เมื่อเกิดเรื่องไม่เป็นไปตามที่คาด เรามักย้อนคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้น คาดเดาสิ่งที่ยังไม่เกิด และตั้งคำถามซ้ำว่าหากวันนั้นตัดสินใจอีกแบบจะเป็นอย่างไร การคิดทบทวนอาจช่วยให้เราเรียนรู้ แต่หากวนอยู่กับคำถามเดิมโดยไม่มีการลงมือทำ ความคิดก็อาจกลายเป็นความเหนื่อยที่สะสมอยู่ในใจ

หลายครั้งเราตั้งใจช่วยเหลือผู้อื่น ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด หรือยอมเสียสละบางอย่างเพื่อคนรอบข้าง แต่กลับไม่มีใครกล่าวถึง ไม่มีคำขอบคุณ และบางครั้งยังถูกมองข้าม ความรู้สึกเช่นนี้เกิดขึ้นได้กับทุกคน คำถามจึงไม่ใช่เพียงว่า “ทำไมไม่มีใครเห็น” แต่คือเราจะรักษาความตั้งใจดีของตัวเองไว้อย่างไรเมื่อไม่มีเสียงชื่นชม