ทำไมยิ่งช่วยคนอื่น ใจเรายิ่งเหนื่อย? 3 วิธีพักใจอาสาด้วยธรรมะ 3 นาที

Date:

Share post:

ทำไมยิ่งช่วยคนอื่น ใจเรายิ่งเหนื่อย

คุณเคยเป็นแบบนี้ไหม

วันที่ไปลงพื้นที่ช่วยน้ำท่วม เรายกของหนักทั้งวัน แดดร้อน เหงื่อท่วม แต่ใจกลับเบา กลับบ้านมายิ้มได้ทั้งคืน

แต่อีกวันหนึ่ง แค่ต้องประชุมทีมอาสา ตอบไลน์ผู้ประสานงาน เคลียร์เอกสารขอทุน แค่นี้ใจกลับหนักอึ้ง อยากจะหายไปเฉยๆ

ผมเคยสงสัยแบบนี้อยู่นาน จนกระทั่งได้ฟังประโยคหนึ่งว่า

โยมไม่ได้เหนื่อยเพราะงาน โยมเหนื่อยเพราะใจที่อยากให้งานออกมาดีเกินไป

ทำให้เข้าใจเลยว่า อาการหมดไฟของอาสา ไม่ได้เกิดจากการทำเยอะ แต่เกิดจากการที่เราเอาใจไปผูกไว้กับผลลัพธ์มากเกินไป

เราอยากให้ชาวบ้านหายทุกข์ทันที เราอยากให้โครงการสำเร็จร้อยเปอร์เซ็นต์ พอความจริงไม่เป็นอย่างที่ใจหวัง ใจเราก็เลยบาดเจ็บ

3 วิธีพักใจอาสาด้วยธรรมะ 3 นาที

ธรรมะไม่ได้สอนให้เราเลิกตั้งใจ แต่สอนให้เราตั้งใจโดยไม่ยึดติด ลอง 3 วิธีนี้ดู

วิธีที่ 1 หายใจแบบอาสา 1 นาที

ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มาตอบไลน์งาน ลองวางโทรศัพท์ลงก่อน 1 นาที

หายใจเข้ายาวๆ แล้วบอกในใจว่า เรากำลังช่วย
หายใจออกยาวๆ แล้วบอกในใจว่า ด้วยใจที่เป็นสุข

ทำแบบนี้ 5 ลมหายใจ เป็นการเตือนตัวเองว่า ถ้าใจเราไม่มีความสุข เราจะเอาความสุขที่ไหนไปแบ่งปันให้คนอื่น

วิธีที่ 2 วางคำว่า ต้อง ลง 1 นาที

อาสาชอบมีคำว่า ต้อง เยอะ

ลองเปลี่ยนคำว่า ต้อง เป็นคำว่า ได้ ดู

จาก เราต้องไปให้ถึง เป็น เราได้มีโอกาสไปช่วยเขา
จาก เราต้องทำให้ดี เป็น เราได้ทำดีที่สุดในวันนี้แล้ว

แค่เปลี่ยนคำเดียว ภาระหนักๆ ในใจจะกลายเป็นของขวัญทันที

วิธีที่ 3 ฟังเสียงฝนในสระบัว 1 นาที

ลองเปิดเพลงฝนตกในสระบัวที่ผมทำไว้ในมุมสมาธิ หลับตา 1 นาที ไม่ต้องทำสมาธิให้เก่ง ไม่ต้องพยายามไม่คิดอะไร แค่ฟังเสียงฝนกระทบใบบัวไปเฉยๆ

ให้เสียงฝนช่วยล้างคำว่า ยังไม่พอ ออกจากใจเราบ้าง

พักทั้งๆ ที่งานยังไม่เสร็จ คือศิลปะของอาสา

งานอาสาเป็นงานที่ไม่มีวันเสร็จ วันนี้ช่วยหมู่บ้านนี้เสร็จ พรุ่งนี้ก็มีอีกหมู่บ้านที่ต้องการความช่วยเหลือ ถ้าเรารอให้งานเสร็จแล้วค่อยพัก เราจะไม่ได้พักเลยตลอดชีวิต

เราต้องฝึกพักทั้งๆ ที่งานยังไม่เสร็จนี่แหละ นี่คือศิลปะของการทำงานอาสาที่ยั่งยืน

ถ้าวันนี้คุณรู้สึกเหนื่อย คุณไม่ได้ล้มเหลวในฐานะอาสา คุณแค่กำลังเป็นมนุษย์คนหนึ่งที่ทำด้วยหัวใจ

Volunteers Delight สร้างมาเพื่อเป็นที่นั่งพักเล็กๆ ริมทางของคุณ คืนนี้ก่อนนอน ลองทำ 3 นาทีที่ผมชวนดู แล้วพรุ่งนี้เราค่อยกลับไปลงพื้นที่ด้วยกันใหม่ ด้วยใจที่เบากว่าเดิมนิดหนึ่งก็พอ

อาสาด้วยใจ ธรรมะนำทาง

spot_img

Related articles

บทที่ 5: ห้องทำงาน – พื้นที่แห่งอิทธิบาท 4 สู่ความสำเร็จที่ยั่งยืน (5 ห้องชีวิต)

เปลี่ยนโต๊ะทำงานให้เป็นสมรภูมิสร้างบารมี ฝึกความเป็นระเบียบ ความรับผิดชอบ และนำหลักอิทธิบาท 4 มาใช้เพื่อความสำเร็จทั้งทางโลกและทางธรรม

บทที่ 4: ห้องอาหาร – ศิลปะแห่งการรู้ประมาณ และการสร้างสายใยครอบครัว (5 ห้องชีวิต)

ฝึกนิสัยโภชเนมัตตัญญุตา หรือการรู้ประมาณในการบริโภค พร้อมใช้เวลาบนโต๊ะอาหารเป็น Happy Hour ในการสร้างความสัมพันธ์ในครอบครัว

บทที่ 3: ห้องแต่งตัว – บททดสอบแห่งความพอดี สู่การสร้างนิสัยตัดใจ (5 ห้องชีวิต)

สอนให้รู้กาลเทศะ ฝึกตัดใจจากแฟชั่นและวัตถุนิยมที่เกินพอดี พร้อมประคองใจให้ผ่องใสก่อนออกไปพบเจอผู้คน

บทที่ 2: ห้องน้ำ – ห้องเรียนแห่งการพิจารณาสังขารและความรับผิดชอบ (5 ห้องชีวิต)

เปลี่ยนห้องน้ำให้เป็นห้องปฏิบัติธรรม ฝึกความรับผิดชอบในการรักษาความสะอาด และเรียนรู้สัจธรรมด้วยการพิจารณาความไม่งามของร่างกาย