บางครั้งเราเหนื่อยเพราะพยายามให้คนอื่นเห็นว่าเราดี มากกว่าพยายามเป็นคนดีจริง ๆ การรักษาใจให้ตรงสำคัญกว่าการรักษาภาพลักษณ์
ความดีไม่จำเป็นต้องมีคนเห็น
สิ่งที่ทำด้วยเจตนาดีมีคุณค่า แม้ไม่มีคำชมมารับรอง
ภาพลักษณ์อาจทำให้เราเหนื่อย
เมื่อใจต้องคอยกังวลว่าใครจะคิดอย่างไร เราอาจหลงลืมสิ่งที่ควรทำ
กลับมาดูเจตนาของตัวเอง
ก่อนทำสิ่งใด ลองถามว่าเรากำลังทำเพราะความดี หรือเพราะอยากได้รับการยอมรับ
วันนี้ทำอะไรได้บ้าง
เลือกทำสิ่งถูกต้องหนึ่งอย่างโดยไม่ต้องประกาศให้ใครรู้
หนึ่งความดีในวันนี้
ช่วยเหลือหรือพูดดีต่อใครสักคนด้วยความจริงใจ แล้วปล่อยให้ความดีจบลงอย่างเงียบ ๆ
ไม่ต้องพิสูจน์ตัวเองตลอดเวลา
ความดีที่มั่นคงเกิดจากการฝึกใจ ไม่ใช่จากเสียงปรบมือ
พรุ่งนี้ค่อยกลับมาทำดีต่อ
รักษาความจริงใจต่อไปทีละวัน เพราะนิสัยที่ดีเติบโตจากสิ่งเล็ก ๆ ที่ทำสม่ำเสมอ
