ยิ่งพยายามควบคุมทุกสิ่ง ใจอาจยิ่งเหนื่อย ความสงบเริ่มได้เมื่อเราแยกออกว่าอะไรอยู่ในความรับผิดชอบของเรา และอะไรต้องปล่อยให้เป็นไปตามเหตุปัจจัย
เราไม่ได้ควบคุมทุกผลลัพธ์
เราควบคุมการกระทำและเจตนาของเราได้มากกว่าการตอบสนองของโลก
วางสิ่งที่เกินมือ
การยอมรับขอบเขตของตัวเองช่วยลดการแบกที่ไม่จำเป็น
มุมมองทางธรรม
เมื่อเข้าใจเหตุปัจจัย ใจจะค่อย ๆ ลดความยึดว่าทุกอย่างต้องเป็นไปตามความต้องการ
สิ่งที่ทำได้วันนี้
- เขียนสิ่งที่ควบคุมได้สามข้อ
- หยุดพยายามควบคุมสิ่งที่อยู่นอกมือ
- กลับมาทำเหตุที่ดีตรงหน้า
สิ่งดีหนึ่งอย่างวันนี้
ความสงบไม่ต้องรอให้ทุกอย่างเรียบร้อยก่อน
กลับมาใหม่ในวันพรุ่งนี้
รับผิดชอบในส่วนของเรา แล้ววางส่วนที่เกินมือ
