บางเรื่องต้องใช้เวลาแก้ไข และบางเรื่องเกินอำนาจของเรา สิ่งที่ทำได้คือไม่สร้างความทุกข์เพิ่มด้วยการคิดซ้ำไม่รู้จบ
แยกสิ่งที่ควบคุมได้
เมื่อเห็นขอบเขตของตัวเอง เราจะใช้พลังได้ถูกที่
คิดเพื่อแก้ ไม่ใช่คิดเพื่อทรมาน
การทบทวนควรนำไปสู่ปัญญา ไม่ใช่การวนอยู่กับความเสียใจ
ธรรมะมองอย่างไร
สติช่วยให้เห็นความคิดตามจริง และไม่จำเป็นต้องเชื่อทุกความคิดที่เกิดขึ้น
วันนี้ทำอะไรได้บ้าง
เขียนหนึ่งเรื่องที่ควบคุมได้ และหนึ่งเรื่องที่ต้องวางลงชั่วคราว
สิ่งดีหนึ่งอย่างวันนี้
ให้ใจได้พักจากเรื่องที่ยังแก้ไม่ได้
กลับมาอีกครั้งพรุ่งนี้
พรุ่งนี้ค่อยทำส่วนที่ทำได้ วันนี้ไม่จำเป็นต้องแบกทุกอย่าง
