ในระหว่างการฝึก ใจอาจมีความคิดเกิดขึ้นมากมาย การมีความคิดไม่ได้แปลว่าการฝึกผิด สิ่งที่สำคัญกว่าคือเรารู้ทันความคิดนั้นหรือไม่ และเลือกกลับมาอยู่กับสิ่งที่ควรทำได้หรือไม่
ความคิดเป็นสิ่งที่เกิดขึ้น
เมื่อความคิดเกิดขึ้น เราไม่จำเป็นต้องผลักไสหรือพยายามวิเคราะห์ทุกเรื่อง เพียงรู้ว่ากำลังคิด แล้วปล่อยให้ความคิดผ่านไปตามธรรมชาติ
ไม่ตาม ไม่ต่อต้าน
ถ้าเราตามความคิด ใจก็ไหลไปกับเรื่องราว แต่ถ้าเราต่อต้านความคิด ใจก็เกิดความตึง ทางสายกลางคือรู้แล้ววาง จากนั้นกลับมาสู่การฝึกอย่างสบาย
การรู้ทันทำให้เกิดพื้นที่
เมื่อเราไม่ต้องทำตามทุกความคิด ใจจะมีพื้นที่มากขึ้นสำหรับความสงบ เราเริ่มเห็นว่าความคิดเป็นเพียงสิ่งหนึ่งที่เกิดขึ้น ไม่ใช่สิ่งที่ต้องเชื่อหรือทำตามทุกครั้ง
ข้อคิดสำหรับการฝึก
- ยอมรับว่าความคิดเกิดขึ้นได้
- รู้ทันโดยไม่ต้องวิเคราะห์ทุกเรื่อง
- ไม่ตามความคิดและไม่ต่อต้าน
- กลับมาฝึกด้วยความสบาย
การฝึกใจจึงไม่ใช่การกำจัดความคิด แต่เป็นการเรียนรู้ที่จะไม่ถูกความคิดพาไป เมื่อรู้แล้ววางได้บ่อยขึ้น ใจก็จะค่อย ๆ มีอิสระและสงบมากขึ้น
