การพักไม่ใช่การทอดทิ้งเป้าหมาย บางครั้งการหยุดอย่างมีสติทำให้เรากลับไปเดินต่อได้อย่างมั่นคงกว่าเดิม
รู้จักแยกความเหนื่อยออกจากความล้มเหลว
วันที่เราทำได้น้อยไม่ได้แปลว่าเราไม่มีความสามารถ มนุษย์มีจังหวะที่ต้องใช้แรงและจังหวะที่ต้องฟื้นแรง
ในมุมของธรรมะ
สติช่วยให้รู้ว่ากายและใจอยู่ในสภาพใด การรู้จักประมาณตนเป็นส่วนหนึ่งของการดำเนินชีวิตอย่างไม่เบียดเบียนตัวเอง
วันนี้ทำอะไรได้บ้าง
- หยุดพักเมื่อรู้ว่าร่างกายและใจต้องการพัก
- ลดงานที่ไม่จำเป็นหนึ่งอย่าง
- กลับมาทำสิ่งสำคัญทีละขั้น
สิ่งดีหนึ่งอย่างวันนี้
อนุญาตให้ตัวเองพักโดยไม่กล่าวโทษตัวเอง
กลับมาอีกครั้งในวันพรุ่งนี้
พักให้พอ แล้วค่อยเดินต่อ ความสม่ำเสมอสำคัญกว่าการฝืนตัวเอง
