มงคลชีวิต 38 ประการ (ฉบับทางก้าวหน้า)
มงคลที่ 10 : วาจาสุภาษิต
ปลามีชีวิตยืนยาวอยู่ได้ก็เพราะอาศัยปากเป็นสิ่งสำคัญ แต่ก็เพราะปากนั่นเอง ปลาจึงต้องติดเบ็ดเสียชีวิตโดยง่าย
เช่นกัน “วาจาสุภาษิต” จากปาก จะทำให้คนเราประสบความสำเร็จ ได้รับความเจริญก้าวหน้าในชีวิต ก็เพราะอาศัยวาจาสุภาษิตจากปาก แต่ก็เพราะ “วาจาทุพภาษิต” จากปากเพียงคำเดียว บางครั้งแม้แต่ชีวิตก็ยากที่จะรักษาไว้ได้
วาจาสุภาษิต คืออะไร ?
วาจาสุภาษิต หมายถึง คำพูดที่ผู้พูดได้กลั่นกรองไว้ดีแล้วด้วยใจที่ผ่องใส มิใช่พูดส่งเดช
ธรรมชาติให้เรามีอวัยวะ 2 อย่างที่ใช้รับฟังและดู แต่ปากกลับมีหน้าที่ถึง 2 อย่างคือ กิน และ พูด ธรรมชาติกลับให้มาเพียงปากเดียว แสดงว่าต้องการให้คน ดูให้มาก ฟังให้มาก แต่พูดให้น้อย และต้องมีสติระมัดระวัง
วาจาที่เหมาะสมและพอดี เป็นคุณทั้งแก่ผู้พูดและผู้ฟัง เรียกว่า วาจาสุภาษิต
องค์ประกอบของวาจาสุภาษิต
-
ต้องเป็นคำจริง – ไม่บิดเบือน ไม่แต่งเติม ต้องเป็นความจริง
-
ต้องเป็นคำสุภาพ – ไพเราะ กลั่นออกจากน้ำใจบริสุทธิ์ ไม่เป็นคำหยาบ ด่า เสียดสี ประชดประชัน
-
พูดแล้วก่อให้เกิดประโยชน์ – แม้เป็นคำจริงและสุภาพ แต่ถ้าไม่เกิดประโยชน์ก็ไม่ควรพูด
-
พูดด้วยจิตเมตตา – มีความปรารถนาดี อยากให้ผู้ฟังมีความสุขและเจริญยิ่งขึ้น
-
พูดถูกกาลเทศะ
-
กาล คือ เวลาอันสมควร พูดเรื่องนั้นในเวลาที่เหมาะสม
-
เทศะ คือ สถานที่ที่เหมาะสม เช่น จะเตือนเพื่อนไม่ให้ดื่มเหล้า ถ้าไปพูดตอนที่เขากำลังเมาอยู่ต่อหน้าเพื่อนฝูง นอกจากจะไม่ฟังแล้วยังอาจเจ็บตัวด้วย
-
คำสอนเกี่ยวกับการพูด
“คนฉลาดไม่ใช่เป็นแต่พูดเท่านั้น ต้องนิ่งเป็นด้วย
คนที่พูดเป็นนั้น ต้องรู้ในสิ่งที่ไม่ควรพูดให้ยิ่งกว่าสิ่งที่ควรพูด”
ลักษณะของทูตที่ดี (ทูตสันติ)
-
ยอมรับฟังความคิดเห็นผู้อื่น ไม่ด่วนปฏิเสธ
-
เมื่อถึงคราวพูดก็ทำให้ผู้อื่นฟัง
-
รู้จักกำหนดขอบเขตของการพูดให้กะทัดรัด
-
จำเนื้อความทั้งหมดที่จะพูด
-
เข้าใจเนื้อความทั้งหมดตามความเป็นจริง
-
ทำให้ผู้อื่นเข้าใจตามได้
-
ฉลาดในการพูด แยกแยะสิ่งที่เป็นประโยชน์และมิใช่ประโยชน์
-
ไม่พูดชวนให้เกิดการทะเลาะวิวาท
พระบาลีว่า:
“ผู้ใดเข้าไปสู่บริษัทที่พูดคำหยาบคาย ก็ไม่สะทกสะท้าน ไม่ยังคำพูดให้เสีย ไม่ปกปิดข่าวสาร พูดจนหมดความสงสัย และเมื่อถูกถามก็ไม่โกรธ ผู้นั้นย่อมควรทำหน้าที่ทูต”
(วิ. จุลฺล. 7/400/201)
โทษของการด่าบริภาษเพื่อนพรหมจรรย์
ผู้ที่ด่าหรือติเตียนพระอริยเจ้าและเพื่อนผู้ปฏิบัติธรรม จะประสบความฉิบหาย 11 ประการ คือ
-
ไม่บรรลุธรรมที่ตนยังไม่บรรลุ
-
เสื่อมจากธรรมที่บรรลุแล้ว
-
สัทธรรมไม่ผ่องแผ้ว
-
หลงเข้าใจว่าบรรลุธรรม
-
ไม่ยินดีในพรหมจรรย์
-
ต้องอาบัติเศร้าหมอง
-
สึกไปเป็นฆราวาส
-
เกิดโรคหนัก
-
จิตฟุ้งซ่านเป็นบ้า
-
ตายอย่างขาดสติ
-
เมื่อตายไปย่อมตกอบายภูมิ
ถ้อยคำที่ไม่ควรเชื่อถือ
-
คำพรรณนาคุณศรัทธาจากผู้ไร้ศรัทธา
-
คำพรรณนาคุณศีลจากผู้ทุศีล
-
คำพรรณนาคุณพาหุสัจจะจากผู้ไม่สดับ
-
คำพรรณนาคุณจาคะจากผู้ตระหนี่
-
คำพรรณนาคุณปัญญาจากผู้โง่
สรุป: ถ้อยคำที่มาจากผู้ที่ไม่ปฏิบัติตามจริง ไม่ควรเชื่อถือ
ลักษณะเสียงที่สมบูรณ์ของมหาบุรุษ
-
แจ่มใส
-
ชัดเจน ชัดถ้อยชัดคำ
-
ไพเราะ อ่อนหวาน
-
เสนาะโสต
-
กลมกล่อม
-
ไม่แตก ไม่พร่า
-
ซึ้ง
-
มีกังวาน
อานิสงส์การมีวาจาสุภาษิต
-
เป็นคนมีเสน่ห์ เป็นที่รักของชนทุกชั้น
-
เจริญก้าวหน้าทั้งทางโลกและธรรม
-
มีวาจาสิทธิ์ ประสบความสำเร็จในสิ่งที่เจรจา
-
ย่อมได้ยินฟังแต่สิ่งดีงาม
-
ไม่ตกไปในอบายภูมิ
พระพุทธพจน์ว่า:
“วาจาสุภาษิต ไม่ว่าจะพูดด้วยสำเนียงภาษาอย่างไรก็ตาม วาจานั้นย่อมเป็นวาจาชั้นสูง ควรแก่การสรรเสริญของบัณฑิต ตรงกันข้าม วาจาทุพภาษิต แม้จะพูดด้วยภาษาใดสำเนียงดีแค่ไหน บัณฑิตก็ไม่สรรเสริญ”
📖 จาก หนังสือมงคลชีวิต 38 ประการ ฉบับทางก้าวหน้า





















