พลังใจของเรามีจำกัด หากใช้ทั้งหมดไปกับสิ่งที่ควบคุมไม่ได้ เราจะเหลือพลังน้อยลงสำหรับสิ่งที่ยังเปลี่ยนได้
แยกสิ่งที่ควบคุมได้กับไม่ได้
การแยกสองส่วนนี้ช่วยให้เรารู้ว่าจะวางพลังไว้ตรงไหน
หยุดวนกับสิ่งที่ย้อนกลับไม่ได้
บทเรียนจากอดีตมีประโยชน์ แต่การตำหนิตัวเองซ้ำไม่ได้เปลี่ยนอดีต
กลับมาที่การกระทำ
ถามว่าในเวลานี้เราทำอะไรได้หนึ่งอย่าง
มุมมองทางธรรม
การเห็นความไม่เที่ยงช่วยให้เราไม่ยึดติดกับการควบคุมสิ่งที่เปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ
วันนี้ทำอะไรได้บ้าง
เขียนสองรายการ: สิ่งที่ควบคุมได้ และสิ่งที่ควรวาง
สิ่งดีหนึ่งอย่างในวันนี้
ใช้เวลาสิบห้านาทีกับสิ่งที่มีประโยชน์จริง
กลับมาอีกครั้งในวันพรุ่งนี้
พลังของเราเหมาะกับการสร้างสิ่งที่ทำได้ มากกว่าการต่อสู้กับสิ่งที่ควบคุมไม่ได้
