อวชาตบุตร — ธรรมเตือนสติบุตรผู้เสื่อมถอย
อวชาตบุตร — บุตรผู้ต่ำกว่าบิดามารดา (บุตรประเภทที่ ๓)
“บุตรผู้ประพฤติตนทุศีล ลุ่มหลงอบายมุข สร้างความทุกข์ระทมให้พ่อแม่ และทำลายชื่อเสียงวงศ์ตระกูล”
๑. ความหมายและลักษณะของ “อวชาตบุตร”
บุตรประเภทที่ ๓ ตามหลักอิติวุตตกะ คือ “อวชาตบุตร” (อ่านว่า อะ-วะ-ชาด-ตะ-บุด) หมายถึง บุตรที่มีศีลธรรม ปัญญา และความประพฤติเสื่อมถอย ต่ำกว่าบิดามารดาของตน
แม้นบิดามารดาจะเป็นคนมีศีล มีสัมมาอาชีพ แต่อวชาตบุตรกลับดื้อรั้น ลุ่มหลงในอบายมุข เล่นการพนัน เที่ยวกลางคืน มักมากในน้ำเมา และสร้างความเดือดร้อนให้บิดามารดาต้องน้ำตาตก พระพุทธองค์ทรงยกเรื่องอวชาตบุตรขึ้นแสดงเพื่อเตือนสติให้เยาวชนละเว้นจากความประพฤติชั่ว
⚠️ พฤติกรรมที่ต้องละเว้นของอวชาตบุตร
- การทำร้ายจิตใจพ่อแม่: สร้างความทุกข์กายทุกข์ใจให้บิดามารดา
- การผลาญทรัพย์สิน: นำเงินออมและโภคทรัพย์ของครอบครัวไปเล่นอบายมุข
๒. บทสรุป: การกลับใจสู่การเป็นลูกที่ดี
พระพุทธศาสนาสอนว่าไม่มีคำว่าสายเกินไปสำหรับการกลับใจ อวชาตบุตรหากตระหนักคิดได้ อโหสิกรรมต่อพ่อแม่ แล้วสมาทานความดี ย่อมสามารถเปลี่ยนตนเองเป็นกุศลบุตรได้ทันที
