ความผิดพลาดควรเป็นบทเรียน ไม่ใช่เครื่องมือสำหรับลงโทษตัวเอง การกลับมาดูว่าจะแก้ไขอะไรได้บ้าง ทำให้ความเสียใจกลายเป็นความรับผิดชอบ
ยอมรับก่อนแก้ไข
การยอมรับความจริงช่วยให้เราเห็นปัญหาโดยไม่ต้องเสียพลังไปกับการปฏิเสธ
แยกความผิดออกจากคุณค่าของตัวเอง
เราทำพลาดได้โดยไม่ได้หมายความว่าเราเป็นคนที่ไม่มีคุณค่า
ดูผลกระทบอย่างตรงไปตรงมา
ถามว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกระทบใครบ้าง และมีส่วนใดที่เรารับผิดชอบได้
แก้สิ่งที่ยังแก้ได้
คำขอโทษ การชดเชย หรือการปรับวิธีทำงาน อาจเป็นก้าวเล็ก ๆ ที่สำคัญ
What You Can Do Today
เลือกหนึ่งผลจากความผิดพลาดในอดีตที่ยังแก้ได้ แล้วลงมือทำอย่างจริงใจ
One Good Thing Today
ให้อภัยตัวเองหนึ่งเรื่อง พร้อมรับผิดชอบในส่วนที่ควรรับผิดชอบ
Come Back Tomorrow
พรุ่งนี้ถามว่า บทเรียนจากความผิดพลาดครั้งนี้ช่วยให้เราระมัดระวังขึ้นอย่างไร
