บางครั้งความเหนื่อยในใจไม่ได้ต้องการงานเพิ่ม แต่ต้องการการหยุดรับรู้และดูแลตัวเองอย่างพอดี
การยุ่งไม่เท่ากับการแก้ปัญหา
การทำงานต่อเนื่องอาจช่วยเบี่ยงความรู้สึก แต่ไม่ได้ทำให้เหตุของความทุกข์หายไปเสมอ
ยอมรับความรู้สึกก่อน
ความเศร้า ความกังวล หรือความเหนื่อยสามารถรับรู้ได้โดยไม่ต้องรีบกำจัด
พักอย่างมีสติ
การพักที่ดีไม่ใช่การหนี แต่เป็นการเติมกำลังเพื่อกลับมาทำสิ่งสำคัญ
มุมมองทางธรรม
เมื่อไม่ผลักไสความรู้สึก เราจะเห็นมันตามเหตุปัจจัยและไม่เติมทุกข์ด้วยการต่อต้าน
วันนี้ทำอะไรได้บ้าง
หยุดจากงานสั้น ๆ ปิดสิ่งรบกวน และรับรู้ลมหายใจสักไม่กี่นาที
สิ่งดีหนึ่งอย่างในวันนี้
ยอมรับว่าตัวเองมีขีดจำกัดโดยไม่ตำหนิตัวเอง
กลับมาอีกครั้งในวันพรุ่งนี้
บางเรื่องไม่ได้ต้องการแรงมากขึ้น แต่ต้องการใจที่ได้รับการดูแล
