ทำไมยิ่งช่วยคนอื่น ใจเรายิ่งเหนื่อย
คุณเคยเป็นแบบนี้ไหม
วันที่ไปลงพื้นที่ช่วยน้ำท่วม เรายกของหนักทั้งวัน แดดร้อน เหงื่อท่วม แต่ใจกลับเบา กลับบ้านมายิ้มได้ทั้งคืน
แต่อีกวันหนึ่ง แค่ต้องประชุมทีมอาสา ตอบไลน์ผู้ประสานงาน เคลียร์เอกสารขอทุน แค่นี้ใจกลับหนักอึ้ง อยากจะหายไปเฉยๆ
ผมเคยสงสัยแบบนี้อยู่นาน จนกระทั่งได้ฟังประโยคหนึ่งว่า
โยมไม่ได้เหนื่อยเพราะงาน โยมเหนื่อยเพราะใจที่อยากให้งานออกมาดีเกินไป
ทำให้เข้าใจเลยว่า อาการหมดไฟของอาสา ไม่ได้เกิดจากการทำเยอะ แต่เกิดจากการที่เราเอาใจไปผูกไว้กับผลลัพธ์มากเกินไป
เราอยากให้ชาวบ้านหายทุกข์ทันที เราอยากให้โครงการสำเร็จร้อยเปอร์เซ็นต์ พอความจริงไม่เป็นอย่างที่ใจหวัง ใจเราก็เลยบาดเจ็บ
3 วิธีพักใจอาสาด้วยธรรมะ 3 นาที
ธรรมะไม่ได้สอนให้เราเลิกตั้งใจ แต่สอนให้เราตั้งใจโดยไม่ยึดติด ลอง 3 วิธีนี้ดู
วิธีที่ 1 หายใจแบบอาสา 1 นาที
ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มาตอบไลน์งาน ลองวางโทรศัพท์ลงก่อน 1 นาที
หายใจเข้ายาวๆ แล้วบอกในใจว่า เรากำลังช่วย
หายใจออกยาวๆ แล้วบอกในใจว่า ด้วยใจที่เป็นสุข
ทำแบบนี้ 5 ลมหายใจ เป็นการเตือนตัวเองว่า ถ้าใจเราไม่มีความสุข เราจะเอาความสุขที่ไหนไปแบ่งปันให้คนอื่น
วิธีที่ 2 วางคำว่า ต้อง ลง 1 นาที
อาสาชอบมีคำว่า ต้อง เยอะ
ลองเปลี่ยนคำว่า ต้อง เป็นคำว่า ได้ ดู
จาก เราต้องไปให้ถึง เป็น เราได้มีโอกาสไปช่วยเขา
จาก เราต้องทำให้ดี เป็น เราได้ทำดีที่สุดในวันนี้แล้ว
แค่เปลี่ยนคำเดียว ภาระหนักๆ ในใจจะกลายเป็นของขวัญทันที
วิธีที่ 3 ฟังเสียงฝนในสระบัว 1 นาที
ลองเปิดเพลงฝนตกในสระบัวที่ผมทำไว้ในมุมสมาธิ หลับตา 1 นาที ไม่ต้องทำสมาธิให้เก่ง ไม่ต้องพยายามไม่คิดอะไร แค่ฟังเสียงฝนกระทบใบบัวไปเฉยๆ
ให้เสียงฝนช่วยล้างคำว่า ยังไม่พอ ออกจากใจเราบ้าง
พักทั้งๆ ที่งานยังไม่เสร็จ คือศิลปะของอาสา
งานอาสาเป็นงานที่ไม่มีวันเสร็จ วันนี้ช่วยหมู่บ้านนี้เสร็จ พรุ่งนี้ก็มีอีกหมู่บ้านที่ต้องการความช่วยเหลือ ถ้าเรารอให้งานเสร็จแล้วค่อยพัก เราจะไม่ได้พักเลยตลอดชีวิต
เราต้องฝึกพักทั้งๆ ที่งานยังไม่เสร็จนี่แหละ นี่คือศิลปะของการทำงานอาสาที่ยั่งยืน
ถ้าวันนี้คุณรู้สึกเหนื่อย คุณไม่ได้ล้มเหลวในฐานะอาสา คุณแค่กำลังเป็นมนุษย์คนหนึ่งที่ทำด้วยหัวใจ
Volunteers Delight สร้างมาเพื่อเป็นที่นั่งพักเล็กๆ ริมทางของคุณ คืนนี้ก่อนนอน ลองทำ 3 นาทีที่ผมชวนดู แล้วพรุ่งนี้เราค่อยกลับไปลงพื้นที่ด้วยกันใหม่ ด้วยใจที่เบากว่าเดิมนิดหนึ่งก็พอ
อาสาด้วยใจ ธรรมะนำทาง
การน้อมนำหลักธรรมมาประยุกต์ใช้ในสังคมปัจจุบัน
ในยุคที่สังคมเต็มไปด้วยความเร่งรีบและความเปลี่ยนแปลง การเข้าใจและนำหลักธรรมในบทความนี้มาสมาทานปฏิบัติ ย่อมช่วยให้จิตใจของเราเกิดความสงบ มีสติรู้เท่าทันสภาวะอารมณ์ และสามารถรับมือกับปัญหาอุปสรรคต่างๆ ได้อย่างเข้มแข็ง
การฝึกฝนตนเองตามหลักพุทธศาสนา มิใช่เรื่องไกลตัวหรือจำกัดอยู่เพียงในวัด หากแต่เริ่มต้นที่การปรับมุมมอง (ทัศนคติ) การพูดจาด้วยความเมตตา และการกระทำความดีในชีวิตประจำวัน ไม่ว่าจะเป็นในบทบาทครอบครัว การทำงาน หรือการร่วมมือทำประโยชน์เพื่อส่วนรวม
คุณค่าของการสั่งสมความดีและจิตอาสา
การเป็นผู้ให้และการมีจิตอาสาช่วยเหลือผู้อื่น ย่อมขจัดความตระหนี่และความยึดติดในตัวตน ทำให้เกิดความสุขสงบที่บริสุทธิ์จากภายใน เมื่อจิตใจของเราได้รับการยกระดับด้วยศีลและปัญญา สังคมรอบข้างย่อมได้รับอานิสงส์แห่งความร่มเย็นและน่าอยู่อย่างยั่งยืน
