หลวงพ่อทัตตชีโวตอบ: อาหารที่นำมาเลี้ยงสาธุชนในวัดพระธรรมกายมาจากไหน?

Date:

Share post:

คำถาม: ที่มาของอาหารจัดเลี้ยงในวัด

มีคำถามส่งเข้ามาว่า: “วัดพระธรรมกายนำอาหารมาเลี้ยงคนที่มาวัดจำนวนมากมายในแต่ละครั้ง เอามาจากไหนครับ?”

หลวงพ่อทัตตชีโว ตอบ

ข้าวปลาอาหารที่จัดเลี้ยงญาติโยมที่มาร่วมงานบุญที่วัดนั้น ส่วนใหญ่ญาติโยมเขาขนมาทำบุญกันเองทั้งสิ้นครับ

1. พลังศรัทธาของสาธุชน
โยมบางท่านขนข้าวสารมาเลยทีละหลายกระสอบ บางท่านขนน้ำมันพืชมาให้คราวละหลายปีบ วุ้นเส้น ผัก ไข่ไก่ ก็มากันเป็นคันรถ บางคนมีกำลังน้อยก็ทำตามกำลัง ขนมาถือมาเท่าที่พอจะเอามาทำบุญได้ บางคนมาช่วยจัดเตรียมอาหารที่โรงทานแต่เนิ่นๆ อาหารจึงมีปริมาณมากพอที่จะเผื่อแผ่สำหรับทุกคนที่มาทำบุญ แม้ว่าบางคนจะไม่ได้เตรียมอาหารมาเลยก็ตาม

2. การบริหารจัดการอย่างคุ้มค่า
สิ่งของทุกอย่างที่ญาติโยมนำมาถวาย ไม่ว่าจะเป็นอาหาร หรือของใช้ (เช่น ไม้กวาด อุปกรณ์ทำความสะอาด) ทางวัดพยายามรักษา ถนอมใช้อย่างดีที่สุด เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุด และเพื่อให้ญาติโยมผู้บริจาคได้บุญกันอย่างเต็มที่

3. การเตรียมความพร้อมด้านสาธารณูปโภค
เมื่อคนมาวัดเยอะ ทานอาหารเยอะ เรื่อง “ห้องน้ำ” ก็เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ วัดจึงต้องสร้างห้องน้ำเตรียมไว้รองรับจำนวนมาก เพื่อให้ญาติโยมได้รับความสะดวกสบายในการมาปฏิบัติธรรม


📚 อ้างอิงข้อมูล

พระภาวนาวิริยคุณ (เผด็จ ทตฺตชีโว) – หลวงพ่อตอบปัญหา ทาง DMC

💡 สนใจศึกษาธรรมะเพิ่มเติมแบบเป็นระบบ?

มาร่วมอัปเกรดความสุขและเติมพลังใจไปกับ คอร์สเรียนธรรมะออนไลน์ (เรียนฟรี 100%) ที่ Volunteer’s Delight

👉 ดูคอร์สเรียนทั้งหมดคลิกที่นี่
spot_imgspot_img

Related articles

ความไม่แน่นอนของชีวิตกับการใช้ชีวิตอย่างไม่ประมาท

ชีวิตไม่แน่นอน แต่การไม่ประมาทคือการใช้เวลาที่มีอยู่อย่างมีความหมาย ทำวันนี้ให้ดี เตรียมใจให้พร้อม และไม่เลื่อนสิ่งที่ควรทำออกไป

เรียนรู้จากอดีตโดยไม่ต้องติดอยู่กับอดีต

อดีตสอนเราได้ แต่การจมอยู่กับอดีตทำให้เราใช้ชีวิตปัจจุบันไม่ได้ เรียนรู้วิธีเก็บบทเรียนจากอดีตโดยไม่ให้มันครอบงำใจ

เมื่อวันเวลาผ่านไป เราควรใช้ชีวิตอย่างไรให้มีความหมาย

เมื่ออายุมากขึ้นและเวลาผ่านไป หลายคนเริ่มตั้งคำถามกับคุณค่าของชีวิต เรียนรู้การมองเห็นความหมายของชีวิตตามหลักธรรม

เข้าใจความไม่เที่ยง แล้วเราจะใช้วันนี้อย่างไร

เมื่อเข้าใจว่าทุกสิ่งไม่เที่ยง เราจะไม่ใช้ชีวิตอย่างเผลอไผลอีกต่อไป เรียนรู้การนำความเข้าใจอนิจจังมาใช้ในแต่ละวัน