ระหว่างการฝึก เราอาจพบทั้งวันที่ทำได้ดีและวันที่รู้สึกว่าทำไม่ได้ หากรีบตัดสินตัวเองว่าเก่งหรือไม่เก่ง ใจก็จะเพิ่มภาระโดยไม่จำเป็น การฝึกที่ดีคือการเห็นตามจริงแล้วกลับมาทำหน้าที่ของเรา
ไม่ต้องให้คะแนนตัวเองทุกครั้ง
การนั่งสมาธิไม่ใช่การสอบที่ต้องได้คะแนนสูง วันนี้ใจสงบมากก็รับรู้ วันนี้ใจฟุ้งซ่านมากก็รับรู้ ทั้งสองอย่างเป็นข้อมูลสำหรับการเรียนรู้
เป็นกลางต่อประสบการณ์
เมื่อเราไม่รีบติดป้ายว่าดีหรือแย่ ใจจะมีพื้นที่มากขึ้นในการสังเกต เมื่อเห็นเหตุและผลจากการฝึก เราจะปรับวิธีได้โดยไม่ต้องตำหนิตัวเอง
ทำหน้าที่แล้ววางผล
หน้าที่ของเราคือจัดเวลาให้เหมาะ นั่งให้สบาย ฝึกอย่างมีสติ และทำต่อเนื่อง ส่วนผลจะเกิดมากน้อยเพียงใดให้เป็นไปตามเหตุปัจจัย
ข้อคิดสำหรับการฝึก
- ไม่ตัดสินตัวเองจากการฝึกเพียงครั้งเดียว
- รับรู้ทั้งความสงบและความฟุ้งซ่าน
- เรียนรู้จากประสบการณ์โดยไม่ตำหนิ
- ทำหน้าที่ให้ดีแล้ววางผล
เมื่อใจเป็นกลาง การฝึกจะเบาและชัดขึ้น เราไม่ต้องพิสูจน์ว่าตัวเองเก่งเพียงใด เพียงทำเหตุที่ดีอย่างสม่ำเสมอ แล้วเรียนรู้ไปทีละก้าว
