ศีล ๘ (อุโปสถศีล) ๑.๓: เจาะลึกสิกขาบทข้อ ๕ – ๘
การขัดเกลาความมัวเมา การบริโภคอาหารด้วยสติ และการฝึกความถ่อมตน
📖 อ้างอิงพระไตรปิฎก: พระไตรปิฎก ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่มที่ ๒๓ ข้อที่ ๔๒ (อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต)
ข้อที่ ๕: สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานา เวรมณี (ละเว้นจากการดื่มสุราและของมเลาเมา)
เจตนารมณ์: รักษาดวงสติปัญญาให้แจ่มใส ไม่ดื่มเครื่องดองของเมา สุรา เมรัย บุหรี่ และสารเสพติดทุกประเภท เพราะความมึนเมาเป็นต้นเหตุแห่งความประมาทและลบล้างศีลข้ออื่นๆ ทั้งหมด
ข้อที่ ๖: วิกาลโภจนา เวรมณี (ละเว้นจากการบริโภคอาหารในยามวิกาล)
เจตนารมณ์: งดเว้นการรับประทานอาหารตั้งแต่เที่ยงวันจนถึงอรุณรุ่งของวันใหม่ เพื่อความเบากาย เบาใจ ไม่ต้องเสียเวลาจัดเตรียมอาหาร ลดความง่วงเหงาหาวนอน และช่วยให้การทำสมาธิภาวนาใสสว่างได้ง่ายขึ้น (อนุญาตให้ดื่มน้ำปานะที่ถูกต้องตามหลักพระวินัยได้)
ข้อที่ ๗: นัจจคีตวาทิตวิสูกทัสสนา มาลาคันธวิเลปนธารณมัณฑนวิภูสนัฏฐานา เวรมณี
เจตนารมณ์: งดเว้นจากการฟังเพลง ดูการละเล่น ฟ้อนรำ การทาแป้ง ฉีดน้ำหอม สวมใส่เครื่องตกแต่งเครื่องประดับหรูหรา เพื่อผ่อนคลายจิตใจจากความฟุ่มเฟือยและความมัวเมาในรูปร่างหน้าตา
ข้อที่ ๘: อุจจาสยนะมหาสยนา เวรมณี (ละเว้นจากการนั่งนอนบนที่นอนสูงใหญ่)
เจตนารมณ์: ละเว้นการนอนบนเตียงที่ยัดฟูกหนา ที่นอนสูงใหญ่หรูหรา เพื่อฝึกจิตใจให้มีความถ่อมตน มักน้อย สันโดษ ไม่ติดสุขในความสบายทางกาย
ศาลาคลังความรู้ศีล ๘ (อุโปสถศีล) — volunteersdelight.com
