เราอาจแก้ปัญหาของทุกคนไม่ได้ แต่เรายังเลือกทำความดีในขอบเขตที่กำลังของเราพอ
ยอมรับขอบเขตของตัวเอง
การช่วยอย่างมีสติเริ่มจากรู้ว่าอะไรอยู่ในกำลังของเรา
ช่วยสิ่งที่จำเป็นก่อน
เลือกสิ่งที่มีประโยชน์จริงแทนการพยายามทำทุกอย่างพร้อมกัน
ไม่ต้องเป็นผู้แก้ทุกปัญหา
บางครั้งการรับฟังหรือชี้ทางให้คนอื่นก็เป็นความช่วยเหลือที่มีค่า
ธรรมะมองอย่างไร
เมตตาควรเดินคู่กับปัญญา เพื่อให้การช่วยเหลือไม่กลายเป็นการเบียดเบียนตนเองหรือผู้อื่น
วันนี้ทำอะไรได้บ้าง
ถามตัวเองว่า วันนี้มีเรื่องใดที่เราช่วยได้จริงหนึ่งเรื่อง แล้วลงมือทำ
หนึ่งสิ่งดี ๆ วันนี้
ช่วยคนหนึ่งคนตามกำลัง โดยไม่คาดหวังว่าจะต้องแก้ทุกอย่างให้สำเร็จ
กลับมาอ่านพรุ่งนี้ เพื่อฝึกเมตตาที่มีทั้งหัวใจและปัญญา
