หลวงพ่อทัตตชีโว

เด็กที่นั่งสมาธิเห็นองค์พระหรือดวงแก้วชัดจะเป็นผลดีหลายอย่าง คือไม่เป็นคนเจ้าอารมณ์ มีเหตุผล ตัวเป็นเด็กแต่ใจเป็นผู้ใหญ่ ความจำดีเพราะไม่มีเรื่องฟุ้งซ่านมารบกวน สิ่งไม่ดีจะหลุดออกจากใจ เขาจะเป็นเด็กที่อยู่ในโอวาทและตั้งใจเรียน

ในพระไตรปิฎกไม่ได้เขียนรายละเอียดวิธีปฏิบัติสมาธิเอาไว้ ทั้งๆ ที่มีอยู่ ๔๐ วิธี เพราะขณะเริ่มบันทึกพระไตรปิฎกมีพระอรหันต์อยู่มากมายเต็มบ้านเต็มเมือง พอพูดถึงสมาธิธรรมกายนี้ใครๆ ก็รู้จัก ท่านจึงเห็นว่าไม่จำเป็นต้องกล่าวถึง รายละเอียดจึงถูกละกันไป

ที่เข้ากลางได้ยากเย็นเพราะตั้งแต่เกิดมาไม่เคยถูกสอนให้รู้จักศูนย์กลางกาย เวลาคิดก็คิดที่หัวสมอง คิดมากเข้ากะโหลกขยายไม่ได้ก็ปวดหัว ให้เปลี่ยนที่ทำงานของการนึกมาอยู่ที่กลางท้อง นึกเบาๆ แบบไม่ใช้กำลัง เหมือนนึกหน้าแม่ เดี๋ยวก็นึกออกเอง

ต้องแก้ไขที่ต้นเหตุคือเลิกทะเลาะกับชาวบ้าน ให้พูดทำแต่สิ่งที่ดี จะได้นึกออกเฉพาะเรื่องดีๆ มีใครมาชวนทะเลาะก็เลี่ยงเสีย อย่าไปต่อปากต่อคำ นึกภาวนาในใจว่าไม่โกรธ ถ้าต้องพูดให้พูดคำว่าขอโทษให้มากที่สุด ชนะใจตนเองดีกว่าเถียงชนะคนอื่น

ผู้เข้าถึงธรรมกายทุกคนไม่สามารถรู้วันตายของสัตว์โลกได้ทุกคน ขึ้นอยู่กับความสามารถของแต่ละคน ต้องฝึกทำซ้ำแล้วซ้ำอีกจนเข้าถึงธรรมกายได้ชำนาญ จึงจะได้ฌานทัศนะที่รู้เห็นการเกิดการตายของสัตว์โลก เรียกว่าจุตูปปาตญาณ แต่ละคนมีความสามารถไม่เท่ากันขึ้นอยู่กับการฝึกฝน

คำถาม: LP-0285...