บางเรื่องแก้ได้ด้วยการลงมือทำ บางเรื่องต้องอาศัยเวลา และบางเรื่องอยู่นอกอำนาจของเรา การวางใจจึงไม่ใช่การยอมแพ้ แต่คือการรู้ว่าเมื่อไรควรทำและเมื่อไรควรวาง
แยกสิ่งที่ทำได้ออกจากสิ่งที่ทำไม่ได้
เมื่อรู้ขอบเขตของตัวเอง เราจะใช้พลังกับสิ่งที่เกิดผลแทนการกังวลกับสิ่งที่ยังเปลี่ยนไม่ได้
การฝืนไม่ได้ทำให้ทุกอย่างดีขึ้น
ความพยายามที่ปราศจากปัญญาอาจทำให้เหนื่อยมากขึ้นโดยไม่ช่วยแก้ปัญหา การหยุดดูสถานการณ์จึงเป็นส่วนหนึ่งของความรอบคอบ
วางใจพร้อมรับผิดชอบ
การวางไม่ใช่การละทิ้งหน้าที่ แต่คือทำส่วนของเราให้ดีที่สุด แล้วไม่แบกผลลัพธ์ทั้งหมดไว้ในใจ
มุมมองทางธรรม
เมื่อเห็นความไม่เที่ยง เราจะเข้าใจว่าหลายสิ่งเปลี่ยนไปตามเหตุปัจจัย ไม่จำเป็นต้องบังคับทุกอย่างให้เป็นดังใจ
วันนี้ทำอะไรได้บ้าง
เขียนสิ่งที่กังวลสองรายการ แล้ววงเฉพาะสิ่งที่เราทำได้จริง จากนั้นลงมือกับสิ่งนั้นหนึ่งขั้น
สิ่งดีหนึ่งอย่างวันนี้
ให้เวลาตัวเองพักจากเรื่องที่ยังแก้ไม่ได้ โดยไม่รู้สึกผิด
กลับมาอีกครั้งในวันพรุ่งนี้
ทำสิ่งที่ควรทำ วางสิ่งที่เกินอำนาจ และรักษาใจให้พร้อมสำหรับเหตุการณ์ใหม่
