คำสอนคุณยาย 1.46: ไม่กินทิ้งกินขว้าง — รู้คุณค่าอาหาร ไม่เหลือทิ้ง ทำบุญด้วยอาหารทุกมื้อ (หมวดธรรมะสร้างคน)

Date:

Share post:

กราบเรียนเชิญทุกท่านร่วมศึกษาและสืบสานคำสอนอันเปี่ยมด้วยคุณค่าของ คุณยายอาจารย์ มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ยอดคนคนดีผู้สร้างวัดพระธรรมกาย โดยในบทความนี้ ได้นำหัวข้อ “ไม่กินทิ้งกินขว้าง” ซึ่งปรากฏอยู่ในหมวดที่ ๑ ธรรมะสร้างคน ของศาลาคำสอนคุณยาย มาขยายความด้วยหลักธรรมที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้ผู้ใฝ่ธรรมะรู้จักคุณค่าของอาหาร ไม่กินทิ้งกินขว้าง

🔷 หัวข้อจากศาลาคำสอนคุณยาย (ต้นทาง)

หัวข้อ “ไม่กินทิ้งกินขว้าง” ปรากฏอยู่ในศาลาคำสอนคุณยาย (Hub 473) หมวดที่ ๑ ธรรมะสร้างคน ข้อที่ 46 โดยข้อมูลต้นทางที่มีอยู่ในศาลาคำสอนคุณยายเป็น รายการหัวข้อคำสอน ระบุว่าเป็น “โอวาทคำสอนคุณยายอาจารย์ มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง เรื่อง ไม่กินทิ้งกินขว้าง เพื่อขัดเกลาจิตใจและสร้างตนเป็นยอดคนคนดี” โดยไม่ได้มีข้อความโอวาทฉบับเต็มในหน้านี้

ดังนั้น บทความนี้จึงนำหัวข้อดังกล่าวมา ขยายความด้วยหลักธรรมที่เกี่ยวข้อง ซึ่งเป็นการเรียบเรียงของผู้เขียน มิใช่ข้อความโอวาทต้นฉบับของคุณยาย

— อ้างอิงจาก: ศาลาคำสอนคุณยาย (Hub 473) หมวดที่ ๑ ธรรมะสร้างคน ข้อ 46 “ไม่กินทิ้งกินขว้าง” (รายการหัวข้อคำสอน)

รูปถ่ายต้นฉบับ คุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ขณะให้โอวาทคำสอน
รูปถ่ายต้นฉบับ คุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ขณะให้โอวาทคำสอน

📖 หลักธรรมขยายความ: อาหารทุกจานคือบุญคุณที่ควรรู้คุณค่า

การไม่กินทิ้งกินขว้าง คือการรู้คุณค่าของอาหาร ไม่เหลือทิ้งหรือทิ้งขว้างโดยใช่เหตุ เพราะอาหารทุกมื้อล้วนเกิดจากแรงงานและบุญคุณของผู้อื่น ทั้งชาวนา ผู้ปรุง ผู้หามาให้ การรู้คุณค่าอาหารเป็นการฝึกใจให้รู้จักประมาณ ไม่ฟุ่มเฟือย และเกิดกตัญญูรู้คุณ ผู้ที่ไม่กินทิ้งกินขว้างย่อมเป็นผู้รู้จักใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่า เป็นการสร้างบุญบารมีอย่างหนึ่งในชีวิตประจำวัน

หลักธรรมนี้สัมพันธ์กับ 1.45 บริโภคอาหารด้วยสติ ที่ชี้ให้เห็นการกินอย่างมีสติ และ 1.32 ประหยัดและรู้คุณค่า ที่ขยายความเรื่องความพอเพียง

📖 วิธีฝึกไม่กินทิ้งกินขว้าง

การฝึกไม่กินทิ้งกินขว้าง ปฏิบัติได้ดังนี้

  • ตักอาหารพอประมาณ: ตักอาหารเท่าที่ทานไหว เพื่อไม่ให้เหลือทิ้ง
  • รู้คุณค่าอาหาร: ระลึกถึงบุญคุณของผู้ที่ทำให้เรามีอาหารกิน
  • เก็บอาหารเหลืออย่างถูกวิธี: หากเหลือ ให้เก็บใส่ภาชนะอย่างดีไว้ทานต่อ มิใช่ทิ้งขว้าง
  • ไม่ทิ้งขว้างตามใจ: งดพฤติกรรมทิ้งขว้างอาหารโดยใช่เหตุ
  • แบ่งปันอาหารส่วนเกิน: เมื่อมีอาหารเหลือมาก ให้แบ่งปันผู้อื่นหรือทำทาน

บทความ 1.45 บริโภคอาหารด้วยสติ ช่วยให้กินอย่างมีสติ และ 1.47 ดูแลวัดวาอาราม ชี้ให้เห็นการดูแลสิ่งของให้เกิดประโยชน์

✅ การประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน

ต่อไปนี้เป็นแนวทางประยุกต์ใช้จากหลักธรรม (ผู้เขียนนำเสนอเพื่อให้ผู้อ่านนำไปปฏิบัติจริง มิใช่คำสอนโดยตรงของคุณยาย):

  1. ตักอาหารแต่พอดีกับความต้องการ ไม่เหลือทิ้ง
  2. เมื่อเหลืออาหาร ให้เก็บรักษาไว้ทานต่อ หรือแบ่งปันผู้อื่น
  3. ระลึกถึงบุญคุณของผู้ปรุงอาหารและผู้ให้กำเนิดอาหารทุกมื้อ
  4. ประหยัดและใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่าในทุกด้าน
  5. ศึกษาแนวทางจากบทความ 1.45 บริโภคอาหารด้วยสติ และ 1.32 ประหยัดและรู้คุณค่า เพื่อฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง

📚 อ่านต่อ: หลักธรรมและบทความที่เกี่ยวข้อง

🔗 ศึกษาคำสอนคุณยายเพิ่มเติม

อ่านคำสอนของคุณยายทั้งหมดได้ที่ ศาลาคำสอนคุณยายอาจารย์ มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ซึ่งรวบรวมคำสอน 217 บทเรียนใน 4 หมวด ได้แก่ ธรรมะสร้างคน ธรรมะสร้างบารมี ธรรมะปฏิบัติ และธรรมะมงคลชีวิต เพื่อเป็นเข็มทิศแก่จิตอาสาและผู้ใฝ่ธรรมะทุกท่าน และดูดัชนีรวมบทความทั้งหมดได้ที่ คำสอนคุณยาย — รวมคำสอน 217 ข้อ และหลักธรรมเพื่อการดำเนินชีวิต

spot_img

Related articles

คำสอนคุณยาย 1.52: ไม่ทำตามอารมณ์ — ใจเป็นนาย ข่มอารมณ์ไว้ได้ ชีวิตสงบสุข (หมวดธรรมะสร้างคน)

คำสอนคุณยาย 1.52: ไม่ทำตามอารมณ์ หมวดธรรมะสร้างคน (ข้อ 54 ในศาลาคำสอนคุณยาย) ขยายความด้วยการมีใจเป็นนาย ข่มอารมณ์ไว้ได้ เพื่อชีวิตที่สงบสุข

คำสอนคุณยาย 1.51: ความอดทนข่มใจ — อดทนต่อความยากลำบาก ข่มใจไม่ให้ทำชั่ว (หมวดธรรมะสร้างคน)

คำสอนคุณยาย 1.51: ความอดทนข่มใจ หมวดธรรมะสร้างคน (ข้อ 53 ในศาลาคำสอนคุณยาย) ขยายความด้วยการอดทนต่อความยากลำบาก ข่มใจไม่ให้ทำชั่ว

คำสอนคุณยาย 1.50: ความตั้งใจจริง — ตั้งใจทำทุกสิ่งให้สำเร็จ ไม่ย่อท้อต่ออุปสรรค (หมวดธรรมะสร้างคน)

คำสอนคุณยาย 1.50: ความตั้งใจจริง หมวดธรรมะสร้างคน (ข้อ 52 ในศาลาคำสอนคุณยาย) ขยายความด้วยการตั้งใจทำทุกสิ่งให้สำเร็จ ไม่ย่อท้อต่ออุปสรรค

คำสอนคุณยาย 1.49: การดูแลทรัพย์สินส่วนรวม — ใช้ของส่วนรวมอย่างทะนุถนอม เหมือนดูแลของตนเอง (หมวดธรรมะสร้างคน)

คำสอนคุณยาย 1.49: การดูแลทรัพย์สินส่วนรวม หมวดธรรมะสร้างคน (ข้อ 49 ในศาลาคำสอนคุณยาย) ขยายความด้วยการใช้ของส่วนรวมอย่างทะนุถนอมเหมือนของตนเอง