คำภาวนา “สัมมา อะระหัง” เป็นเครื่องช่วยประคองใจให้กลับมาอยู่กับการปฏิบัติ เมื่อใจเผลอไปคิดเรื่องต่าง ๆ การภาวนาอย่างสม่ำเสมอสามารถทำหน้าที่เหมือนหลักยึดที่ช่วยให้ใจไม่ไหลตามอารมณ์ภายนอก
ภาวนาอย่างสบาย
การภาวนาไม่ควรทำด้วยความเร่งหรือความกดดัน แต่ควรออกเสียงหรือระลึกในใจอย่างพอดี ให้จังหวะของคำภาวนาสอดคล้องกับความรู้สึกสบายของเรา พร้อมกับน้อมใจกลับมาที่ศูนย์กลางกาย
คำภาวนาเป็นเครื่องช่วย ไม่ใช่สิ่งที่ต้องบังคับ
เมื่อใจเริ่มสงบมากขึ้น ความสำคัญอยู่ที่การรักษาความนิ่งและความสบาย ไม่ใช่การพยายามท่องให้มากที่สุด การภาวนาจึงเป็นเครื่องมือฝึกใจให้คุ้นกับการหยุด มากกว่าจะเป็นเป้าหมายในตัวเอง
ข้อคิด: เมื่อใจฟุ้ง ให้กลับมาอย่างอ่อนโยน เมื่อใจนิ่ง ให้รักษาความสบาย แล้วค่อย ๆ ฝึกต่อเนื่อง
บทความนี้เป็นการเรียบเรียงเชิงสรุปจากแนวคำสอนในชุด “ง่ายแต่ลึก 2” ถ่ายทอดใหม่ ไม่ใช่การถอดคำบรรยายแบบคำต่อคำ
