คุณค่าของสมาธิไม่ได้อยู่ที่เรานั่งได้นานแค่ไหน แต่อยู่ที่เมื่อมีสติแล้ว เราเห็นความคิด อารมณ์ และความอยากของตัวเองชัดขึ้น จนไม่ต้องทำตามทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในใจ
สมาธิคือการรู้ ไม่ใช่การเอาชนะใจ
ไม่ต้องบังคับใจให้เป็นอย่างที่ต้องการ เพียงรู้สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นอย่างไม่เติมเรื่อง
เห็นอารมณ์ก่อนตอบสนอง
เมื่อโกรธ กลัว หรือกังวล ให้รู้ว่าอารมณ์กำลังเกิด ไม่ต้องรีบพูดหรือทำตามแรงผลักนั้น
เห็นความอยากโดยไม่ต้องทำตาม
ความอยากเกิดขึ้นได้ตามธรรมชาติ แต่เราเรียนรู้ที่จะเห็นมัน แล้วปล่อยให้มันเปลี่ยนแปลงเอง
จากเบาะนั่งสู่ชีวิตประจำวัน
สมาธิจะมีความหมายเมื่อความรู้ตัวติดตามเราไปในขณะเดิน กิน ทำงาน และพูดคุยกับผู้อื่น
สิ่งที่ทำได้วันนี้
- นั่งเงียบ ๆ 10 นาที
- รู้ลมหายใจและความรู้สึกกาย
- เมื่ออารมณ์เกิด ให้รู้ก่อนตอบสนอง
- ระหว่างวันหยุดรู้ตัวสั้น ๆ หลายครั้ง
หนึ่งสิ่งดี ๆ วันนี้
ไม่ต้องเปลี่ยนตัวเองทั้งหมดในวันนี้ แค่เห็นใจตัวเองชัดขึ้นอีกหนึ่งครั้งก็เพียงพอ
กลับมาอีกครั้งในวันพรุ่งนี้
ฝึกให้สมาธิเป็นความรู้ตัวที่ใช้ได้จริง ไม่ใช่เพียงช่วงเวลาที่นั่งหลับตา
