ความดีบางอย่างไม่มีคนปรบมือให้ แต่ไม่ได้แปลว่าความดีนั้นไร้ค่า เพราะคุณค่าของการกระทำอยู่ที่เจตนาและผลที่เกิดขึ้น
ไม่มีคนเห็นก็ยังเป็นเหตุที่ดี
เมื่อเราทำดีเพื่อให้คนยอมรับ ใจอาจเหนื่อยง่าย แต่เมื่อทำเพราะเห็นว่าสิ่งนั้นควรทำ ใจจะเป็นอิสระมากขึ้น
ในมุมของธรรมะ
การทำความดีด้วยใจที่ไม่หวังชื่อเสียงช่วยลดการยึดติดในคำชม และทำให้เรากลับมาอยู่กับความถูกต้องของการกระทำ
วันนี้ทำอะไรได้บ้าง
- ช่วยใครสักคนโดยไม่ต้องประกาศ
- ทำหน้าที่เล็ก ๆ ให้เรียบร้อยแม้ไม่มีใครตรวจ
- ไม่วัดคุณค่าความดีจากจำนวนคนที่เห็น
สิ่งดีหนึ่งอย่างวันนี้
ทำสิ่งที่ถูกต้องหนึ่งเรื่อง แล้วปล่อยให้ความดีนั้นจบลงอย่างเงียบ ๆ
กลับมาอีกครั้งในวันพรุ่งนี้
ความดีที่ไม่ต้องการเสียงปรบมือ มักทำให้ใจเบาและเดินต่อได้ไกล
