่มีในโลก ธรรมะของหลวงพ่อวัดปากน้ำละเอียดลึกซึ้ง คุณยายได้เจอมาแล้ว เห็นกระจ่างหมดทุกอย่าง ฉะนั้นใครทำอะไรก็ทำให้ดี จะปิดบังอะไรไม่ได้ ยายไปเจอมาแล้วใช้เวลา ๒ อาทิตย์ทำวิชชาหลวงพ่อ ใช้ไป คุณยายตอบปัญหาทุกอย่างได้ เอาตัวรอดได้เพราะวิชชาของหลวงพ่อวัดปากน้ำ ให้คำสอนเมื่อ ๒๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๑๙ ๒๖) สมาธิสมาธิเป็นบุญพื้นฐานที่จะทำให้เราพ้นทุกข์ ช่วยให้หลุดพ้นจากการเป็นบ่าวเป็นทาสของกิเลส การนั่งธรรมะต้องนั่งเหมือนไก่กกไข่ จะไม่ยอมลุกไปไหนเลย เวลานั่งให้ทิ้งทุกสิ่งทุกอย่าง นึกเข้าไปที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ทำใจให้หยุดนิ่ง นึกให้เห็นดวงแก้วให้ชัดเจนให้ใสที่สุด หรือนึกให้เห็นองค์พระก็ได้ นึกเรื่อย ๆ นึกบ่อย ๆ ให้เห็นองค์พระชัด ๆ ใส ๆ ให้คำสอนเมื่อ ๒๗ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๕ ๒๗) รักยิ่งชีวิตคนเราจะรู้อะไรจริง มีความชำนาญมาก ต้องมีความรักในสิ่งที่ทำ ทำบ่อย ๆ ทำด้วยความรัก ความละเอียด ความประณีต คุณยายรักธรรมะมากยิ่งชีวิต รักความสะอาดบริสุทธิ์มาก ๆ ทำธรรมะจนชำนาญ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ (ต้นฉบับไม่ระบุวัน) |
|---|
หมวดที่ ๓ · คบคน — ๗ คำสอนเกี่ยวกับการคบคน การรับแขก ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ และการดูคนให้เป็น ๑) การรับแขกการรับแขกเป็นเรื่องยาก ต้องทำตัวให้ดีและระวังรักษาความดีไว้ โดยเฉพาะเรื่องธรรมะ เพราะแขกมักนำเรื่องครอบครัวมาให้แก้ทุกข์ ซึ่งดึงใจเราออกจากธรรมะ หากคุยไม่มีสติก็จะถูกเขาดึงใจไป ถ้าคุยดีมีสติก็ค่อย ๆ ตะล่อมดึงเขาเข้าหาธรรมะ คุณยายสอนให้มองอดีต ปัจจุบัน และอนาคตของตนให้ดีในเวลารับแขก จะได้ไม่เผลอตัว ไม่เสียเวลาเปล่า ๆ อีกทั้งโบราณท่านว่า สวดมนต์เป็นยาทา ภาวนาเป็นยากิน ให้คำสอนเมื่อ ๑๐ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ ๒) ไม่เกลียดใครคุณยายไม่เกลียดใครเลย เพราะกลัวว่าชาติต่อไปผู้คนจะมาเกลียดยาย คุณยายมองไกล ๆ ไม่ได้มองแค่สั้น ๆ เฉพาะหน้า ดังนั้นคุณยายจึงรักทุกคน ให้คำสอนเมื่อ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๓๔ ๓) แม้รู้ทัน ก็นิ่งเสียคุณยายมีญาณอย่างหนึ่ง แม้ไม่รู้หนังสือก็รู้เรื่องคนและทันคน แต่ก็ไม่อยากพูด เพราะพูดไปสองไพเบี้ย นิ่งเสีย ได้ตำลึงทอง หากไม่ทันคน คุณยายก็คงสร้างวัดไม่ได้ ให้คำสอนเมื่อ ๑๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๕ ๔) มนุษย์สัมพันธ์เราต้องเข้ากับคนให้ได้ หากเราไม่พูดกับเขา เขาก็จะพูดกับเราเอง พวกที่ยังคิดว่าตัวเองแน่ อยู่คนละมุมโลก เราต้องเข้ากับคนให้ได้ทุกชั้นทุกคน เวลาเจ็บไข้ป่วยจะได้พึ่งพาอาศัยเขาได้ ให้คำสอนเมื่อ ๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๘ ๕) เอาหมู่คณะคุณยายเป็นคนเอาหมู่คณะ เราต้องทำตัวให้เข้ากับทุกคน ไปไหนจะวางตัวเบ่งว่าข้าก็แน่ ย่อมไม่มีหมู่คณะ เวลาเกิดเหตุการณ์ขึ้นก็จะไม่มีใครช่วย ให้คำสอนเมื่อ ๒๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๕ ๖) ดูคนให้เป็นเราต้องหัดดูคนให้เป็น ดูให้ละเอียดว่าใครเป็นใคร เหมือนหมาจิ้งจอกที่กินขี้แต่ทำทีจะเป็นราชสีห์ เวลาเจอขี้ก็ลืมเสีย สันดานมันฟ้องจะเป็นอะไรแน่ ต้องดูที่สันดานมัน ให้คำสอนเมื่อ ๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๔ ๗) การคบคนการเลือกคบคนต้องเลือก คนไม่ดีไม่ควรคบ เพราะอาจติดเชื้อเอาได้ เหมือนผู้สูบเฮโรอีนที่ตอนแรกรู้ว่าไม่ดี แต่พอถูกชวนบ่อย ๆ เข้าก็ลอง ความวิบัติเหมือนเสนียด ซึมซับเข้าไปทีละน้อย กว่าจะรู้ตัวก็ถอนไม่ออก ให้คำสอนเมื่อ ๘ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๒๔ |
|---|
หมวดที่ ๔ · สันโดษ — ๕ คำสอนเกี่ยวกับความรีบร้อน การเตรียมตัว การรีบไปหวั่นวัน และการสันโดษผิดวิธี ๑) ต้องมีความดีเป็นฐานผู้ที่ยังไม่มีความรู้ ไม่มีความดี แต่อยากดัง อยากมีชื่อเสียง อยากเป็นใหญ่ จะไปได้ไม่นานก็ตกกระป๋อง เพราะไม่มีฐานของความดีรองรับไว้ ยิ่งประกาศอย่างนี้ก็ยิ่งทำลายตัวเองเร็วขึ้น ให้คำสอนเมื่อ ๑๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ ๒) ไม่อยากได้สมบัติใครคุณยายสร้างวัด อาศัยบุญ มีกิน มีน้ำอาบ มีที่อยู่ ไม่อยากได้สมบัติใคร ไม่ไปลักขโมยใคร ใครทำอะไรกับยายก็ให้เขาแบกเอาไปให้หมด คุณยายจะไม่ทำให้ใครกระเทือนใจ ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ ๓) สั่งสมความดีคนเราเกิดมาแล้วต้องสร้างความดี คุณยายสั่งสมความดีทีละเล็กละน้อยทำไปเรื่อย ๆ อย่างสม่ำเสมอโดยไม่หวังเด่น เมื่อสั่งสมนานเข้า ผลของความดีก็ปรากฏ ได้ชื่นชมกับความดีที่ทำไว้ ความดีที่สั่งสมไว้ไม่มีใครจะปิดบังได้ ไม่อยากดังก็ดังเอง ให้คำสอนเมื่อ ๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ ๔) ไม่อยากเด่น อยากดังคุณยายไม่ทะเยอทะยาน ไม่อยากดัง ไม่อยากเด่นอย่างคนอื่น เป็นนิสัยติดตัวมานานแล้ว ที่วัดปากน้ำยายเงียบ ๆ พูดแต่เรื่องที่เป็นสาระ ในที่ทำวิชชาก็ไม่ค่อยพูด แต่เวลาพูดคนอื่นต้องฟังทั้งหมด คุณยายสอนว่าถ้าอยากเด่นอยากดังแต่บุญทำไว้ไม่พอรองรับ สุดท้ายก็จะไม่ได้ดังสมอยาก เหมือนฐานไม่ดีก็ต้องพัง ให้คำสอนเมื่อ ๒๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ ๕) สันโดษอย่าได้ทะเยอทะยาน อย่าโลภมาก ให้มีความสันโดษ มักน้อย ความโลภทำให้เป็นคนไม่ซื่อคดโกง ซึ่งคุณยายไม่ชอบที่สุด ถ้าโลภในสิ่งที่ไม่ดีก็ไม่มีความสุข ถ้าเป็นบุญของเราแล้วต้องได้มาเอง ไม่ต้องคิดทะเยอทะยาน ให้คำสอนเมื่อ ๒๔ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๒ |
|---|
หมวดที่ ๕ · ความไม่ประมาท — ๑๖ คำสอนเกี่ยวกับความไม่ประมาทในชีวิต การใช้เวลาให้เป็นประโยชน์ การเตรียมใจ และการสร้างบุญให้ได้เต็มที่ ๑) เตรียมตัวคุณยายสอนคุณย่าอายุ ๘๐ ปีที่เสียใจเพราะลูกชายคนเล็กไม่เชื่อฟัง ว่าเสียใจทำไม เขาโตแล้วบินได้ เขาก็ไปตามทางของเขา คุณยายยังยกตัวอย่างแมวที่เลี้ยงลูกจนโตแล้วก็ไป ว่าคนเราต้องเตรียมตัว ตายแล้วเอาอะไรไปไม่ได้ ทำบุญก็เอาบุญติดตัวไป ทำบาปก็ได้บาปติดตัวไป ให้คำสอนเมื่อ ๒๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๔ ๒) รีบเข้าวัดคุณยายสอนว่าควรเข้าวัดตั้งแต่เรายังหนุ่มยังแข็งแรง ไม่ใช่รอให้แก่ค่อยเข้า เพราะแก่แล้วจะเข้าไม่ไหว ไม่มีแรง อีกทั้งคนตายแล้วไม่สูญ ผู้ทำความดีพอละโลกและนึกถึงเรื่องดี ๆ ก็ไปสวรรค์ ผู้ทำความชั่วพอละโลก จิตก็จะเกาะเรื่องที่ไม่ดี ให้คำสอนเมื่อ ๑๐ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๔ ๓) เดี๋ยววัน เดี๋ยวคืนคนเราจะตายเมื่อไรไม่มีใครรู้เวลา จึงต้องรีบเข้าวัดก่อนที่เขาจะหามเข้า เพราะเดี๋ยววันเดี๋ยวคืนชีวิตก็หมดไป ต้องตักตวงเอาบุญติดตัวให้มาก ๆ บุญไม่มีกิเลสแต่คนมีกิเลส เวลาเดือดร้อนต้องนึกถึงบุญ หาบุญได้ก็ใช้ให้เป็น หาเงินได้ก็ใช้เงินเป็น ให้คำสอนเมื่อ ๑๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๓๔ ๔) สมบัติล้ำค่าคุณยายบอกว่าสมบัติที่ยายให้เป็นสมบัติที่ล้ำค่าที่สุด ให้จำคำนี้ไว้แล้วเก็บรักษาให้ดีที่สุด เพราะภายภาคหน้าจะได้เอาตัวรอด คุณยายมีแต่ความหวังดี มีแต่คำว่าให้ประโยชน์สูงสุด ขอให้ตั้งใจทำตัวให้ดี เอาบุญให้เต็มที่เมื่อยังมีกำลังแข็งแรง และช่วยกันทำศูนย์พุทธจักรฯ ให้สะอาดบริสุทธิ์ มีศีล มีสัจจะเหมือนที่คุณยายได้ทำเป็นตัวอย่างแล้ว ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ ๕) เวลาไม่คอยใครคุณยายตักเตือนพวกที่ขี้เกียจว่าไม่มีปัญญาคิด ตื่นมาต้องคิดว่าเดี๋ยวก็วัน เดี๋ยวก็เดือน เดี๋ยวก็ปี เวลาผ่านไปไม่รอ หากอยากทำความดีอะไรก็ให้รีบทำ ทำบุญก็โกยบุญเอาไป ทำบาปก็แบกบาปไป ให้คำสอนเมื่อ ๑๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๕ ๖) อย่าปล่อยเวลาให้เปล่าประโยชน์ชีวิตของเราร่อยลงไปทุกวัน จึงควรรีบทำความดีให้มาก ๆ อย่าปล่อยเวลาให้เปล่าประโยชน์ เสียดายเวลาที่ผ่านไป เพราะมันทำให้ชีวิตของเราพลอยร่อยหรอไปด้วย ให้คำสอนเมื่อ ๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๒๕ ๗) เหมือนหุ่นเชิดคุณยายนึกถึงความตายจึงได้ทอดกฐิน ทอดผ้าป่า เพราะเวลามันไม่รอ เดี๋ยววันเดี๋ยวคืนเดี๋ยวพรุ่ง ไม่รู้จะตายเมื่อไร จึงรีบ ๆ ทำไว้เป็นบุญติดตัวไป เพราะคนเราตายไปแล้วเอาอะไรไปไม่ได้ เอาไปได้แต่บุญกับบาป คนเราเหมือนหุ่นที่บุญบาปพาไปเชิด ให้คำสอนเมื่อ ๒๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๕ ๘) เตรียมใจคุณยายอธิษฐานว่าแม้จะเป็นโรคหนักหนาเพียงใดก็ตาม ขออย่าให้หมอปิดบังเลย ขอให้หมอบอกให้รู้หมด จะได้เตรียมตัวเตรียมใจได้ ให้คำสอนเมื่อ ๒๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๔ ๙) รีบโกย รีบพาย“ยังหนุ่มยังแน่น รีบโกย รีบพาย ตลาดจะวาย สายบัวจะเน่า” เราจึงต้องรีบโกยบุญรีบพายบาป ใครจะพร่องก็ช่างเขา แต่สำหรับตนต้องให้สมบูรณ์ เพราะภพชาติสุดท้ายแล้วต้องเอาแต่สิ่งดี ๆ ติดตัวไป ไปคว้าธงชัยของชีวิตให้ได้ ที่จะถอยหลังกลับไม่มีอีกแล้ว จึงต้องอธิษฐานล้อมคอกไว้ให้ดี ให้ได้ประพฤติพรหมจรรย์ทุกภพทุกชาติ ตราบจนเข้าสู่พระนิพพาน ให้คำสอนเมื่อ ๕ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๒ ๑๐) แก่แล้วนะให้พิจารณาว่าเราแก่ไปทุกวันแล้วนะ อย่านึกว่ายังเป็นหนุ่มเป็นสาวอยู่ คุณยายนึกว่าตนแก่ตั้งแต่ยังเป็นสาว ทำให้คุณยายเร่งสร้างบารมี ให้คำสอนเมื่อ ๒๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๔ ๑๑) อย่าประมาทในวัยเราแก่แล้ว อย่านึกว่ายังหนุ่มเป็นสาวอยู่ ให้คิดถึงความแก่ตลอดเวลา ถ้ายังทะนงว่าเป็นหนุ่มเป็นสาวอยู่ก็จะทำให้หลงตกนรกได้ง่าย ๆ ให้เอาบุญละเอียดมากกว่าบุญหยาบ เพราะบุญละเอียดทำให้หลุดจากกิเลส ให้คำสอนเมื่อ ๑๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๑๘ ๑๒) ขวนขวายสร้างบุญให้เต็มที่ธรรมะเป็นของละเอียดลุ่มลึกมาก ยากที่คนทั่วไปจะเข้าถึงได้ง่าย ๆ กว่าเราจะได้เกิดมาเป็นมนุษย์ก็ยากลำบากแล้ว เกิดมาแล้วพบพระพุทธศาสนา จึงต้องสร้างบารมีให้คุ้มค่า ทุกคนก็ต้องตายและไม่รู้จะตายเมื่อไร จึงต้องขวนขวายหาบุญกุศลติดตัวไปมาก ๆ อีกทั้งไม่ควรขี้เกียจนั่งธรรมะ เพราะเมื่อมีสมาธิหนักแน่น บุญกุศลก็เกิดขึ้นแก่ใจเสมอ อกุศลก็แทรกไม่ได้ ให้คำสอนเมื่อ ๓๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๑๘ ๑๓) เกิดคนเดียว ตายคนเดียวชีวิตเราเกิดมาคนเดียว ตายก็คนเดียว จะมัวไปห่วงใครไม่ได้ เมื่อเกิดมาแล้วพบพระพุทธศาสนาและพบวิชชาสำคัญแล้ว ยังไม่รีบขวนขวายเสียทำไม เวลาเสียเปล่า ๆ ได้อะไรบ้าง บุญที่ได้เพิ่มขึ้นก็รักษาให้ดี เพราะบุญละเอียดเป็นบุญที่สำคัญมาก ให้คำสอนเมื่อ ๙ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๑๘ ๑๔) ศูนย์กลางกายคุณยายไม่เคยเบื่อการสร้างบารมี ไม่เคยเกียจคร้านในการปฏิบัติธรรมหรือสร้างกุศลธรรม จะเอาบุญมาก ๆ และไม่ยอมให้ใจห่างจากศูนย์กลางกาย ช่วงที่ออกไปทำงานอื่นก็รีบเอาใจกลับมาใหม่ เดี๋ยวบุญจะขาดสายไป ศูนย์กลางกายเป็นเหมือนหลุมหลบภัย เป็นเกราะคุ้มภัย อัคคีภัย ภัยใด ๆ ในโลกนี้หรือในวัฏสงสารไม่อาจทำอันตรายได้เลย ให้คำสอนเมื่อ ๒ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๒๒ ๑๕) ใบไม้ร่วงเหมือนชีวิตคน เราทุกคนก็ต้องร่วงตายไปเหมือนใบไม้ คุณยายคิดถึงความแก่และความตายทุกวัน วันละหลาย ๆ ครั้ง ให้คำสอนเมื่อ ๒๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๓๕ ๑๖) สังขารเราเกิดมาก็ต้องแก่ แก่แล้วก็ต้องตาย จึงต้องเข้าวัดตั้งแต่ยังหนุ่มยังสาว อย่างไรก็ต้องเข้าวัด ตัวเราเหมือนบ้าน เวลาตายสังขารก็ต้องทิ้งไว้ เราเอาไปได้ก็มีแต่บุญและบาป ทำบุญก็เอาบุญไป ทำบาปก็เอาบาปไป ให้คำสอนเมื่อ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๕ (ต้นฉบับไม่ระบุวัน) |
|---|
หมวดที่ ๖ · ตน — ๑๗ คำสอนเกี่ยวกับการดูแลตนเอง การพิจารณาตน การสอนตนเอง และการพึ่งตนเองเป็นฐานของทุกอย่าง ๑) สำคัญที่ปัจจุบันเด็กชายคนหนึ่งมากราบเรียนถามว่าชาติก่อนเคยเกิดเป็นใคร คุณยายตอบว่าเรื่องชาติก่อนนั้นเอาไว้ก่อน สำคัญอยู่ที่ตัวคุณในปัจจุบัน จะทำอะไรให้กับตัวเองเพื่อเอาตัวเองให้รอด ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ ๒) ประโยชน์ตน และผู้อื่นคุณยายทำเพื่อตัวเองและเพื่อคนหมู่มาก เราเกิดมาควรทำประโยชน์อย่างน้อยหนึ่งอย่าง ถ้าทำให้ตัวเองได้แล้วยังทำให้คนหมู่มากได้ด้วย ชีวิตนี้เกิดมาก็คุ้มแล้ว ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ ๓) อาศัยบุญในที่สุดตัวเราเองเท่านั้นที่จะช่วยเราได้ หวังพึ่งคนอื่นไม่ได้ ต้องอาศัยบุญและความตั้งใจของเราเอง หากเอาใจจรดเข้าไปข้างในศูนย์กลางกาย ความรู้ก็จะกว้างขวางไม่มีที่สิ้นสุด แต่ถ้าเอาใจไว้ข้างนอกตัว ความรู้ก็ถูกบีบให้แคบลง ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ ๔) แก้ไขตัวเองเราต้องคิดว่าชาตินี้เป็นชาติสุดท้ายที่เราจะมีโอกาสแก้ไขตัวเอง จึงต้องแก้ไขตัวเองให้ดีที่สุด ต้องสร้างบุญให้มาก ๆ ให้บุญเป็นภูเขา หากจะสร้างบุญให้ได้มากก็ต้องนั่งธรรมะมาก ๆ อธิษฐานมาก ๆ ล้อมคอกให้ดี ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ ๕) รักตัวเองให้เราสร้างความดีของเราให้มากเข้า บุญมากเท่าภูเขาเมื่อไรอะไร ๆ ก็ปิดไม่อยู่ ใคร ๆ ก็จะเห็นความดีของเรา เราสร้างความดีและบุญของเราไปอย่างนี้จะได้ชื่อว่ารักตัวเอง ส่งเสริมตัวเอง ทำบุญมาก ๆ เข้า สักวันหนึ่งบุญจะเต็มแน่นอน ถึงวันนั้นเราก็สบาย มีแต่ความสุข ให้คำสอนเมื่อ ๑๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๕ ๖) หามงคลใส่ตัวเกิดเป็นคน ต้องหามงคลใส่ตัว ชีวิตถึงจะเจริญได้ จะต้องนึก ต้องคิดหามงคลใส่ตัว คิดแต่เรื่องดี ๆ ที่เป็นมงคล ใจถึงจะเจริญได้ ถ้าใจดี คำพูดก็เป็นมงคล ทำอะไรก็จะเป็นมงคลไปด้วย ให้คำสอนเมื่อ ๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๓ ๗) ธรรมะเป็นที่พึ่งคุณยายมองไปตลอดหมดก็เห็นชัดว่า ในโลก ในธาตุ ในธรรมทั้งหมดนี้ไม่มีใครที่จะช่วยคุณยายได้ นอกจากคุณยายจะช่วยตัวเองเท่านั้น ทุกข์ของเราใครจะช่วยได้ คิดหาทางช่วยตัวเองอยู่เสมอ เพราะคุณยายมีธรรมะเป็นที่พึ่ง ให้คำสอนเมื่อ ๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ ๘) เพื่อตัวเองสมัยที่หลวงพ่อวัดปากน้ำทำวิชชา ท่านเคยถามทุก ๆ คนว่ามาทำวิชชานี้เพื่ออะไร คนส่วนใหญ่ตอบว่าเพื่อพระศาสนา เพื่อวัด เพื่อหลวงพ่อ จนถามมาถึงยาย ยายตอบว่ามาทำวิชชานี้เพื่อตัวเอง ซึ่งเป็นคำตอบที่หลวงพ่อพอใจที่สุด เพราะทำไปก็เพื่อช่วยตัวของตัวเองให้พ้นทุกข์ พ้นจากการเป็นบ่าวเป็นทาสของพญามาร ให้คำสอนเมื่อ ๒๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๕ ๙) มองตัวเองคุณยายสอนให้มองตัวเองให้ทะลุ เข้าใจตัวเองอย่างชัดเจน เริ่มจากหยาบไปละเอียดเป็นขั้น ๆ เมื่อเข้าใจตัวเองแล้วก็เข้าใจสิ่งอื่นและคนอื่นได้ทั้งหมด เพราะโลกคือตัวเรา ต่างจากทางโลกที่มัวแต่มองคนอื่นจนร้อนใจและไม่เข้าใจ ให้คำสอนเมื่อ ๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ ๑๐) สอนตัวเองเราเกิดมาแล้วควรรู้จักสอนตัวเอง คุณยายเองไม่เห็นต้องมีคนสอนเลย ทุกสิ่งทุกอย่างคอยสังเกตเอาแล้วก็สอนตัวเองได้ ตั้งแต่ล้างหม้อข้าวถ้วยชามให้เกลี้ยง เก็บของให้สะอาด ซ่อมเตียงเดิมจนสะอาด จนไม่มีที่จะทำ ผู้คนจึงไว้ใจคุณยายมาก สุดท้ายคุณยายย้ำว่าบุญจากการนั่งธรรมะในชาติที่แล้ว ๆ ทำให้เกิดปัญญาที่จะสอนตัวเองได้ ให้คำสอนเมื่อ ๖ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๓ ๑๑) พึ่งตนเองคุณยายปรารภนับว่า หมดทั้งโลกทั้งธรรมจะหวังพึ่งคนอื่นไม่ได้ ต้องพึ่งตัวเราเอง ให้คำสอนเมื่อ ๒๓ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๔ ๑๒) วิธีแก้ทุกข์เวลามีทุกข์ให้สวดมนต์เยอะ ๆ นั่งภาวนาสัมมาอรหังให้มาก ๆ ไม่มีใครช่วยเราได้เท่ากับตัวเราเอง ให้คำสอนเมื่อ ๒๗ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๒๕ ๑๓) เอาตัวเองให้รอดก่อนตัวเราเหมือนลูกไก่ ยังไม่สามารถพ้นปากเหยี่ยวปากกาไปได้หรอก จึงควรพยายามเอาตัวเองให้รอดก่อน แล้วจึงคิดไปชักชวนคนอื่น คุณยายออกจากบ้านมาไม่เคยคิดถึงบ้านเลย พอกลับถึงบ้านเมื่อแม่ตาย สมบัติทั้งหมดก็แบ่งให้น้องชายและน้องสาวหมด เพราะเขาดูแลแม่ ให้คำสอนเมื่อ ๑๖ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๔ ๑๔) พิจารณาด้วยธรรมะเมื่อมีเหตุการณ์เกิดขึ้นกับตัวเรา ต้องเอาธรรมขึ้นมาพิจารณาเสมอ อย่าให้หลงเพลิดเพลินตามกิเลสจนเป็นเหยื่อของกิเลส ต้องตรึกอยู่ในธรรมะ ปัญญาจากการนั่งธรรมะจะช่วยให้รู้สิ่งที่ถูกต้องมากที่สุด และควรพิจารณาอยู่เสมอว่าชีวิตเราเดินตามจุดมุ่งหมายหรือไม่ ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ ๑๕) พิจารณาตนเองก่อนนอนให้พิจารณาธรรมะให้ละเอียดแล้วค่อยนอน เริ่มจากดูการกระทำของตัวเองตั้งแต่ตื่นนอน กินข้าว ทำงาน นั่งธรรมะ รักษาศีล ทำทาน ว่าทำบุญมากน้อยแค่ไหน แล้วละเวรกรรม ละความชั่วทุกชนิด ละความบกพร่องในการประพฤติปฏิบัติธรรม เพื่อปรับปรุงให้ดีขึ้น เพราะชาตินี้เป็นชาติสุดท้าย ต้องเอาแต่บุญล้วน ๆ ให้คำสอนเมื่อ ๓๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๑๙ ๑๖) เสาเข็มคุณธรรมการสร้างบารมีให้ไปได้ตลอดรอดฝั่ง เราต้องเป็นผู้มีความบริสุทธิ์ทางกาย วาจา ใจ ซื่อสัตย์ ซื่อตรง ขยัน อดทน เงียบ ไม่อยากเด่นอยากดัง อ่อนน้อม เจียมตัว รู้จักประมาณตัวเอง มักน้อย สันโดษ รักความสะอาด รักกฎระเบียบวินัย และรักการประพฤติพรหมจรรย์ ให้คำสอนเมื่อ ๑๐ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๓ ๑๗) เอาตัวเองให้รอดเรื่องชาติก่อนจะเป็นอะไรเอาไว้ก่อน สำคัญอยู่ที่ปัจจุบันนี้ จะทำอะไรให้กับตัวเองเพื่อเอาตัวเองให้รอด ให้คำสอนเมื่อ ๑๐ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๔ |
|---|
หมวดที่ ๗ · ประพฤติพรหมจรรย์ — ๘ คำสอนเกี่ยวกับความประพฤติ ความสุข ความบริสุทธิ์ และการทำตนให้น่าเชิญอยู่ร่วมกับผู้อื่น ๑) การสร้างบารมีให้ได้ตลอดรอดฝั่งคุณยายสอนอุบาสกเตรียมบวชว่า เมื่อเข้าวัดเพื่อหวังสร้างบารมีให้เต็มเปี่ยม ต้องทำจริง ๆ จัง ๆ จึงจะไปตลอดรอดฝั่งได้ เรื่องที่ต้องระวังมากคือเรื่องผู้หญิง ต้องเอาปัญญาและอุเบกขาเดินหน้า อย่าเอาความสงสารเดินหน้า อย่าเชื่อมสะพาน อย่าทอดสะพานให้เขาเป็นอันขาด เพราะเมื่อใกล้ชิดกันแล้วจะเลิกได้ยาก และนักปฏิบัติธรรมมักเสียในเรื่องนี้มากที่สุด ให้คำสอนเมื่อ ๕ มกราคม พ.ศ. ๒๕๑๘ ๒) ความสบายคนเรามันจะแต่งงานไปทำไมนะ อยู่คนเดียวแสนสบาย เหมือนนกน้อย จะบินไปไหนก็ได้ ให้คำสอนเมื่อ ๖ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๔ ๓) บริสุทธิ์มาก ได้บุญมากผู้ที่จะนั่งธรรมะได้เห็นชัดใส ต้องเป็นผู้ประพฤติพรหมจรรย์ มีความบริสุทธิ์กาย วาจา ใจมาก ๆ ใจไม่เศร้าหมอง ไม่เอาเรื่องใครทั้งนั้น เอาแต่บุญ ให้ยึดบุญเป็นใหญ่ ทำใจให้สะอาด สร้างความดีไปเรื่อย ๆ บุญที่ได้ก็จะเป็นบุญที่ใสสะอาดบริสุทธิ์ ไม่มีกิเลสเจือปน และบุญไม่หกไม่หล่น ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ ๔) ยกใจให้สูงให้ยกใจของเราให้สูงขึ้น แล้วเราจะเห็นว่ากามเป็นทุกข์ ชาวโลกอยู่ด้วยกันในระดับเดียวกันจึงมองไม่เห็น เมื่อยกใจออกจากกามก็จะเห็นชัดว่ากามเป็นสิ่งต่ำและพาให้ต่ำ ให้อธิษฐานว่าเรื่องกามนี้แม้เพียงจะรู้ จะเห็น จะได้ยินใครมาคุยด้วยก็อย่าให้มี คุณยายย้ำว่าตนไม่เคยมีสิ่งนี้ในใจเลย และให้อธิษฐานทุกเช้าทุกวัน ยิ่งจรดใจเข้าไป ยิ่งศักดิ์สิทธิ์ ยิ่งอธิษฐาน บุญก็ยิ่งมากขึ้น ให้คำสอนเมื่อ ๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ ๕) ไม่สวยเลยคุณยายอยู่ในความพิจารณาตลอดเวลา มองผู้หญิงไม่เห็นสวยเลย ไม่รู้ว่าเป็นอะไร มองกี่คน ๆ ก็ไม่สวย เห็นแต่ทุกข์ เห็นโทษ เห็นกรรม และความไม่งามทั้งนั้น คุณยายเห็นจริงว่าถ้าใครไปติดพวกนี้ก็ไปไม่ได้ตลอด ต้องตกกระป๋องสักวัน จึงอธิษฐานซ้ำแล้วซ้ำอีกอยู่เรื่อย ๆ ให้คำสอนเมื่อ ๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๒ ๖) เห็นชัดคุณยายเห็นชัดว่าถ้าขืนไปยินดีในกาม ก็เท่ากับยอมเป็นบ่าวเป็นทาสของไอ้ดำ ยอมให้เขาสับเขาโขกแล้ว คุณยายไม่ยอม เพราะถ้ายอมก็เท่ากับแพ้ตั้งแต่แรก จะไปสู้เขาได้อย่างไร ใครติดในกามก็สร้างบารมีไปไม่ได้ตลอด ให้คำสอนเมื่อ ๒๔ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๓ ๗) ไม่เป็นสาระไม่พูดเรื่องบางเรื่องที่ไม่เป็นสาระ เช่นเรื่องกาม คุณยายไม่เคยพูดเลย และอายที่จะพูดด้วยยิ่งเมื่อยังเป็นสาวยิ่งอายมาก มาเดี๋ยวนี้ยายแก่มากแล้ว บางเรื่องจึงกล้าพูด ให้คำสอนเมื่อ ๒๔ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๓ ๘) นกน้อยคุณยายสอนว่าชีวิตครองเรือนทุกข์มาก สุขน้อย ผู้หญิงแต่งงานต้องเป็นคนรับใช้ลูก รับใช้ผัว หาข้าวหาน้ำให้เขากิน ไม่มีเวลาเป็นของตัวเอง ผู้ชายก็ต้องรับใช้ลูกเมีย หาเงินมาเลี้ยง อยู่กันไปก็ทะเลาะกันไป แต่ถ้าไม่แต่งงาน เราอยากไปไหนก็ไป ไม่ต้องขออนุญาตใคร เป็นอิสระเหมือนนกน้อยบินไปในอากาศ และไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีคนเลี้ยงตอนแก่ เพราะคนมีบุญ บุญก็เลี้ยงเอง ให้คำสอนเมื่อ ๘ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๒๔ |
|---|
หมวดที่ ๘ · อดทน สู้ ทำจริง — ๒๓ คำสอนเกี่ยวกับการอดทน การสู้ การทำอย่างจริงจัง และการไม่ยอมแพ้ต่ออุปสรรค ๑) ทั้งอด ทั้งทนให้อด ให้ทน ให้อดทน อย่าไปสร้างกรรมเพิ่มขึ้นอีก เราก็ต้องเจ็บอีก ไม่รู้จักจบสิ้น ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ ๒) อดทน และปรับปรุงเราอุตส่าห์เสียสละทุกอย่างมาแล้วเพื่อมาสร้างบารมี ต้องอดทน ใครจะว่าอะไรก็อดทน พยายามปรับปรุงแก้ไขตนเองให้ดีแบบที่คุณยายตรวจตราแก้ไขตัวเอง ภพชาตินี้ต้องแก้ไขตัวเองให้ดีที่สุด ถ้าภพชาตินี้แก้ไขได้ ภพชาติต่อ ๆ ไปก็มีแต่สิ่งดี ๆ ตลอดไป แต่ถ้าแก้ไขไม่ได้ก็ต้องติดไปแก้ในภพชาติต่อไป ซึ่งไม่ดี ให้คำสอนเมื่อ ๒๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๕ ๓) จริงตัวเดียวคนเราจะทำอะไรก็ตาม ขอให้ทำให้จริง ดูคุณยาย ความรู้ก็ไม่มี ปริญญาก็ไม่ได้ กอข้อก็ไม่กระดิกหู ไม่จบอะไรสักอย่าง แต่ยายสร้างวัดได้ เพราะคุณยายพิจารณาว่าที่เขาทำกันไม่ได้เพราะทำไม่จริง เจออะไรนิดหน่อยก็ไม่สู้ ทั้ง ๆ ที่จบปริญญาสูงก็ตาม คุณยายมีแต่ความจริงตัวเดียว ทำได้ก็ทำสำเร็จ และเวลาจะทำอะไรก็ให้ทำให้จริงตั้งแต่ชาตินี้ ให้คำสอนเมื่อ ๖ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๖ ๔) เราเป็นอย่างไร บริวารเป็นอย่างนั้นเวลาทำงานเราต้องทำแบบจริง ๆ จัง ๆ อย่าเหยาะแหยะ ถ้าทำงานแบบเหยาะแหยะก็จะมีบริวารและลูกน้องที่เหยาะแหยะเหมือนกัน เวลาใช้ของก็ต้องรู้จักใช้และรักษา เวลาตายไปก็จะเจอบริวารอย่างนั้น เราเป็นอย่างไร บริวารเราก็จะเป็นอย่างนั้น ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ ๕) เกิดเป็นคนต้องสู้เกิดเป็นคนต้องสู้ สู้ด้วยการทำความดี อยู่ที่ไหนก็ตายเหมือนกัน สู้ก็ตาย ไม่สู้ก็ตาย จะตายเมื่อไรก็ไม่รู้ คุณยายสู้มาตลอดตอนสร้างวัดจนเป็นโรคขาดอาหาร แต่ยังแข็งแรงอยู่ก็ต้องสู้ มีอะไรก็ทำไป อย่าขี้เกียจ ไม่ไหวเมื่อไรแล้วถึงนอน ให้คำสอนเมื่อ ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๕ ๖) สู้ถึงที่สุดคุณยายนึกในใจว่าจะชนะหรือไม่ก็จะสู้ให้ถึงที่สุด จะไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ เป็นอันขาด ใครจะไปไหนก็ไป คุณยายก็อยู่ของคุณยาย ทำวิชชาของคุณยายอย่างนี้ ให้คำสอนเมื่อ ๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๒ ๗) อย่าย่อท้อเกิดเป็นคนอย่าย่อท้อ จะทำอะไรก็รีบ ๆ ทำ เดี๋ยวแก่มาจะทำไม่ไหว คุณยายเป็นคนขยัน ทำโน่น ทำนี่ ทำทั่วทั้งวัด พักนิด ๆ หน่อย ๆ พวกเราทำอะไรนิด ๆ หน่อย ๆ ก็พักแล้ว ให้คำสอนเมื่อ ๑๙ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๕ ๘) ไม่ยอมแพ้คุณยายไม่เคยยอมแพ้ต่ออุปสรรคที่มาขวางหน้า เมื่อจะต้องทำอะไรก็มานะบุกบั่น พยายามทุกวิถีทางเพื่อทำสิ่งที่ตั้งใจไว้ให้สำเร็จ ตอนที่คุณยายล้มป่วย วันหนึ่งรู้สึกว่าก้าวขาเดินไม่ออก แต่ใจไม่ยอมแพ้ จึงขยับนิ้วทีละนิดจนสุดท้ายก็ก้าวเดินได้สำเร็จ ให้คำสอนเมื่อ ๑๕ กันยายน พ.ศ. ๒๕๒๕ ๙) ทำอะไร ทำจริงตั้งแต่คุณยายเข้าวัดมา มีคนดูถูกมากมาย แต่ที่คุณยายก้าวขึ้นมาได้ขนาดนี้ก็เพราะทำอะไรทำจริง คิดแต่จะเอาธรรมะ คิดแต่จะตอบหลวงพ่อวัดปากน้ำให้ได้ ใจจรดธรรมะไม่ถอยเลย เรื่องอื่น ๆ มองข้ามไป ใครจะแกล้ง ดูถูก เหยียดหยามก็ช่างเขา คุณยายทนได้ ถ้ามัวแต่อิจฉาริษยาแก่งแย่งชิงดีกันก็เสียเวลาไปเปล่า ๆ ให้คำสอนเมื่อ ๑๗ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ ๑๐) รู้เท่าทัน ไม่โกรธตอบเมื่อเกิดเรื่องหนัก ๆ กับคุณยายทุกครั้ง คุณยายจะอยู่ในธรรมะมาก ๆ ใจยิ่งใสก็ยิ่งดิ่งวิชชาได้ละเอียดขึ้น คุณยายไม่โกรธตอบคนที่โกรธ แต่จะมองต้นตอที่ทำให้เกิดเหตุการณ์เหล่านี้ขึ้น นับตั้งแต่ก่อนเข้าวัดก็โดนโขก เข้ามาบวชทำวิชชาแล้วยังถูกรังเกียจ อยู่อาศัยที่สกปรกแย่ที่สุด เวลาเอาอาหารมาให้ก็กระแทกให้ แต่ชาตินี้เป็นชาติสุดท้ายที่จะโขกสับได้ เพราะรู้ทันหมดแล้ว ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ ๑๑) ชนะด้วยบุญทุกอย่าง ใครจะสับจะโขกอย่างไร คุณยายยอมแพ้เขาข้างนอก แต่ข้างในไม่ยอมแพ้ พอถึงสุดท้ายก็ชนะทุกอย่างทั้งหมด ข้างในคุณยายสู้ด้วยบุญ ไม่ยอมถอยเลย ยิ่งดิ่งธรรมะใหญ่ยิ่งดิ่งละเอียด ในที่สุดก็ชนะด้วยกำลังบุญของคุณยายเอง ให้คำสอนเมื่อ ๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ ๑๒) ชาติสุดท้ายคุณยายคิดว่าในอดีตชาติใดชาติหนึ่ง คงเคยทำสิ่งไม่ดีไว้แล้วถูกพญามารบังคับให้มีผลมาถึงปัจจุบัน ทำให้ตกเป็นบ่าวเป็นทาสพญามาร พอรู้แล้วว่าชาตินี้เป็นชาติสุดท้าย ก็ต้องทำความดีให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทำดีให้สุดชีวิต ล้มแล้วก็ตั้งต้นใหม่ ไม่ยอมท้อถอย เพราะภพชาตินี้สำคัญที่สุด ถ้าภพชาตินี้เอาชนะได้ ต่อไปก็ชนะทุกภพทุกชาติ ให้คำสอนเมื่อ ๒๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๕ ๑๓) อีกชาติเดียวอดทนอีกชาติเดียว อะไรจะเกิดขึ้นคุณยายก็ทนได้ อดทนเป็นภพชาติสุดท้าย ต่อไปจะไม่เป็นอย่างนี้อีกแล้ว ไว้งานเสร็จแล้วรู้กันว่าใครเป็นใคร บริสุทธิ์มากน้อยแค่ไหน ตัวคุณยายเองไม่มีปมด้อย ทุกอย่างจะตัดสินเมื่องานเสร็จแล้ว จะรู้หมด ไม่มีอะไรปิดบังได้ ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ ๑๔) ตามให้ทันถ้ากลัวจะตามคุณยายไม่ทัน ต้องรีบทำให้บริสุทธิ์ที่สุด ต้องมีความเพียรและความอดทน ให้คำสอนเมื่อ ๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ ๑๕) สู้ เงียบคนเราสร้างความดีอย่าคิดว่าง่าย ต้องต่อสู้ ต้องอดทน และเงียบ คุณยายสร้างความดี คุณยายสู้ สู้ด้วยความเงียบมาตลอด คุณยายใช้บุญช่วย แล้วคุณยายก็ชนะด้วยบุญ ให้คำสอนเมื่อ ๑๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๔ ๑๖) ต่อสู้ และอดทนคุณยายสอนสาธุชนที่มากราบของบารมีว่า คนเราจะสร้างบารมีต้องต่อสู้ ต้องอดทน ให้คำสอนเมื่อ ๑๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๓๔ ๑๗) ไม่ออกฤทธิ์คุณยายอยู่กับหลวงพ่อวัดปากน้ำตลอดชีวิต ไม่เคยออกฤทธิ์กับท่านเลย มีอะไรก็ใช้แต่ความอดทน พอท่านดุก็มีแต่ความอดทน คิดแต่ทำความดีเรื่อย ๆ ไป เป็นคนอื่นคงทนไม่ได้อย่างนี้ (ออกฤทธิ์ ในความหมายของคุณยาย หมายถึงการถือตัว อวดเก่ง) ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ ๑๘) ผลกรรมชีวิตของมนุษย์ชั่วพริบตาเดียว เดี๋ยวก็หมดไปแล้ว ตายแล้วเอาไปได้ก็มีแต่บุญและบาป สิ่งที่เกิดขึ้นหลายอย่างก็มาจากผลกรรมในอดีตที่เราทำมา ไม่สบาย เจ็บไข้ ป่วย โดนเจ้านายรังแกบ้าง ก็มาจากผลกรรมที่เราทำไว้ เราจะเอาบุญให้เต็มที่ เรื่องอื่นไม่ต้องสนใจ ให้คำสอนเมื่อ ๒๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๓๕ ๑๙) อดทนเกิดเป็นคนต้องอดทน จะทำอะไรก็ต้องอดทน การสร้างบารมีต้องเข้มแข็ง จะลำบากอย่างไรก็ให้อดทน อย่าสร้างกรรมอีกเลย ภพชาตินี้เป็นชาติสุดท้ายแล้ว อดทนให้ถึงที่สุด จะยอมแพ้ไม่ได้ ชนะด้วยบุญ คุณยายจะสู้จนหมดลม ให้คำสอนเมื่อ ๒๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๒๔ ๒๐) สู้ไม่ถอยคุณยายคิดแต่ว่าถ้ายังเดินได้ก็จะสู้ไปจนสุดฤทธิ์ เพราะยังมีชีวิตอยู่ สู้ก็ตาย ถอยก็ตาย สู้ยังดีกว่า ยังมีทางชนะ เหนื่อยเมื่อยก็พักสักครู่ นอนดิ่งธรรมะไปบ้าง พอมีแรงก็ค่อยมาสู้ใหม่ ชีวิตคุณยายสู้มาจนสุดฤทธิ์โดยตลอด มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๕ (ต้นฉบับไม่ระบุวัน) ๒๑) เบื่อคนสมัยนี้หนักนิดเบาหน่อยก็ไม่สู้ซะแล้ว จับงานอะไรเข้าสักประเดี๋ยวก็เบื่อเสียแล้ว เบื่องานนี้ ไปจับงานโน้น แล้วก็เบื่อไปเรื่อย ๆ ถ้าลองมันเบื่ออยู่ที่ไหนก็เบื่อ จับงานอะไรก็เบื่อ ลองไปนั่งธรรมะก็ไม่นานก็เบื่ออีก ถ้าไม่แก้อาการเบื่อให้หายไป มันก็เบื่ออยู่นั่นแหละ เบื่อไปจนตาย มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๕ (ต้นฉบับไม่ระบุวัน) ๒๒) เพียรงานทุกอย่างคุณยายจะพยายามทำให้เป็น ทำวันละน้อยไปเรื่อย ๆ ทุกวัน ที่บอกว่าทำไม่ได้ก็เพราะขี้เกียจ ทำไปเรื่อย ๆ เราต้องชนะมันจนได้ เหล็กยังฝนเป็นเข็มได้ เราเป็นคนเราก็ต้องทำได้ทุกอย่าง ให้คำสอนเมื่อ ๑๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๕ ๒๓) เงียบเวลาคุณยายไม่พอใจใคร คุณยายจะนิ่งเงียบเฉย ไม่พูดอะไรทั้งสิ้น ไม่แสดงอะไรทั้งสิ้น ใช้ความอดทน อะไรที่ทนได้ก็จะเงียบ แต่ถ้าสิ่งใดจะทำให้เกิดความเสียหายต่อหมู่คณะส่วนรวมก็จะพูด และเรื่องที่พูดจะเป็นการ ไม่พูดเล่น คุณยายใช้ความเงียบอย่างเดียว เงียบเท่านั้นที่จะชนะ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๗ (ต้นฉบับไม่ระบุวัน) |
|---|
หมวดที่ ๙ · อธิษฐาน — ๒๑ คำสอนเกี่ยวกับการอธิษฐาน การขอพร การตั้งจิตให้บริสุทธิ์ และคำอธิษฐานที่คุณยายอาจารย์ใช้ประจำตัว ๑) การอธิษฐานให้ได้บุญมากหลวงพ่อวัดปากน้ำเคยสอนคุณยายว่า การอธิษฐานที่จะให้ผลและอานิสงส์มาก ต้องอธิษฐานตอนที่พระให้พร พอพระเริ่มยถา ๆ ให้เอาใจจรดลงที่ศูนย์กลางกาย นึกองค์พระให้พร แล้วเริ่มอธิษฐานระหว่างนั้น เพราะคำอธิษฐานจะติดไปกับพรพระ ดังไปถึงพระนิพพาน จึงต้องฝึกให้มาก ๆ ให้ชำนาญขึ้นเรื่อย ๆ ให้คำสอนเมื่อ ๒๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕๑๘ ๒) ไม่ชอบเลอะ ๆ เทอะ ๆเรารู้ว่าจุดยอดของชีวิตคือการปฏิบัติ แต่สิ่งที่เลอะ ๆ เทอะ ๆ ก็ต้องจัดการให้เรียบร้อยก่อน คุณยายไม่ชอบเลอะ ๆ เทอะ ๆ ใครทำเลอะเทอะคุณยายจะว่าไม่เลือกที่ และอธิษฐานว่า ชาติต่อไปขอให้เราไม่คิด ไม่พูด ไม่ทำเรื่องร้อนเราร้อนเขา หรือร้อนทั้งเราทั้งเขา ให้คำสอนเมื่อ ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๙ ๓) อธิษฐานล้อมคอกคุณยายสอนเสมอว่าชาตินี้เป็นชาติสุดท้าย ต้องอธิษฐานล้อมคอกไว้ให้หมดทุกสิ่งทุกอย่าง ขอให้หูดี ตาดี โรคภัย อาการ ๓๒ ครบบริบูรณ์ ให้มีบุญบารมีมาก ๆ ทุกภพทุกชาติให้พบแต่คนดี ๆ ว่านอนสอนง่าย ปลูกต้นไม้ก็ให้อธิษฐานให้เจริญงอกงาม มีคนมานั่งใต้ร่มก็ให้เห็นธรรมะ ตอนนอนก็อธิษฐานอยู่ในองค์พระตลอดเวลา ให้คำสอนเมื่อ ๒๗ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๒๐ ๔) คุณยายอธิษฐานเวลาไปปัดกวาด ดายหญ้า ที่กุฏิหลวงพ่อ คุณยายจะไปทางใดก็ขอให้เดินได้สะดวก ๆ มีบ้านช่องก็ขอให้สะอาด มีคนรักษาความสะอาดให้ ทำความสะอาดให้ ให้คำสอนเมื่อ ๒๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ ๕) สอนด้วยความบริสุทธิ์เวลานี้คุณยายเห็นใครเขาตั้งตัวเป็นอาจารย์ คุณยายก็สลดใจ เพราะเราสอนให้หยุด เขาก็ว่าจะหยุดทำไม คุณยายบอกว่าไม่หยุดแล้วจะเห็นธรรมะได้อย่างไร คุณยายจึงอธิษฐานว่าถ้าได้เป็นครูอาจารย์ ขอให้สอนศิษย์ด้วยความบริสุทธิ์กาย วาจา ใจ ให้มีศีลในบรรดาย่อมทั้งหลาย รู้พระไตรปิฎกเป็นครบถ้วนตั้งแต่เกิด และอธิษฐานให้ทุกฝ่ายมีความสามัคคีกัน มีความสงบ ให้คำสอนเมื่อ ๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๔ ๖) อธิษฐานบารมีเราทำไปก็อธิษฐานไปด้วย เช่นอ่านหนังสือออกก็อธิษฐาน อธิษฐานเป็นบารมีสิบอย่าง ทั้งทานบารมี ศีลบารมี เนกขัมมบารมี ปัญญาบารมี วิริยบารมี ขันติบารมี สัจจบารมี อธิษฐานบารมี เมตตาบารมี อุเบกขาบารมี เพราะอธิษฐานครั้งหนึ่งบุญก็เกิดขึ้นครั้งหนึ่ง เกิดมาชาตินี้คุณยายมีกำไรแล้ว ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ ๗) คว้าธงชัยเกิดมาเป็นคนนี่โชคดีที่สุดแล้ว เราเกิดมาก็เพื่อมาสร้างความดี สิ่งที่ไม่ดีอย่าให้ติดตัวไปเลย ให้มีแต่สิ่งดี ๆ ติดตัวไป คุณยายยกตัวอย่างตนเองว่า พออายุ ๒๖ ปีก็ถือศีล ๕ ได้บริสุทธิ์ เพราะคิดได้ว่ายุงตัวเล็กกว่าเราตั้งเยอะ พออายุ ๒๘ ปีก็รักษาศีล ๘ ได้บริสุทธิ์จนถึงบัดนี้ จึงต้องอธิษฐานว่าอย่าให้คำว่า “ไม่ดี” และ “ตกต่ำ” เกิดขึ้นกับข้าพเจ้าเลย ให้คำสอนเมื่อ ๑๒ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๒ ๘) สมบูรณ์ บริบูรณ์ภพชาตินี้ก็เป็นภพชาติสุดท้ายแล้วสำหรับคุณยาย ภพชาติต่อไปสิ่งที่จะทำให้ด่างพร้อยแม้นิดเดียวก็อย่าให้มี ให้สมบูรณ์บริบูรณ์ทุกอย่าง เกิดมาแล้วให้พร้อมที่จะสร้างบารมีให้ได้มากที่สุด ให้คำสอนเมื่อ ๒๔ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๓ ๙) โทษของการฆ่าคุณยายได้ยินข่าวการฆ่ากันเสมอ ๆ ผู้ที่ฆ่ากันจะต้องจองเวรกันไปตลอดเวลา เกิดมาก็ต้องมาฆ่ากันอีก เราฆ่าเขาก็บาปและตัดทอนบุญของเราเอง เขาฆ่าเราก็ทำให้เราหมดโอกาสสร้างความดี คุณยายจึงอธิษฐานว่าขอให้ไม่ต้องไปฆ่าใคร และใครก็อย่ามาฆ่าข้าพเจ้า ทุกภพทุกชาติ ให้คำสอนเมื่อ ๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ ๑๐) ชนะมารด้วยความดีชีวิตคุณยายทำแต่ความดีมาตลอด ความดีเองที่จะเอาชนะมารได้ นอกจากนั้นยังอธิษฐานว่าขออย่าให้มาปิดรู้ปิดญาณ เมื่อไม่ถูกบังรู้ญาณ เราจะรู้เห็นตามความจริง มาจะไม่มีช่องให้สอนชั่วหรือบังคับทำความไม่ดีได้ คำว่า “แพ้” อย่าได้รู้จัก ให้ชนะไปทุกชาติจนปราบมารสำเร็จ ให้คำสอนเมื่อ ๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ ๑๑) แม้บุญเล็กน้อยก็ให้อธิษฐานทำบุญนิด ทำบุญหน่อย ก็อธิษฐาน ขอให้ได้พบคนพาลให้พบแต่คนดีมีศีลธรรม ให้คำสอนเมื่อ ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๕ ๑๒) ให้เห็นธรรมะใส ๆเวลาทำบุญอะไรก็ตาม คุณยายสอนให้อธิษฐานว่าเกิดมาทุกยุคทุกสมัยขอให้ปราศจากคนพาล ให้หมดเวรหมดกรรม พอเกิดมาขอให้เห็นธรรมะใส ๆ ไปทุกภพทุกชาติ ขอให้มีสมบัติทำบุญทำทานอย่ารู้จักหมดสิ้น ให้มีที่ดินเป็นของตนเอง ให้ได้สร้างวัด ให้หูดี ตาดี โรคภัยไข้เจ็บอย่าได้มี ให้อายุยืน ๆ และเมื่อถึงเวลาหมดอายุขัยก็ให้ไปอย่างสบาย ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ ๑๓) บริสุทธิ์กาย วาจา ใจคุณยายสอนให้อธิษฐานว่าขอให้เป็นผู้บริสุทธิ์กาย วาจา ใจ ให้มีบุญมาก ๆ มีบุญสอนตัวเองได้ ขอให้ระลึกชาติตัวเองได้มาก ๆ จะได้สอนตัวเองได้อย่างถูกต้องและระลึกชาติคนอื่นได้ ขอให้ประพฤติพรหมจรรย์ไปทุกภพทุกชาติ ไม่ถอยกลับมาครองเรือนอีก ให้คำสอนเมื่อ ๔ เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๒ ๑๔) บริวารสมบัติดี ๆขอให้มีข้าทาสบริวาร จะมากน้อยเพียงใดก็ขอให้ได้แต่คนดี ๆ เป็นนักปราชญ์บัณฑิตมาอยู่ใกล้ ๆ ใช้ให้ทำอะไรก็ทำได้ดังใจทุกอย่าง ให้มีสมบัติให้บริวารได้ครบทุกอย่าง ให้มีกินมีใช้เพียงพอ ให้คำสอนเมื่อ ๒๔ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๓ ๑๕) ทำบุญให้ตลอดรอดฝั่งการทำบุญต้องทำให้ตลอดรอดฝั่ง ถ้าทำบุญไม่ตลอดรอดฝั่ง ชีวิตก็จะตกต่ำ เราต้องอธิษฐานว่าขอให้ไม่ได้พบกับคำว่าตกต่ำเลย เหมือนอย่างคุณยายเห็นคนที่ตกต่ำก็รู้ว่าเขาสร้างบุญในอดีตมาไม่ตลอด เมื่อบุญส่งผลไม่ตลอดชีวิตก็ตกต่ำอย่างนั้น ให้คำสอนเมื่อ ๒๐ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๕ ๑๖) ตามยายไปได้คุณยายอธิษฐานไว้เรื่อย ๆ ว่าคนที่จะตามคุณยายไปได้ ต้องเป็นผู้มีกาย วาจา ใจสะอาดบริสุทธิ์ ไม่อยากดัง ไม่อยากเด่น มีความสันโดษ มักน้อย ซื่อสัตย์ ซื่อตรง และปฏิบัติธรรมมาก ๆ ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ ๑๗) คำอธิษฐานของยายคุณยายเห็นคนสมัยนี้สร้างที่อยู่เป็นตึกสูงใหญ่และอยู่กันอย่างแออัด ดูเหมือนถูกคุมขัง ไม่เป็นอิสระ จึงอธิษฐานว่าขอให้ได้อยู่ในที่ที่มีอากาศบริสุทธิ์ สะอาด โปร่งสบาย อากาศดี โดยไม่ต้องใช้เครื่องปรับอากาศหรือพัดลม ให้คำสอนเมื่อ ๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ ๑๘) เหนี่ยวพระนิพพานไว้คุณยายสอนว่าการอธิษฐานนี้สำคัญมาก เมื่อขึ้นไปนั่งธรรมะบนศาลาก็ให้อธิษฐานตามที่หลวงพ่อนำ แล้วต้องอธิษฐานเพิ่มของเราอีก อธิษฐานอะไรก็ให้เหนี่ยวพระนิพพานไว้ทุกครั้ง เพราะใจที่เหนี่ยวพระนิพพานไว้ พระนิพพานจะสอนให้เราทำแต่ความดีไม่ให้ตกต่ำกว่านี้อีก ใจก็จะสูงขึ้นทุกวันจนเห็นทางหลุดทางพ้น ให้คำสอนเมื่อ ๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ ๑๙) ธรรมะคุณยายคิดว่าคนที่เห็นธรรมะมีความสุขที่สุด จึงอธิษฐานขอให้มีดวงตาเห็นธรรม รู้แจ้งเห็นแจ้งแทงตลอด เชี่ยวชาญในธรรม ถ้าจะมีสมบัติมากมายเพียงใดก็ขอให้มีคนดูแลรักษาให้ ทุกภพทุกชาติกระทั่งเข้านิพพาน พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๔ (ต้นฉบับไม่ระบุวัน) ๒๐) อิจฉาคุณยายสอนว่าพวกผู้หญิงมีธาตุอิจฉาเยอะแยะ จะคอยอิจฉากัน ยิ่งอยู่รวมกันมาก ๆ คุณอย่าเป็นคนขี้อิจฉานะ ใครเขาจะอิจฉาเราก็ช่างเขา แต่เราอย่าไปอิจฉาใคร เพราะถ้ามีคนมาคอยอิจฉาเรา เราก็เดือดร้อน ไม่ได้อยู่เป็นสุข จึงต้องอธิษฐานกำกับไว้ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๗ (ต้นฉบับไม่ระบุวัน) ๒๑) คำอธิษฐานพวกเราต้องอธิษฐานให้เป็น ให้คำอธิษฐานส่งผลไปทุกภพทุกชาติ อธิษฐานครั้งหนึ่งบุญก็เพิ่มขึ้นครั้งหนึ่ง จนเป็นภูเขา คำอธิษฐานเป็นบารมีอย่างหนึ่งในบารมีสิบทัศ เป็นการตั้งความปรารถนา วางแผนดำเนินชีวิตข้ามภพข้ามชาติ เหมือนเราล้อมคอกล้อมรั้วไว้ เหมือนเรามีบ้าน เราไม่ปล่อยทิ้งให้โล่ง ๆ ให้คำสอนเมื่อ ๑๘ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๖ |
|---|
หมวดที่ ๑๐ · อ่อนน้อม — ๖ คำสอนเกี่ยวกับความอ่อนน้อม การยอม เพื่อให้ทุกคนได้บุญ การลดทิฐิ และความไว้วางใจ ๑) อย่าเผลอสติแม้ตนมีฤทธิ์และมีงานทำมากน้อยเพียงใด ก็อย่าแสดงฤทธิ์ ควรอ่อนน้อมอดทนเอาไว้ เพราะผู้ใหญ่ครูอาจารย์มีแต่ความหวังดีกับเรา ควรนำคำนี้มาอธิษฐานกำกับไว้เป็นอันขาด ไม่เช่นนั้นจะเสียคน ไปไม่ถึงที่สุด และไม่มีวิชชาความรู้ ให้คำสอนเมื่อ ๑๐ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๓ ๒) อ่อนน้อมเสมอผู้ที่มีฤทธิ์แล้วนำมาแสดงกับคนผืนนี้ ถือว่าใช้ไม่ได้ คุณยายมีฤทธิ์มากแต่ก็ไม่เคยไปแสดงกับใคร มีแต่ความอ่อนน้อมอยู่เสมอ ให้คำสอนเมื่อ ๑๐ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๓ ๓) ยอม เพื่อให้ทุกคนได้บุญคุณยายเป็นคนยอมคน อยู่ที่ไหนก็ลดทิฐิถ่อมตนเสมอ เราต้องยอมทุก ๆ คนเพื่อให้ทุกคนทำความดีด้วยกัน ต้องอดทนง้อเขาทุกอย่าง เพื่อให้เขาสามัคคีกัน รักกัน จะได้ทำความดีร่วมกันได้ พอเรายอมได้ งานทุกอย่างก็สำเร็จ สุดท้ายทุกคนก็ได้บุญ ให้คำสอนเมื่อ ๒๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๙ ๔) จะลำบากแค่ไหนก็ยอมคุณยายสร้างบารมีมุ่งหวังไปนิพพาน แต่ตราบใดที่ยังไม่ปราบมารหมด ยายก็ยังไม่ยอมเข้านิพพาน นึกถึงบุญว่าชาตินี้เป็นชาติสุดท้าย จะลำบากเพียงใดก็ยอม ที่ศูนย์พุทธจักรฯ ยายยกมือไหว้ผู้ที่มาจ้องจับผิดก่อนเสมอ เพราะผู้ที่มานั้นก็มีศรัทธายายมากเช่นกัน นับเสมือนว่าได้ช่วยปิดนรกให้อีก ให้คำสอนเมื่อ ๒๐ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๒๐ ๕) ลดทิฐิคุณยายลดทิฐิทุกอย่าง เอาทิฐิที่ไม่ดีออกจากใจ เอาทิฐิที่ดีใส่ตัว พระทุกรูปในวัดนี้ยายก็ลดทิฐิให้หมด รวมถึงผู้ที่มาตั้งใจสร้างความดี เพราะผู้ที่มีทิฐิชั่วคิดชั่วจะทำให้หมู่คณะแตกแยก คนที่แตกออกไปก็ต้องเสียไป ให้คำสอนเมื่อ ๓๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๔ ๖) ความไว้วางใจคุณยายอ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่เสมอ อ่อนน้อมด้วย ซื่อตรงด้วย พูดแต่ความจริง ไม่กลัวอย่างอื่นเลย ทั้งกับผู้ใหญ่และหลวงพ่อวัดปากน้ำ คุณยายจึงได้รับความไว้วางใจมากที่สุด ให้คำสอนเมื่อ ๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ |
|---|
หมวดที่ ๑๑ · ความสะอาด — ๒ คำสอนเกี่ยวกับความรักความสะอาด ความบริสุทธิ์ของกายวาจาใจ และการสรรเสริญมนุษย์กับเทวดา ๑) รักความสะอาดคุณยายเริ่มต้นจากไม่มีอะไร แต่รักความสะอาดมาตั้งแต่ไหนแต่ไร จนต้องรบความสกปรกมาถึงศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรม ความสะอาดทำให้คนศรัทธาเลื่อมใส ทำให้ที่นี่เป็นหลักชัย และเป็นที่ปฏิบัติธรรมได้ ให้คำสอนเมื่อ ๒๕ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๒๔ ๒) มนุษย์และเทวดาสรรเสริญคุณยายเดินตรวจวัดแล้วเห็นไม้กวาดวางไม่เป็นระเบียบ จึงสั่งให้วางใหม่ให้เรียบร้อย และสอนว่าข้าวของต้องเก็บให้เรียบร้อย เพราะเกิดกี่ภพกี่ชาติก็จะได้เจอแต่สิ่งที่เรียบร้อย ผู้ที่ทำอะไรสะอาดเรียบร้อยย่อมได้รับการสรรเสริญจากมนุษย์และเทวดา ให้คำสอนเมื่อ ๑๙ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๕ |
|---|
หมวดที่ ๑๒ · ระเบียบวินัย — ๔ คำสอนเกี่ยวกับการรักษาระเบียบวินัย การเคารพกฎ และผลของการผิดวินัย ๑) รักษาระเบียบวินัยที่ใดมีความเจริญ ย่อมมีความเสื่อมเกิดขึ้นที่นั่นเสมอ ที่ใดมีนักปราชญ์บัณฑิต ย่อมมีผู้เสื่อมโทษประกอบ เมื่อมีผู้คนมาวัดกันมากขึ้น จึงควรช่วยกันรักษาระเบียบวินัยของวัดให้ดี ให้คำสอนเมื่อ ๒๔ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๔ ๒) เคารพกฎระเบียบวินัยเมื่ออยู่ที่ใด ต้องศึกษากฎระเบียบวินัยของที่นั่นแล้วปฏิบัติตามอย่างเคารพ คุณยายทำตัวเป็นแบบอย่างมาตลอด ตั้งแต่สมัยอยู่วัดปากน้ำ โรงงานทำวิชชา จนถึงศูนย์พุทธจักรฯ และแม้หลวงพ่อละโลกไปแล้วก็ยังคงกฎระเบียบวินัยเสมอ ไม่เคยล่วงละเมิดแม้แต่ข้อเดียว คุณยายย้ำว่าหากเราเป็นคนเคารพกฎ คนอื่นก็จะทำตาม เรื่องเดือดร้อนก็จะไม่เกิดขึ้น ให้คำสอนเมื่อ ๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๓ ๓) ไม่ผิดระเบียบวินัยสมัยที่คุณยายเริ่มเรียนธรรมะใหม่ ต้องต่อสู้กับอุปสรรคมาก มีผู้มุ่งร้ายอิจฉาและกลั่นแกล้งบ้าง แต่ไม่เป็นอะไร เพราะไม่มีใครจับผิดได้ เนื่องจากคุณยายไม่เคยผิดกฎ ผิดระเบียบ หรือผิดวินัยเลย ให้คำสอนเมื่อ ๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๓ ๔) การทำงานการทำงานใด ๆ ต้องทำให้ละเอียด เพราะความละเอียดจะติดตัวไปทุกภพทุกชาติ ขณะที่ความหยาบก็เช่นกัน จึงต้องฝึกให้เป็นคนละเอียด ทำงานให้มีระเบียบและประณีต ไม่เช่นนั้นจะเข้าใจธรรมะอย่างละเอียดลึกได้อย่างไร ให้คำสอนเมื่อ ๒๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๔ |
|---|
หมวดที่ ๑๓ · การใช้สมบัติ — ๖ คำสอนเกี่ยวกับการใช้ทรัพยาสมบัติให้เป็น การไม่ให้รั่วไหล การดูแลรักษา และคุณค่าของเงิน ๑) สมบัติไม่วิบัติคุณยายรักษาสมบัติไม่ว่าจะอยู่ที่ใด รักษาของคนอื่นเหมือนของตน ทั้งของตนเองก็รักษา ในภพชาติต่อไปจึงจะรักษาสมบัติของตนได้ มีผู้ช่วยดูแลรักษาให้เป็นอย่างดี สมบัติก็จะไม่วิบัติ ให้คำสอนเมื่อ ๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๔ ๒) ใช้ของให้เป็นน้ำ ไฟ และเงิน หากมีแล้วใช้ไม่เป็น ก็กลายเป็นเพียงขี้ข้าของสิ่งเหล่านั้นไปตลอดชาติ คุณยายเป็นตัวอย่างที่ตักน้ำไปราดส้วมแล้วไม่ยอมให้น้ำหกแม้แต่หยดเดียว เมื่อจะใช้ของสิ่งใด จึงควรใช้ให้เป็นเสมอ ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ ๓) คุณค่าของเงินการใช้เงินต้องรู้คุณค่า ไม่ใช้จ่ายอย่างสุรุ่ยสุร่าย ไม่เป็นคนใจใหญ่ใจโตจนไม่เก็บ ต้องคำนึงเสมอว่ากว่าจะหาได้นั้นเหนื่อยยากเพียงใด คุณยายหาเงินมาให้พอใช้ ให้บริวารอยู่สบายและสร้างบารมีได้สะดวก หากเงินถูกใช้ไม่คุ้มค่า ก็จะเหนื่อยหาสมบัติไปจนตาย ให้คำสอนเมื่อ ๒๔ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๓ ๔) อย่าให้รั่วไหลคุณยายเตือนเรื่องงานก่อสร้างว่าให้ดูแลให้ดี อย่าให้รั่วไหล เพราะเราใช้ทรัพย์ที่ชาวบ้านหามาแบบเหรียญ ๕ บาท ๑๐ บาท เขาจบนั้น หากทำงานแบบรั่วไหล ก็จะได้บุญไม่คุ้มบาป ให้คำสอนเมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๑ ๕) ต้องตามดูแลรักษาทำอะไรได้ ต้องคิดก่อน มีปัญญาในการทำ หากไม่มีปัญญารักษาก็ใช้ไม่ได้ ต้องทำได้และตามดูได้ ถ้าดูไม่ได้ก็ไม่ควรไปทำ ใครทำอะไรไว้ต้องตามดูแลรักษา เมื่อดูแลรักษาไม่ได้ก็อย่าไปทำ ให้คำสอนเมื่อ ๑๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๕ ๖) จน หมดตัวคุณยายสอนผู้ที่ติดการพนันว่า ได้เงินมาเท่าไรก็หมด เพราะใจที่เล่นการพนันไม่บริสุทธิ์ ได้มาก็หมดไป ช่วงแรกอาจได้ ช่วงหลังก็เสีย ไม่มีทางรวย หากยังเล่นต่อไป แม้มีเงินพันล้านก็ต้องจนหมดตัว ให้คำสอนเมื่อ ๑๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๔ |
|---|
หมวดที่ ๑๔ · ปกิณกะ — ๒๕ คำสอนเกี่ยวกับปกิณกะ บริวาร อำนาจ การทำงานการจัดการ และการแก้ปัญหาที่ทั้งชีวิต ๑) แหล่งบุญกุศลพอคุณยายมาอยู่ที่ศูนย์พุทธจักรฯ คุณยายมุ่งหวังอย่างเดียวคือให้เป็นที่สะอาดบริสุทธิ์ เป็นแหล่งบุญกุศล ให้ทุกคนได้ปฏิบัติธรรม และมีความบริสุทธิ์ติดตัวไปมาก ๆ ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ ๒) เอาชีวิตเข้าแลกคุณยายต้องเอาชีวิตเข้าแลกกับการสร้างศูนย์พุทธจักรฯ กว่าจะสร้างเสร็จ พอเกือบเสร็จก็ล้มเจ็บจนแทบเอาชีวิตไม่รอด ถ้าเป็นผู้เฒ่าคนอื่นคงเป็นขี้เถ้าไปแล้ว ตอนนี้คุณยายก็หายแล้วแต่ก็สบายแบบคนแก่ ให้คำสอนเมื่อ ๒๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๒๖ ๓) อย่าคิดนำเวลาทำอะไรพลาด อย่าคิดนำไปก่อน เพราะเมื่อคิดนำไปแล้วมารจะเข้าแทรกผังให้คิดได้เป็นเรื่องราวทันที ยิ่งคิดยิ่งเสียแก่ตัวเอง ปกติเมื่อผิดพลาดหรือมีอุปสรรค คนเรามักคิดท้อแท้ คิดหดหู่ คิดแต่ในทางไม่ดี ใจจะตกและมารจะแทรกผังสำเร็จใส่ทันที ฉะนั้นเมื่อเกิดเรื่องให้ทำใจหยุดที่ศูนย์กลางกายอย่างเดียว แล้วจะแก้ไขได้ ให้คำสอนเมื่อ ๒๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๙ ๔) ทำปัจจุบันให้ดีที่สุดคุณยายสอนตัวเองตลอดเวลาว่าตัวเราเองจะโง่หรือฉลาด ไม่รู้หนังสือจะยากดีมีจนอะไรก็ช่างมัน เกิดมาแล้วมีหน้าที่ต้องทำความดีให้มาก ๆ ภพชาติต่อไปเบื้องหน้าจะได้แต่ของดี ๆ อดีตผ่านมาแล้วไม่เคยเก็บมาคิด คิดแต่ว่าปัจจุบันต้องทำให้ดีที่สุด เหมือนตอนเป็นชาวนาก็คิดแต่จะเอาธรรมะ เข้าวัดก็คิดแต่จะตอบหลวงพ่อให้ได้ อยู่ศูนย์พุทธจักรฯ ก็คิดแต่จะทำให้สะอาดบริสุทธิ์ ให้คำสอนเมื่อ ๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๐ ๕) จะชวนคนไปสวรรค์ ก็ต้องเชิญมาวัดเราจะชวนเขาไปสวรรค์ก็ต้องชวนเขามาวัด นี่เขาชวนเราออกไปข้างนอกให้เขาฉุดเราลงคลองนี่ สมัยที่อยู่วัดปากน้ำหลวงพ่อเตือนว่า กินข้าวพ่อคนเดียวเป็นหนี้บุญคุณพ่อคนเดียวไม่พอหรือ ทำไมต้องไปกินข้าวชาวบ้าน ตั้งแต่นั้นคุณยายเลิกไปกินข้าวบ้านคนอื่น พระที่วัดก็เหมือนกัน เมื่อจะรับนิมนต์นอกวัดก็บอกว่าท่านบวชเป็นพระแล้ว ทำไมไม่ชวนคนเข้าวัด ออกนอกวัดทำไม ให้คำสอนเมื่อ ๑๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๒๔ ๖) ปักรากแก้วขอให้เจริญ ๆ อย่าไปไหนเลยนะ ใครเขาว่าที่ไหนดีก็ช่างเขาเถอะ เราปักหลักรากแก้วอยู่ที่ศูนย์พุทธจักรฯ นี่แหละ ให้คำสอนเมื่อ ๘ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๒๔ ๗) วางแผนชีวิตต้องรู้จักวางแผนให้ดี ดูคุณยายเองก็รู้จักวางแผนได้ตลอด ทำนาก็รู้จักวางแผน วางแผนจนคิดว่าทำทุกอย่างได้หมด ทำงานทุกสิ่งทุกอย่างเรียบร้อย เป็นหูเป็นตาแทนได้ ไปเจอคุณยายทองสุขแล้วยังไม่เห็นธรรมะ ไป ๆ มา ๆ พอเห็นธรรมะก็เข้าวัดเลย พอเข้าวัดได้เรื่องข้างนอกทิ้งหมด เอาแต่ธรรมะอย่างเดียว ธรรมะจึงได้เชี่ยวขนาดนี้ ให้คำสอนเมื่อ ๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๔ ๘) จากบ้านสมัยคุณยายเป็นเด็ก ๑๐–๑๒ ขวบ มีอยู่วันหนึ่งพ่อกินเหล้าเมา พ่อจนนอนใต้ถุน แม่เป็นเศรษฐีนอนบนบ้านกับลูกอีก ๙ คน พ่อบ่นว่าแม่เอ็งพ่อ ยายไม่รู้เรื่องเลยพูดไปว่าแม่เขาไม่ได้ว่าพ่อหรอก พ่อยายเลยแช่งว่าให้หูหนวก ๕๐๐ ชาติ คุณยายกลัวจริง ๆ นะ เมื่อวันที่พ่อตาย ลูกทุกคนขออโหสิกรรม แต่คุณยายไม่ได้ขอ คิดแต่ว่าต้องหูหนวกแน่ จะได้ยินเรื่องหลวงพ่อวัดปากน้ำก็ตั้งใจจัดการเรื่องทางบ้านเสร็จเรียบร้อย ให้คำสอนเมื่อ ๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๔ ๙) คิดแต่จะเอาบุญถ้ามาที่นี่แล้วคิดจะมาเอาบุญจริง ๆ ก็ไม่มีวันตกกระป๋อง แต่ถ้ามาแล้วอยากเด่น อยากดัง อยากเอาหน้า มีชื่อเสียง บ้ากาม ก็ต้องตกกระป๋องไป คุณยายรู้จักตัวเองดี รู้ทั้งอดีตว่าทำอะไรมา ปัจจุบันทำอะไร ทะลุถึงพระนิพพาน ยายรู้หมดแล้ว ให้คำสอนเมื่อ ๒๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๔ ๑๐) เรื่องไม่ดี ยายไม่เคยคิดวันนี้มีคนมาถามคุณยายว่าทุกวันนี้มีทุกข์บ้างไหม คุณยายตอบว่าไม่มี เพราะคิดแต่เรื่องดี ๆ มาตลอด ตื่นขึ้นมาก็คิดแต่เรื่องดี ๆ ก่อน เรื่องไม่ดีไม่ติดในใจเลย ถ้าเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นก็รับไปเพื่อส่วนรวม แต่ไม่ได้เก็บมาคิด พอเรื่องผ่านไปแล้วก็ไม่เก็บมาคิดอีก พอนั่งธรรมะก็ทิ้งทุกอย่าง ดิ่งธรรมะอย่างเดียว จึงมีแต่ความสุข ให้คำสอนเมื่อ ๒๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๒๕ ๑๑) แบบพิมพ์ที่ดีทำอย่างนี้แหละดี เรารู้จักเก็บ รู้จักทำ ทำให้น้อง ๆ ดูเป็นตัวอย่าง ตอนหลังถ้าคุณยายไม่อยู่แล้ว เราก็สอนน้อง ๆ ต่อไป คนที่จะมาทีหลังน่ะมี จะให้คุณยายมาบอกสอนอยู่ตลอดไปก็ไม่ได้ เราเป็นแบบพิมพ์ที่ดีให้คนอื่นเหมือนที่คุณยายเคยเป็นมาแล้ว ให้คำสอนเมื่อ ๑๘ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๒๔ ๑๒) สิ่งที่ไม่ดี ให้พยายามเลิกทำพวกเราจำคำพูดของคุณยายไว้ให้ดีนะ อะไรที่ไม่ดีก็ให้พยายามเลิกทำซะ ชาตินี้เราเลิกทำได้ เราก็จะไม่มีสิ่งที่ไม่ดี ถ้าใครไม่ทำ ชาติหน้าคุณยายระลึกได้ จะไปดูว่าเป็นอย่างไร ให้คำสอนเมื่อ ๑๘ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๒๔ ๑๓) พูดดีๆ อย่าไปด่าไปว่าเขาคุณยายสอนให้พูดกับน้อง ๆ ที่มาช่วยงานวัดว่า พวกเราต้องรู้จักพูด พูดกับเขาดี ๆ อย่าไปด่า อย่าไปว่าเขา ค่อย ๆ พูด ค่อย ๆ ตักเตือน เขาจะฟังเรา จะเคารพและเกรงใจเรา จะมาช่วยเราตลอดไป แต่ถ้าพูดกับเขาไม่ดี เขาก็จะกลัวและไม่กล้ามาช่วยงานอีก งานเราก็เสีย เขาก็ไม่ได้บุญ ให้คำสอนเมื่อ ๑๑ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๓ ๑๔) ความอยากทำให้ทุกข์เขาเป็นทุกข์กันอยู่ทุกวันนี้เพราะมีแต่ความอยาก ความอยากนี่แหละทำให้ทุกข์ อยากสวยก็ทุกข์ อยากรวยก็ทุกข์ อยากเด่นอยากดังก็ทุกข์ เพราะคุณยายไม่มีความอยากในสิ่งเหล่านี้จึงไม่มีทุกข์ คุณยายมีความสันโดษติดตัวมานานแล้ว สิ่งของคนอื่นก็ไม่อยากได้ พอใจแต่ของตัวเอง ให้คำสอนเมื่อ ๒๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๒๕ ๑๕) รักษาใจไว้ดีกว่าเหตุการณ์ต่าง ๆ มีดีมีเสีย โลกเราก็เป็นอย่างนี้มานานแล้ว บางช่วงก็ยินดีร่าเริง บางช่วงก็ทุกข์เครียดกังวลสับสน โลกจะเป็นอย่างไรก็ช่างเถิด อย่าไปกังวลกับมันนักเลย รักษาใจเราไว้ดีกว่า อย่าไปคิดในสิ่งไม่ดี แม้เป็นเรื่องของคนอื่น ถ้าขืนไปคิดมีแต่จะเข้าตัวเสียไป แต่อย่าให้ใจเสีย ให้คำสอนเมื่อ ๑๗ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๒๕ ๑๖) คิดได้บ้างไหมเมื่อคุณยายเด็ก ๆ เดินตามหลังแม่แล้วก็นึกในใจว่าเมื่อแก่แล้วอย่าได้ลำบากเลย คนทุกวันนี้จะรู้จักคิดบ้างไหม ที่ลำบากกันทุกวันนี้เพราะบาปมันท่วมหัว เห็นแล้วจะคิดได้บ้างไหม ให้คำสอนเมื่อ ๒๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๒๕ ๑๗) อย่าดูถูกเวลาเราไปเจอคนจน คนขอทาน คนชั้นกลาง คนรวย เศรษฐี เราอย่าไปดูถูกเขานะ สมัยคุณยายอยู่นครชัยศรีมีขอทานมาขอข้าวเปลือกก็ให้ข้าวเปลือก ขอข้าวสารก็ให้ข้าวสาร ให้คำสอนเมื่อ ๑๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๕ ๑๘) พอดี พอดีการจัดอาหารหรืออะไรก็แล้วแต่ มากเกินไปก็ไม่ดี น้อยเกินไปก็ไม่ดี ต้องให้พอดี ๆ เอาพอดี ๆ ถึงจะดี ต้นฉบับไม่ระบุวันที่ ๑๙) มนุษย์ประเสริฐสุดมนุษย์เรานี่เก่งนะ ใครจะเก่งเท่ามนุษย์เป็นไม่มี แม้เหล็กทั้งท่อนยังเอาไปลอยบนน้ำได้ เกิดเป็นมนุษย์นี่ประเสริฐสุด ให้คำสอนเมื่อ ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๕ ๒๐) ผ้าขี้ริ้วคุณยายไม่กลัวใครจะว่าคุณยายเลย เพราะดีหรือชั่วอยู่ที่ตัวเรา คุณยายอยู่ที่ไหนก็ตามไม่ใช่บ้านของเรา ทำตัวเหมือนผ้าขี้ริ้วเช็ดเท้า ให้เขาเช็ดให้พอแล้วเราก็เด่นขึ้นมาเอง ใครด่าก็ช่าง เขาชมก็ไม่ได้ทำให้เราดีขึ้น เขาด่าก็ไม่ได้ทำให้เราต่ำลง ตัวเราเองเท่านั้นที่จะทำตัวของเราให้ดีหรือชั่วได้ ให้คำสอนเมื่อ ๒๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๒๓ ๒๑) ปกครองคนเป็นผู้ใหญ่ต้องมีความยุติธรรม จะชอบหรือไม่ชอบเด็กในความปกครองคนไหน จะไปแสดงว่าเราชอบหรือเราเกลียดไม่ได้ ต้องดีกับเขาไปหมด เพราะเราต้องใช้เขาอยู่ จะลำเอียงไม่ได้ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๖ (ต้นฉบับไม่ระบุวัน) ๒๒) ผู้ใหญ่เป็นผู้ใหญ่ต้องมีความยุติธรรม จะชอบหรือไม่ชอบเด็กในความปกครองคนไหน จะไปแสดงว่าเราชอบหรือเราเกลียดไม่ได้ ต้องดีกับเขาไปหมด เพราะเราต้องใช้เขาอยู่ จะลำเอียงไม่ได้ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๖ (ต้นฉบับไม่ระบุวัน) ๒๓) แก้ปัญหาการที่จะเข้าใจคนอื่นได้นั้น ต้องดูตัวเองมาก ๆ ดูเข้าไปในใจตัวเอง เพราะโลกทั้งหมดอยู่ในตัวของเรา เมื่อดูตัวเองเข้าใจแล้ว เห็นชัดแล้ว คนและสัตว์ทั้งหมดในโลกก็เข้าใจได้โดยง่าย การแก้ปัญหาต่าง ๆ ต้องแก้จากภายในตัวเองก่อน ถ้ามัวไปแก้นอกตัวก็ไม่มีวันจบสิ้น เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๔ (ต้นฉบับไม่ระบุวัน) ๒๔) รับผิดชอบทำงานอะไรเราต้องรับผิดชอบ หัดรับผิดชอบตั้งแต่ของเล็ก ๆ ไปก่อน ถ้าเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ยังรับผิดชอบไม่ได้ พอถึงเรื่องใหญ่ก็จะรับไม่ไหว ทำอะไรแล้วต้องทำให้ดีที่สุด ทำให้ละเอียด เพราะจะได้ติดตัวเราไปทุกภพทุกชาติ คุณยายทำความดีโดยมิได้หวังให้ใครมาชมชอบหรือยกย่อง ทำเพื่อช่วยตัวเองให้พ้นทุกข์ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๔ (ต้นฉบับไม่ระบุวัน) ๒๕) สู้ด้วยบุญไม่ว่าเราจะชอบหรือจะเกลียด เราก็ทำเฉย ๆ ทำไมเราจะต้องไปบอกเขาว่าเราชอบหรือเกลียดเขา ไม่มีประโยชน์ที่จะทำให้เขารู้ว่าเราไม่ชอบ คุณยายเงียบอย่างเดียว ไม่ไปทะเลาะกับเขา คุณยายสู้ด้วยบุญ ชนะด้วยบุญ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๒๔ (ต้นฉบับไม่ระบุวัน) |
|---|